تنها 48 ساعت به آغاز زیباترین تورنمنت اروپا مانده و همه دنیا سر تا پا آماده‌اند تا نبرد‌های تابستان امسال که در لهستان و اوکراین برگزار می‌شود را دنبال کنند. در این میان خیلی‌ها اعتقاد دارند تیم‌هایی مانند اسپانیا، آلمان و هلند مدعیان اصلی قهرمانی هستند اما در کمال احترام باید گفت تیم‌های کمتر مورد توجهی مانند ایرلند، سوئد، فرانسه، روسیه و یونان نیز آنقدر در سایه قرار گرفته‌اند که خیلی‌ها نمی‌توانند پیش‌بینی کنند که آیا یکی از این تیم‌ها می‌تواند شگفتی‌ساز شود؟ بویژه زمانی که تیمی مانند فرانسه در این چند سال اخیر هرگز نتواسته افتخارات یک دهه قبل را تکرار کند و تنها چیزی که از آنها دیده می‌شد نماد خروسی بدون تاج بود! اما حالا به نظر می‌رسد این تیم نیز بعد از پوست انداختن سیاسی این کشور و سوق داده شدن دولت فرانسه به مکتب سوسیالیست‌ها، در حال پوست عوض کردن است و بدون شک شما می‌توانید از این تیم به عنوان یکی از تیم‌های در سایه‌ای نام ببرید که در این تورنمنت می‌تواند برای مدعیان خطرساز باشد. اگر به بازی‌های دوستانه آنها نگاه کنیم می‌توانیم به بدون شکست بودن آنها پی ببریم.
فرانسه صربستان را به راحتی و با نتیجه
2 بر صفر در ورزشگاه آگوست دلون برد تا همچنان آنها را تیمی بدانند که ممکن است بر خلاف پیش‌بینی‌ها فاتح یورو 2012 شود.
فرانسه یکشنبه مقابل ایسلند نمایش بسیار خوبی نداشت. تیم لوران بلان البته بازی با صربستان را عالی آغاز کرد و تنها در همان یک ربع ابتدایی 2 بر صفر پیش افتاد. آنها تا انتهای نیمه اول به نظر می‌رسید به گل‌های دیگری می‌رسند اما در نیمه دوم پا را از روی پدال برداشتند و هوگو لوریس گاه و بیگاه مجبور به انجام واکنش‌هایی شد.
فرانک ریبری هم مقابل صربستان به گل‌نزنی‌هایش در سطح ملی پایان داد. او توپی سرگردان را به درون دروازه ایسلند کوبید و فرانسه را یک بر صفر پیش انداخت. فلوران مالودا سپس گل دوم را به زیبایی زد.
فرانسه پس از این 2 گل دیگر تلاش بسیاری نداشت و در نهایت به آماری عالی رسید. آنها 20 بازی است که نباخته‌اند. فرانسوی‌ها از عملکردشان راضی بودند، هرچند یان ام‌ویلا به دلیل پیچیدگی مچ پا در همان دقیقه یک مصدوم شد و شاید هم به یورو 2012 نرسد.
فرانسه در دوران لوران بلان جز 2 دیدار ابتدایی شکستی را متحمل نشده. یکی از این دو دیدار نبرد در خانه ایسلند بود که در آن بازیکنان حاضر در جام‌جهانی به دلیل محرومیت غایب بودند.
هرچند فرانسه در گروه آسانی برای صعود به یورو قرار گرفت اما فهرست دیدارهای دوستانه آنها پر بود از بازی‌های بسیار دشوار؛ آنها با امثال انگلیس، برزیل و آلمان بازی کردند و این تیم‌ها را بردند!
این نبردها جز افزایش امتیاز در رده‌بندی فیفا در اصل جلسات تمرینی بوده‌اند. سیاست بلان هم ثابت شد که خردمندانه بوده: اینکه چند بازیکن کلیدی در قلب تیم حضوری دائم داشته باشند.روند شکست‌ناپذیری، اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد. همان اعتماد به نفسی که باعث شد فرانسه بتواند بازی با ایسلند را برگرداند، اتفاقی که زیر نظر ریمون دومنک، مربی سابق فرانسه غیرممکن به نظر می‌رسید. او باور را از تیمش زدوده بود و در نتیجه فشاری که بر تیم می‌آمد آن را شکننده ساخته بود.فرانسه آن یکپارچگی و حتی استعداد تیمی که قهرمان جام جهانی 1998 شد را ندارد اما آنها پیش از یورو 2012 نشان داده‌اند بسیار با ویرانه‌ای که دومنک از آنها به جا گذاشته بود متفاوت شده‌اند. زخم‌های جام‌جهانی 2010 هنوز نشان می‌دهد دوران حکمرانی فرانسه در فوتبال دیگر متعلق به گذشته‌های دور است اما با این حال نتایج اخیر حتما خوش‌بینی ایجاد کرده. این نمایش‌ها بهترین نبوده‌اند اما در جو جنون‌آمیز فوتبال حذفی، تنها نکته مهم این است که به مرحله بعدی برسید. فرانسه عادت کرده بازی‌هایش را ببرد و در شرایط خوبی پا به لهستان و اوکراین می‌گذارد. نمایش نیمه اول آنها مقابل صربستان امیدها را برایشان بیشتر هم کرده.
بلان در شرایطی اسف‌بار فرانسه را تحویل گرفت و رساندن آن تیم به اوضاع فعلی دستاوردی بزرگ است اما اینکه گفته دست‌کم یک بازی را می‌خواهد ببرد را باید حداقل انتظارات از این تیم فرانسه دانست.