انگلیس 3- سوئد2؛ خداحافظ طلایی‌پوش!

آخرین دیدار دور دوم مرحله گروهی بین 2 تیم انگلیس و سوئد در حالی برگزار می‌‌شد که سوئد با توجه به شکست در دیدار اول می‌‌دانست اگر از بازی مقابل انگلستان دست خالی بیرون بیاید به جمع حذف ده‌های زودهنگام جام چهاردهم می‌‌پیوندد. همچنین مصاف بریتانیایی‌ها و اسکاندیناوی‌ها، نبرد فوتبالیست‌های تنومندی بود که قوای جسمانی و فیزیک بدنی مناسب از مشخصه‌های هر دو گروه به شمار می‌‌رود. بازی در مقابل تیمی که از بازیکنانی با قدرت بدنی بالا بهره می‌‌برد، موجب شده بود روی هاجسون، کارول که یک مهاجم قلدر محسوب می‌‌شود را به چمبرلین جوان ترجیح دهد. کارول علاوه بر وظایف هجومی که برعهده گرفته بود طبق خصوصیت ذاتی‌اش مامور شده بود در تمام نبردهای هوایی روی توپ‌هایی که با بازی مستقیم به زمین سوئد می‌‌رسید، روی هوا بلند شود و با زدن ضربات سر اول توپ را برای استفاده یانگ، میلنر و ولبک به فضاهای خالی بفرستد. بازی برای سوئد حول محور ایبراهیموویچ بود. البته فوق‌ستاره سوئدی کاملا تک و تنها بود و با اینکه خیلی خوب خود را صاحب توپ می‌‌کرد اما به دلیل عدم حمایت از جانب هم‌تیمی‌هایش کاری از پیش نمی‌برد. دیگر بازیکنان سوئد اصلا در سطح و اندازه‌های ایبرا نبودند و با ارفاق می‌‌شد آنها را بازیکنی درجه 3 نامید. چهره بعضی از بازیکنان جوان سوئد نشان می‌‌داد آنها هنوز اعتماد به نفس بازی کردن کنار زلاتان را ندارند و دستاپچه می‌‌شوند و به همین خاطر مرتب توپ‌هایی که در اختیار می‌‌گرفتند را لو می‌‌دادند. فقر بازیکن تکنیکی در بین بازیکنان هر دو تیم سبب شده بود در دقایقی از بازی مالکیت توپ، مرتب روی اشتباهات بازیکنان هر دو تیم عوض شود و بازی به نوعی گره بخورد. بازی زیبای هر دو تیم در نیمه دوم که مرتب توپ را روی یکی از 2 دروازه می‌‌دیدیم، بر هیجان بازی افزوده بود. وجود مهاجمان توپگیر انگلستان موجب شده بود سوئد به‌رغم در اختیار داشتن مالکیت توپ بیشتر، توپ‌های زیادی را در دفاع از دست بدهند. زلاتان به تنهایی جور همه را می‌‌کشید اما کافی نبود.در سوی دیگر میدان سرعت بخشیدن به بازی با ورود تئو والکات برای انگلیس ثمربخش شد.