محمد باقر زنگنه:
سایت باشگاه پرسپولیس را که باز می‌کنید با اولین تیتر متوجه می‌شوید عزم مدیرعامل پرسپولیس چقدر جزم است؛ «پیش به سوی پرسپولیس جهانی!!» تحریک‌آمیز و پر از اغراق برای شروع. اما گاهی هدف که بزرگ باشد نگاه‌ها را نیز بزرگ‌منشانه‌تر می‌کند. بزرگ‌ترین حسن این پرسپولیس همین نگاه چالش‌برانگیز است. ضعف‌هایی هم هستند اما در برابر این تلاش شگرف به حاشیه رانده شده‌اند. شاید همین کوچک ضعف‌ها، بزرگ شکارها را هم فنا کند. بیایید ضعف و قوت این فصل سرخ تازه را مرور کنیم.
نقاط ضعف
1-
در حالی که بسیاری از تیم‌های لیگ برتر - حتی نصف و نیمه- شروع به کار کرده‌اند، پرسپولیس منتظر است، اینکه آیا دنیزلی می‌آید یا نه، جدای گرفتاری ذهن هواداران می‌تواند چالش بزرگی برای پرسپولیس جدید باشد. تیمی که اساس و پایه‌اش با تمام سال‌های قبل متفاوت است برای شروع حتی نام مربی‌اش را هم نمی‌داند. سوختن فرصت هماهنگی در تمام این سال‌ها به تیم‌های ایرانی ضربه زده است. نمونه موفقش تیم یکدست سپاهان 3 فصل قهرمان لیگ می‌شود و تیم‌های قلعه‌نویی همیشه زودتر از سایر تیم‌ها تمرینات را شروع می‌کنند. فرصت‌های شروع کم‌کم دارند می‌سوزند.
2-
عملکرد استثنایی مدیرعامل پرسپولیس در یارگیری فقط یک نقطه‌ضعف دارد که آن هم کم نیست. پرسپولیس با تمام شدن سهمیه لیگ برتری‌اش هنوز حتی یک هافبک طراح و بازیساز ایده‌آل ندارد. از فصل گذشته هم اگر چیزی مانده است محمد نوری با قوای بدنی ضعیف، علی کریمی تمدیدنکرده و با سن بالا و سامان آقازمانی جوان و کم‌تجربه است. اینکه فاصله بین خطوط دفاع و حمله رویایی پرسپولیس را چه کسی پر می‌کند علامت سوال بزرگی است پیش روی نام پرسپولیس.
نقاط قوت
1-
لیست مازاد پرسپولیس همان‌قدر که برخی بازیکنان را ناراحت کرد اما بسیاری از هواداران را راضی نگه داشت. آنهایی که پرسپولیس این چند سال را دنبال می‌کردند باور داشتند که ضعف پرسپولیس از انبوه معمولی‌ها بود. شما کافی است تیم‌های مورینیو را نگاه کنید. همیشه یکسری نام‌هاي خاص اما با بالاترین بهره. برعکس، پرسپولیس این سال‌ها پر از تغییر نام‌های معمولی بود. ارزش لیست مازاد پرسپولیس هرگز کمتر از لیست خرید باشگاه نبوده است، شک نکنید.
2-
البته این پرسپولیس با تمام آن تفاسیر بدون شک جذاب‌ترین تیم نقل و انتقالات است. دفاع امتحان پس داده بنگر و حسینی، بال‌های کناری ایده‌آل مثل ماهینی و پولادی. دروازه‌بان کم‌اشتباهی به نام گردان و خط حمله‌ای با نام‌های بزرگ؛ قاضی و انصاری‌فرد. پرسپولیس درست که در تمام این سال‌های ضعف باز هم خرید خوب زیاد داشته است اما تیم‌های بزرگی مثل استقلال و پرسپولیس بیشتر از خرید خوب، به خرید بزرگ نیاز دارند. اين درست كه پول زيادي خرج شده اما آنچه به دست آمده، اصل جنس است. به جای ایده‌آل‌ها از آلترناتیو آنها استفاده نشده است. اگر پرسپولیس می‌خواهد جهانی شود، اين نام‌های بزرگ لازم‌اند.
3-
استقلال در تمام این سال‌های افول پرسپولیس همیشه به عنوان یک مدعی حضور داشته است، چه نایب‌قهرمان و چه بدون جام. حضور در کورس قهرمانی، استقلال را چه در نقل و انتقالات و چه در جدول بالاتر از پرسپولیس قرار می‌داد. در روزهایی که شخصی جز مدیرعامل برای استقلال مربی تعیین می‌کند پرسپولیس مدیرعاملی را به خود می‌بیند که در جنگ‌های فوتبالی پا پس نمی‌کشد. این اعتماد به نفس سهم آبی‌اش بیشتر بود. بمب‌ها دست تیم بهتر بود اما حالا بعد از سال‌ها پرسپولیسی‌ها به مدیرعامل‌شان اعتماد کامل دارند. این یعنی جنگ‌های سرخابی باید از نو نوشته شود. مدیرعامل جدید چالش مهم این روزهای پرسپولیسی‌هاست. شاید بیشتر از انصاری‌فرد به رویانیان اعتماد هست.
حرف آخر
پرسپولیس جهانی یا پرسپولیس کهکشانی کمی با واقعیت منطبق نیست. پرسپولیس جدید با ایده‌های جدید تازه در آغاز راهش است. می‌تواند رشد کند و از زیر سایه آن پرسپولیس شوم این چند سال رها شود اما همین نگاه کهکشانی و خواسته‌های عجیب هواداران می‌تواند آفت این پروژه بزرگ باشد. آن هواداری که می‌گوید این تیم را دست من هم بدهند قهرمانش می‌کنم بدون شک می‌تواند منفعل نیز عمل کند و با یک باخت سرخورده شود.