مستقل بودن به اين معني است كه آينده اسكاتلند در دستان اسكاتلندي‌ها قرار گيرد. شكي نيست كه ما ظرفيت‌هاي زيادي در اسكاتلند داريم و سرشار از استعداد، منابع و خلاقيت هستيم. اين فرصت را داريم تا كشورمان را به مكاني بهتر براي زندگي اين نسل و نسل‌هاي آينده تبديل كنيم. مي‌توانيم جامعه‌اي سبزتر (متناسب با استانداردهاي محيط زيست)، منصفانه‌تر و خوشبخت‌تر بسازيم كه قوي‌تر و موفق‌تر از جامعه امروزمان باشد. خواهان اسكاتلندي هستم كه با صداي خود سخن بگويد و مشاركت بي‌نظير خود در جهان را محقق كند؛ اسكاتلندي در كنار ساير كشورهاي اين جزاير (بريتانيا) و كشوري مستقل. ما اين كار را از صفر شروع نمي‌كنيم. پارلماني داريم كه از 10 سال قبل كارش را شروع کرده است. اگر اين پارلمان مي‌تواند بر آموزش و پرورش اعمال نظر كند، چرا نتواند بر امور اقتصادي اعمال نظر كند؟ اگر براي اجراي سياست‌هاي بهداشت و درمان مورد اعتماد است، چرا نتواند اسكاتلند را در عرصه خارجي نمايندگي كند؟ اگر مي‌تواند سالمندان را مورد حمايت قرار دهد چرا نتواند از كشور به دور از سلاح‌هاي هسته‌اي حفاظت كند؟ ما خواهان اسكاتلندي مستقل هستیم نه به خاطر اينكه خود را بهتر از كشور ديگري (انگليس) مي‌دانيم، بلكه به خاطر اينكه به خوبي هر كشور ديگري هستيم. مثل ساير كشورها، آينده ما، منابع ما و موفقيت‌هاي ما بايد در دستان خودمان باشد. البته ما مخالفاني داريم كه تعدادشان قليل است ولي آنها ثروتمند و قدرتمندند، بنابراين براي پيروز شدن و خوب پيروز شدن، جامعه اسكاتلند را آگاه و با انگيزه خواهيم ساخت. قصدمان اين است كه ايده استقلال را از طريق فعاليت اجتماعي به ميان مردم ببريم و تا پایيز 2014 امضای يك ميليون اسكاتلندي را پاي اعلاميه «آري به اسكاتلند» بگيريم. دوستان اگر ما اين هدف را محقق كنيم آنگاه اسكاتلند مستقل پيروز خواهد شد.
ادامه در صفحه 12