مهم است تشکیلاتی برای سر و سامان دادن به حوزه ادبیات نمایشی کشور ایجاد شود و راه‌‌‌اندازی بنیاد ادبیات نمایشی اتفاق بسیار خوبی به شمار می‌آید اما مهم است بدانیم هدف از ایجاد این بنیاد چیست؟ اگر هدف نظارت بر تولید آثار ادبیات نمایشی باشد، محکوم به شکست است. در مرکز هنرهای نمایشی دستگاه نظارتی این کار را برعهده دارد اما اگر هدف توسعه حوزه نمایشنامه‌نویسی و تولید نمایشنامه باشد با استقبال روبه‌رو می‌شود و نمایشنامه‌نویسان به آن رو می‌کنند؛ نتیجه مطلوبی نیز به دست می‌آید. این بنیاد می‌تواند با برگزاری کلاس، کارگاه، همایش، سمینار، چاپ و انتشار نمایشنامه، خرید آثار نمایشی به علاوه برپایی جشنواره‌های خاص ادبیات نمایشی به پیشرفت حوزه نمایشنامه‌نویسی کمک کند. مدیریت کردن این موضوع اگر منطبق با سیاست کلی کشور باشد بسیار کارآمد و مفید است ولی اگر سیاستگذاری فردی باشد نه‌تنها هیچ کمکی به بهبود اوضاع ادبیات نمایشی نمی‌کند بلکه به این وضع آشفته دامن می‌زند. چنانچه سیاست‌های کلی نظام و کشور سرفصل فعالیت این بنیاد باشد هرگز با تغییر مدیران دچار تغییر و دگرگونی در فعالیت نخواهد شد چون هر مدیری برای خود استانداردهای متفاوتی دارد و این استانداردها موجب می‌شود هر گروهی نوشته‌های خود را با آن دوره مدیریت منطبق کند. این رفتن و آمدن مسؤولان در برنامه‌ریزی و سیاست‌ها موجب سردرگمی و نارضایتی هنرمندان و نویسندگان است، پس در نظر گرفتن سیاست کلی نظام و کشور در بنیاد ادبیات نمایشی موجب بهبود اوضاع نمایشنامه‌نویسی است. پیشنهاد می‌کنم معاونت امور هنری برای ادامه این مسیر از مشورت هنرمندان و صاحبنظران استفاده کند که به سود این جریان است.