کریستین جک:
تقابل الهام‌بخش آلمان و هلند همواره نیازمند تکرار و به خاطر آورده شدن است. زمانی که هلندی‌ها در جام‌جهانی 2006 آلمان در دور یک‌هشتم نهایی و در نورنبرگ با تک‌گل مانیش به پرتغال باختند و کنار رفتند، روزنامه‌های آلمانی با به تصویر درآوردن نماد آزادراه‌های آلمان راه خروج را به هلندی‌ها نشان دادند و از آنها خواستند زودتر کشورشان را ترک کنند. حالا و بعد از گذشت
6 سال این بار خود ژرمن‌ها سرنوشت سقوط را برای هلندی‌ها رقم زدند و آنها را تا حد زیادی به خارج از اوکراین هدایت کردند.
بازی در یک جمله
نمایش‌های چشمنواز بسیاری را در جریان دیدارهای دور اول و دوم بازی‌ها شاهد بودیم، بازی درخشان روسیه برابر چک، درخشش اوکراین و جواهر کهنه‌کارش برابر سوئد، هنرنمایی غبطه‌آمیز اسپانیایی‌ها برابر ایرلند و... که همگی پرده‌هایی از بهترین و کامل‌ترین پیروزی‌های مسابقات تا امروز بوده‌اند، با این حال گل سر سبد بازی‌ها را می‌‌توان برتری شاخص آلمان برابر هلند دانست. آنها حساس‌ترین دیدار دور گروهی را پیروز شدند؛ دیدار سنتی‌شان برابر هلند را.
8 بند از 22 بازیکن
1-
نتیجه نزدیک پایانی را فراموش کنید. هر
11 بازیکن آلمان برتر از همتایان هلندی‌شان بودند، آلمان بازی را از جمیع جهات پیروز شد.
2-
مانوئل نویر چهره کم‌کار آلمان‌ها در این بازی بود. او تنها 3 بار برابر فان‌پرسی قرار گرفت؛ مهار نه‌چندان دشوار تک به تک ستاره آرسنال در نیمه نخست، ریکشن دیدنی برابر شوت به زمین خورده RVP در پنجاه و هشتمین دقیقه و در نهایت گلی که روی غافلگیری محض دریافت کرد. با این حال نویر در این بازی هم نمره قبولی گرفت.
3-
آلمان در کناره‌ها رشد چشمگیری داشته. جروم بوآتنگ علاوه بر شاخصه‌های مثبتش در کارهای دفاعی، با تغییر مدام جریان بازی از راست به چپ زمین با ارسال‌های بلند، عرض زمین را برای ژرمن‌ها بزرگ‌تر می‌‌کند. نمایش فیلیپ لام در دفاع چپ هم کماکان تحسین‌برانگیز است. تیم‌های کمی با چنین فول‌بک چپ مطمئنی در جام حضور دارند.
4-
مث هوملس بدون تردید برترین مدافع مرکزی جام تا این لحظه بوده است. برتری تقریبا همیشگی مدافع ژرمن‌ها در جنگ‌های هوایی، جاگیری‌های مناسب در قلب دفاع آلمان و میل سیری‌ناپذیر او به نفوذ با یک تقریب خود خاطرات فرانتس بکن‌باوئر را به یاد می‌‌آورد. در کنار هوملس، هولگر بادشتوبری قرار دارد که در اوج جوانی بسیار پخته عمل می‌‌کند. به خاطر بیاوریم که تنها هنرنمایی مارتن استکلنبرگ مانع گلزنی هر دو مدافع مرکزی آلمان‌ها برابر هلند شد.
5-
درباره کلود ماکلله، هافبک تدافعی رئال‌مادرید در دهه گذشته قول‌های جالبی وجود دارد. عده‌ای او و نمایش‌هایش را نقطه عطف فوتبال نوین می‌‌دانند و عده‌ای پا را فراتر گذاشته و غول کوتاه‌قامت فرانسوی‌ها را مهم‌ترین بازیکن فوتبال در پست خودش می‌‌دانند و حالا رئالی‌ها بعد از گذشت 9 سال از فروش پراشتباه او یک برگ برنده بزرگ دارند؛ سامی خدیرا. به گواه بسیاری از کارشناسان فوتبال اروپا در روزهای گذشته، خدیرا بهترین نمایش دوران بازیگری‌اش در تیم ملی را برابر هلند به نمایش گذاشت. هارمونی بی‌نظیر او با باستین شوآین اشتایگر در عقب و جلوی یک‌سوم میانی عملا خط هافبک هلندی‌ها را با چالش روبه‌رو کرد. شواینی پایه‌گذار هر 2 گل آلمان بود و خدیرا تخریب‌چی بخش اعظمی از حملات هلندی‌ها؛ 2بازیکنی که بدون‌شک برگ برنده یوآخیم لو در ادامه راه خواهند بود.
6-
توماس مولر همچنان معمولی ظاهر میشود، با این حال گاهی بازیکنان معمولی از پس مسؤولیت‌هایی برمی‌آیند که بسیاری از ستاره‌ها از انجامش عاجزند. یوآخیم لو، مولر را در سمت یترو ویلمز جوان قرار داده بود؛ نقطه‌ای که پیش‌بینی می‌‌شد پاشنه آشیل هلندی‌ها باشد. مولر در صحنه هر 2 گل آلمان نقش بازی کرد. حمل توپ از کناره‌ها به مرکز و سپردن آن به شوآینی برای خلق گل فوق‌العاده تاکتیکی اول و بازی بدون توپ او لحظاتی قبل از گل دوم. در واقع مولر، ویلمز را با خود به نزدیکی‌های مرکز زمین کشاند، پشت سر این مدافع جوان برای گومز خالی شد و گومز طی یک همکاری مثال‌زدنی با شوآین اشتایگر کار هلند را یکسره کرد.
7-
سوپرماریو شیرین‌ترین لحظات ژرمن‌ها را رقم می‌‌زد. در واقع گومز یک وظیفه ساده و در عین حال پیچیده را به نحو احسن انجام می‌‌دهد؛ به ثمر نشاندن تلاش هم‌تیمی‌هایش. گومز همه گل‌های آلمان در این تورنمنت را به ثمر رسانده و به نظر می‌‌رسد حالا دیگر کلوزه‌دوست‌ترین آلمانی‌ها هم نمی‌توانند به انتخاب یوآخیم لو خرده بگیرند.
8-
سومین بازیکن برتر دنیا کیست؟ ژاوی ارناندز؟ آندرس اینیستا؟ مسعوت اوزیل؟ وسلی اشنایدر؟ «نمو»(لقب اوزيل) گرچه هیچ‌یک از 3 پاس گل آلمانی‌ها را برای گومز ارسال نکرده اما هرگز از ارزش‌هایش در قالب یک طراح و رهبر ارکستر کاسته نشده است. در بازی برابر هلند، اوزیل بارها توپ را به کناره‌ها برد، دفاع سردرگم هلند را بیشتر از قبل آشفت و یک لحظه از دویدن نایستاد. او در گام اول اشنایدر را کنار زد و حالا باید منتظر تقابل احتمالی‌اش با چابییستا بماند؛ 2 سال بعد از 21 سالگی‌اش در آفریقای جنوبی و زمانی که بسیار بیشتر از قبل اسپانیایی‌ها را می‌‌شناسد.