اسپانیایی‌ها وقتی تصمیم گرفتند برای تیمشان شعاری را در نظر بگیرند این جمله را انتخاب کردند: «یک دلیل برای زندگی، یک دلیل برای رویا، زنده‌باد اسپانیا». کلمه لاتين «Viva España» از آن دسته واژه‌هایی است که در فرهنگ لغات کشور‌های اسپانیايي زبان به وفور دیده می‌شود اما نکته مهم اینجاست که به‌رغم ظاهر قهرمانانه اسپانیا و فیگور‌های فاتح اروپا در دوره قبل، آنها از درون در شرایط مناسبی قرار ندارد، نوعی به هم ریختگی درون‌اردویی که خیلی هم از سوی رسانه‌های خودشان به آن پرداخته نشده، شاید به دلیل حفظ آن روحیه ملی‌گرایی و پایبند بودن به همان شعار انتخابی برای رقابت‌های یورو، ترجیح داده‌اند مقابل چنین معضلی سکوت کنند. برای روشن شدن موضوع می‌توان به آخرین یادداشت سردبیر روزنامه معتبر «آ.اس» چاپ مادرید اشاره کرد. توماس رونسرو برای یادداشت خود این تیتر را انتخاب کرده
«Vamos a Ganar» این واژه به معنی می‌رویم برای قهرمانی ترجمه می‌شود اما موضوع اصلی اینجاست که وقتی به عنوان یک مخاطب به کامنت‌های نوشته شده در زیر یادداشت آقای سردبیر نگاه می‌کنید، می‌فهمید شکاف عظیمی میان هواداران اسپانیا احساس می‌شود. اسپانیا در این 2 سال اخیر گویی با زمین‌لرزه‌ای 7 ریشتری مواجه شده و آنقدر اختلاف میان هواداران بارسا و رئال در روند وحدت ملی آنها موثر بوده که نمی‌توان تاثیر آن را کتمان کرد. آنهایی که به عنوان مخاطب برای یادداشت رونسرو مطلب نوشته‌اند آنقدر درباره بحث قبیله‌ای ال‌کلاسیکو متعصب هستند که روح همبستگی میان‌شان تبدیل به حلقه گمشده شده! درست زمانی که تاریخ لطفش را به هواداران بارسا و رئال آنقدر زیاد می‌کند که شما می‌توانید در طول یک فصل شاهد برگزاری بیش از 5 ال‌کلاسیکو باشید باید منتظر پیامد‌های منفی آن نیز بمانید، نخستین مساله همین است وقتی در صدر خبر‌های دنیا نبرد ال‌کلاسیکو بیشترین وزن خبری را به خود اختصاص می‌دهد ناخودآگاه حساسیت‌ها میان هواداران بیشتر می‌شود، وقتی رئال‌مادرید برای پیروز شدن برابر بارسا و انتقام گرفتن از تحقیر‌ش مقابل کاتالان‌ها دست به هر کاری می‌زند شکاف‌ها بیشتر نمایان می‌شود، این مساله از سوی سکوها به راحتی به داخل زمین کشیده می‌شود و بازیکنان که روزی روزگاری در لباس متحد «لاروخا» با هم رفاقت می‌کردند حالا تبدیل به دشمنان خونی می‌شوند! این بازیکنان تحت تاثیر نبرد ال‌کلاسیکو اتحاد ملی را زیر پا می‌گذارند و اختلافشان به خاطر تعصب به رنگ پیراهن به اردوی ملی کشیده می‌شود. نمونه بارز آن اختلاف پیکه و راموس است که بارها از سوی رسانه‌ها مطرح شده ولی خود آنها این موضوع را تکذیب کرده‌اند. اسپانیا درست زمانی توانست در تابستان 4 سال گذشته به قهرمانی اروپا دست پیدا کند که آراگونس پی به فرمول تشکیل اسپانیا با روح متحد برده بود. یعنی دقیقا همان کاری که کلمنته در جام ملت‌های اروپا 1984 کرد و به مقام نایب‌قهرمانی رسید. در آن زمان هسته اصلی این تیم را بازیکنان باسک تشکیل می‌دادند و در یورو 2008 نیز این کاتالان‌ها بودند که پرچم اسپانیا را بالا بردند. اما حالا! خستگی مفرط در ذهن ستارگان بارسا و عدم داشتن روحیه قهرمانی از آن دسته معضلاتی است که به‌راحتی می‌تواند قهرمانی را از بهشت به قعر جهنم بکشد و اگر بخواهیم به دنبال مقصر اصلی این مساله بگردیم باید عنوان کنیم ال‌کلاسیکو بیش از آنکه فکرش را بکنید ماتادورها را قربانی کرده است.