خبر مصدومیت بهداد سلیمی نگرانکننده بود. قویترین مرد جهان، امید اول کاروان ایران برای المپیک لندن است و اگر او به مسابقات المپیک نرسد... . در چند روز اخیر موضوع مصدومیت بهداد سلیمی نقل محافل ورزشی بود و همه علاقهمندان به ورزش از چند و چون این موضوع میپرسیدند. به همین منظور پس از اینکه کورش باقری به عنوان سرمربی تیمملی وضع سلیمی را برای حضور در لندن
50- 50 قلمداد کرد و از طرفی حسین رضازاده به عنوان رئیس فدراسیون از نگرانیها زدود، اینبار به سراغ خود بهداد سلیمی رفتیم تا واقعیت مساله را جویا شویم. سلیمی ابتدا درباره اردوی بجنورد حرف میزند و میگوید: «خدا را شکر. همهچیز خوب است. ما حدود 10 روز است در بجنورد تمرین میکنیم و همهچیز برای ما مهیاست. هم مکان تمرین خوب است و هم هماهنگیهای لازم برای این اردوی خارج از شهر شده است اما هرچه به المپیک نزدیک میشویم، تمرینها سنگینتر شده و در اردوی بجنورد نیز فشار تمرینها به اوج خود رسیده است». وقتی از او میپرسیم که آیا همین مساله باعث شده درد زانوی شما بیشتر و بحثهایی درباره مصدومیت مطرح شود او این جواب را تحویل داد: «درد که همیشه همراه ما بوده. من پیش از اینکه به بجنورد هم بیاییم درد زانو داشتم. این هم طبیعی است و به خاطر فشار بالای تمرینهاست. در تهران هم که بودم کمی زانویم ورم کرده بود و در تمرینها برای بالا بردن وزنهها مشکل داشتم اما با فشار بیشتر این مساله در بجنورد بیشتر شده است». آیا واقعا موضوع جدی است و سلیمی نمیتواند در المپیک حضور داشته باشد؟ خود او در این باره میگوید: «موضوع جدی هست اما با برنامهریزی کادر فنی کمی برنامههای تمرینی من تغییر کرده و با چند روز تمرین کمفشار، این تورم بهتر میشود. البته گویا پس از بازگشت به تهران اندکاندک تمرینها برای المپیک کمی سبکتر میشود و امیدوارم این درد زانو مشکلی برای ادامه تمرینهای من نباشد». ولی به هر حال حضور در المپیک و رسیدن به مدال این سختیها را دارد. نظر خود سلیمی هم همینطور است. او در پایان با اشاره به همین موضوع میگوید: «بله، همینطور است. حدود 2 سال است که من بدون وقفه در اردو بودم و تمرین کردهام. خدا را شکر موفق هم بودهام. به هرحال این فشارها تاثیرگذار است اما موضوع المپیک مساله دیگری است که باید به هر قیمتی در آن شرکت کنم و موفق باشم. من با تمام قوا در المپیک شرکت میکنم و این دردها نمیتواند اراده مرا کم کند».