ادامه از صفحه 2
نویسندگان بسیاری در این سایتها و حتی برخی روزنامهها به سفارش آقازاده لندننشین؛ امنیت قضایی، اقتصادی و روانی جامعه را هدف قرار داده و تلاش کردند در اوج فتنهگریهای سال 88 جامعه را به سمت نابسامانی اجتماعی سوق دهند. با شکست فتنهای که خود متولی و آتشبیار آن بودند وارد حوزه اقتصاد شدند تا ثابت کنند آنچه پیشبینی کرده بودند قطعا به وقوع خواهد پیوست. هدفمندی یارانهها را امری غیرضرور و نابودکننده اقتصاد جامعه جلوه دادند، گویی در کشورهای پیشرفته «انرژی» رایگان است و ایران اولین کشور در جهان است که پی به تجدیدناپذیری منابع و ذخایر انرژی فسیلی برده است!
هدفمندی یارانهها اما با همه مشکلات به خوبی انجام گرفت، بگذریم از بیحمیتیهای بعضی مدیران و کارشکنیهای صورت گرفته در این قضیه؛ مهم شکست دشمنانی بود که منتظر تعبیر خواب آشفته سرنگونی نظام بودند اگرنه این ملت به خیانتهای بعضی از درون عادت دارد. تاریخ نشان داده عزت و سربلندی ملتهایی که تکیه به ذات اقدس الهی دارند ماندگار و مثالزدنی است.
بعد از فتنه و پشت سر گذاشتن مشکلات اقتصادی و قطع حقوق آقازاده خارجنشين و در تگنا قرار گرفتن اقتصادی ایشان در غریبستان ملکه، راهی برای دست یازیدن به بیکرانهها نمانده است جز بازگشت مجدد به وطن! به این علت است که اصرار میشود ایشان به مام وطن بازگردند اما با اتهامی مشخص! مثل تخلف اقتصادی! یا اتهام رانتخواری توأم با قلدری! احتمالا تصور میکنند دوران محکومیت احتمالیشان را هم یا مثل فائزه با زجر زیاد در منزل پدری سپری خواهند کرد یا مثل کرباسچی در جزیره کیش!
حرمت امامزاده به متولی آن است. وقتی در دفاع از بیحرمتی صورت گرفته در قبال دختر آقای هاشمیرفسنجانی خطابهای آتشین در دفاع از «عدالت» قرائت میکنند اما در برابر گستاخیهای مکرر همین فائزه نمک خورده و نمکدان شکسته با بزرگواری و متانت سکوت میکنند، وکیل این خانواده نیز جرات پیدا میکند اصل اتهامات را زیر سوال ببرد. یا شخص آقای هاشمی با شجاعت تمام اعلام میکند: «این همه اجحاف! یکی هم به پسر من!» حال مدعیالعموم طلب ملت از این خاندان محترم را پیگیری خواهد کرد یا دادستان کل کشور فرقی ندارد، مهم امنیت روانی جامعه است که هر بار متخلفی جرات میکند به واسطه اهمال ما در اجرای قانون گوشهای از آن را خدشهدار کند.
1- طباطبایی، فرهنگ عربی به فارسی، انتشارات اسلامیه، 1355
2- شیخ انصاری، فرائدالاصول، ترجمه سیدمحمدجواد ذهنی، انتشارات حاذق،1405 . ق