1-
انتصاب غلامرضا شافعی، عضو موسس حزب کارگزاران سازندگی و از امضا‌کنندگان بیانیه 16نفره 24 دی‌ماه سال 74 اعلام موجودیت کارگزاران، معاون سازمان برنامه و بودجه دولت اول هاشمی، وزیر تعاون دولت دوم هاشمی، وزیر صنایع دولت اول خاتمی و مشاور رئیس‌جمهور و سفیر سابق ایران در روسیه در دولت دوم خاتمی و فعال مرکز مطالعات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام به عنوان معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت دولت احمدی‌نژاد واکنش‌های مختلفی را در مجامع سیاسی کشور سبب شده است. در واقع سپردن سکان سازمان گسترش و نوسازی صنایع دولت دهم به یک کارگزارانی و انتخاب فردی از مجموعه کارگزاران تکنوکرات به عنوان بیستمین رئيس هيات عامل ایدرو حرف و حدیث‌های زیادی را در پی داشته است. اغلب حامیان دولت منتقد این انتصاب بوده و در مقابل، کارگزاران سیاست سکوت مطلق در پیش گرفتند. به هر حال سازمان گسترش و نوسازی صنایع یکی از بزرگ‌ترین بنگاه‌های اقتصادی کشور است که مالکیت قانونی بسیاری از صنایع کشور را بر عهده دارد، از سوی دیگر شافعی علاوه بر وابستگی حزبی به کارگزاران، یکی از منتقدان جدی دولت احمدی‌نژاد و از حامیان انتخاباتی میرحسین موسوی و از نزدیکان سیاسی اکبر هاشمی‌رفسنجانی است. طبیعی است که دومینوی عزل یاران سابق و انتصابات از این دست که در آینده شاید بیشتر و بیشتر هم بشود در سال پایانی دولت دهم حاشیه‌های قابل توجهی را برای دولت احمدی‌نژاد پیش خواهد آورد. این انتصاب به قدری عجیب به نظر می‌رسید که روزنامه دولتی ایران را نیز به عکس‌العمل واداشته است. برخی شافعی را تراوای کارگزاران تکنوکراتی برای بازگشت شکوهمند به اریکه قدرت می‌دانند.
2-
به‌طور عادی سال پایانی دور دوم دولت‌ها سال سرنوشت‌سازی به حساب می‌آید. رئیس‌جمهور دیگر امکان شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری را ندارد و طبیعی است که به دلیل حضور 8 ساله در راس قوه مجریه دغدغه دولت بعدی را هم داشته باشد. به‌طور طبیعی هر رئیس‌جمهوری آرزو دارد دولت‌های بعدی هم سیاست‌های 8 سال گذشته دولت وی را به‌طور دقیق پیگیری کنند و به اجرا بگذارند. عکس‌العمل روسای گذشته بر این پایان محتوم متنوع بوده است. میرحسین موسوی، نخست‌وزیر وقت از سر انفعال گوشه عزلت 20ساله در دستورکار قرار می‌دهد و پس از 20سال سرخوردگی سیاسی- اجرایی ناچار به فتنه‌انگیزی می‌شود. نزدیکان اکبرهاشمی رفسنجانی در پی استمرار بخشیدن به حضور او راهبرد تغییر قانون اساسی را توسط یاران نزدیکش در پیش می‌گیرند و با شکست سناریوی یادشده، 8 سال بعد دوباره وارد عرصه انتخاباتی می‌شود که شکست سنگین دیگری را متحمل می‌شود. فرد خاصی مانند خاتمی نیز در پروسه یکی به میخ و یکی به نعل به تشکیل حزب و حزب‌بازی دل خوش می‌کند و در پس چهره دیگران پنهان می‌شود. گذر زمان باید مشخص کند که احمدی‌نژاد چه رفتار سیاسی در پیش خواهد گرفت. در حال حاضر به نظر می‌رسد با به سرانجام رسیدن پروژه عزل توافقی جاسبی (!) از ریاست دانشگاه آزاد و انتخاب رئیس جدید با جلب نظر موافق رفسنجانی، همچنین تلاش غیرقابل هضم احمدی‌نژاد برای حضور جاسبی در شورایعالی انقلاب فرهنگی، توافقات ائتلافی جدیدی در پیش رو است. مهم‌تر از همه، انتصاب یکی از نزدیکان سیاسی رفسنجانی در یکی از بزرگ‌ترین هلدینگ‌‌های اقتصادی دولت از شکل‌گیری آرایش‌های نوین سیاسی در کشور حکایت دارد که طبیعتا نمی‌تواند از موضوع انتخابات ریاست‌جمهوری دور بعدی مجزا باشد که در این میان باز توجه جدی به تغییر رویکرد تامل‌برانگیز احمدی‌نژاد درباره امتناع از ایراد سخنرانی‌های تند علیه دولت‌های گذشته بر پیچیدگی ماجرا بیش از پیش می‌افزاید. برخی می‌گویند احمدی‌نژاد به علل خاصی سیاست تعامل با هاشمی را جایگزین ستیز با وی کرده است. این خوانش جدید از سیمای احمدی‌نژاد درست است؟
3-
شکی وجود ندارد که مردم عهدي ناگسستنی با آرمان‌های اصیل انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره)، شهیدان والامقام و مقام معظم رهبری دارند. میزان محبوبیت تک تک مدیران اجرایی و مسؤولان نظام وابستگی مستقیمی به میزان ولایت‌پذیری و مردمداری آنان دارد. تا زمانی که آنان خود را سرباز انقلاب اسلامی و مدافع حریم اسلام دانسته و پیگیر مطالبات رهبری باشند نزد مردم دارای شأن و اعتبار سیاسی هستند و در غیراین‌صورت با جواب قاطع مردم مواجه خواهند شد. در شرایط کنونی عده‌ای از دوستداران انقلاب اسلامی نگران تحولات آتی هستند که تاثیر بسزایی در سرنوشت سیاسی احمدی‌نژاد دارد. در این‌‌باره لازم به اشاره است که یگانه رمز موفقیت احمدی‌نژاد در جلب آرای مردم در اتصال معنایی او با گفتمان انقلاب اسلامی و عدالتی خلاصه می‌شود که از سالیان پیش ساختار مستحکم آن توسط مقام معظم رهبری پی‌ریزی شده است. رویکرد عدالتی نظام غیرقابل بازگشت است و قطع یقین احمدی‌نژاد محبوبیت مردمی خویش را مدیون پیوند با مطالبات رهبری و سر دادن شعار اصولی شورش بر اشرافیت است و این محبوبیت تنها تا پایبندی او به شعارهایش ادامه خواهد داشت. به‌طور خاص می‌توان گفت حماسه سوم تیر84 نه به خاطر احمدی‌نژاد بلکه به‌واسطه حضور مردم رقم خورد و احمدی‌نژاد تنها صدای رسای مردمی بود که از تظلمات گسترده اقتصادی- سیاسی تکنوکرات‌ها به ستوه آمده بودند. ولایتمداری و ائتلاف با مردم تنها راه موفقیت مدیران و مسؤولان ارشد نظام است. تحت هر شرایطی گسست از مردم و رهبری سرنوشت شومی را برای عاملان در پی خواهد داشت.