عصر پنجشنبه گذشته در سالگرد گراميداشت شهداي گلگون‌كفن 26 خرداد حزب موتلفه اسلامي، حاج احمد قديريان از ميان ما رفت. او يكي از مصاديق بزرگ سرداران مجاهدت‌هاي خاموش در انقلاب ماست. او 78 بهار ميهمان خورشيد و ماه و ستارگان و زمين بود و در آخرين روزهاي بهار 91 به آسمان پركشيد و زندگي ابدي خود را در كنار مجاهدان و مبارزان راه حق و قرآن در بهشت برين آغاز كرد.
اوايل دهه 40 كه امام خميني (ره) پرچم مبارزه با استبداد و استعمار را به دوش كشيد او از طريق مجاهد نستوه شهيد حاج‌صادق اماني و هيات‌هاي موتلفه اسلامي به انقلاب پيوست و تا پيروزي انقلاب چندين‌بار طعم تلخ حضور در زندان‌هاي شاه و شكنجه و محروميت را چشيد.
او پيش از اين هم در دهه 30 در كنار فداييان اسلام در خط روحانيت و مرجعيت عليه استبداد شاه در جريان ملي شدن صنعت نفت حضوری فعال داشت. حاج‌احمد پس از پيروزي انقلاب به سپاه پيوست اما پس از مدتي به امر شهيد بهشتي، معاون اجرايي دادستان كل انقلاب اسلامي شد و به ياري شهيد قدوسي در دادستاني انقلاب شتافت.
او در پاك كردن عوامل رژيم گذشته و مسؤولان كشتارهاي مردم در جريان قيام‌هاي سال‌هاي56 و57 در دستگاه قضا نقش كليدي داشت. بعدها كه به شهيد لاجوردي پيوست در مبارزه با نفاق و جريان منافقين خدمت بزرگي به انقلاب كرد و از اين بابت حق بزرگي به گردن انقلابيون و انقلاب دارد. او در كنار شهيد لاجوردي فتنه فرقان را به گونه‌اي مديريت كرد كه اين جريان عقيم ماند و ديگر بازتوليد نشد. اكثر افراد اين فرقه توبه كردند، به انقلاب پيوستند و حتي در جنگ تحميلي به شهادت رسيدند. سران فاسد آن نيز با اقتدار جمهوري اسلامي به جهنم رفتند. او به تعبير مقام معظم رهبري چون شهيد لاجوردي، مرد روزهاي سخت بود، روح عارفانه‌اي داشت، در چهره‌اش صداقت، خلوص، صميميت و ايثار موج مي‌زد و صبر و شكيبايي در اطاعت از امام و رهبر معظم انقلاب در برق نگاهش مي‌درخشيد. وجود خود را وقف انقلاب و مبارزه با كفر، نفاق و الحاد كرد. او بچه پامنار بود. پدرش در مبارزات مرحوم آقاميرزامحمد‌علي‌شاه آبادي از رهبران مشروطه و از شاگردان مرحوم آخوند خراساني در جريان مشروطيت حضور داشت و از نزديك با مرحوم آيت‌الله كاشاني محشور بود. او به دليل حشر و نشر با مرحوم آيت‌الله حق‌شناس (ره) از نفس قدسي او بهره‌مند بود. احمد قديريان با ويژگي‌هايي كه از او ياد شد يك كادر ورزيده، همه‌جانبه و تربيت‌يافته مكتب اهل‌بيت (ع) بود و خدمات ارزشمندي قبل و بعد از انقلاب كرد. او در ايام دفاع مقدس مثل يك سردار جان بر كف در صحنه‌هاي نبرد حضور داشت. وی مدال پرافتخار جانبازي 35 درصد را بر سينه سوخته شيميايي خود در «فاو» نصب كرد و افتخارش اين بود كه درجه سرداري از فرمانده كل قوا دارد.
او به دليل كار نظامي و امنيتي پس از انقلاب در نهادهاي نظامي و امنيتي انقلاب از حضور در حزب موتلفه اسلامي محروم بود. در حقيقت يك كادر نظامي موتلفه در قبل از انقلاب بود كه بعد از انقلاب به دليل ممنوعيت فعاليت كادرهاي نظامي و امنيتي در احزاب، ديگر در حزب حضور نداشت اما سايه روح سلحشوري، شجاعت، ايمان و اخلاص او در حزب همواره حس مي‌شود. قديريان فردي كتوم بود به همين دليل ارزش وجودي او در انقلاب حتي براي دوستانش هنوز شناخته شده نيست. بخش عظيمي از فعاليت‌هاي او مربوط به مجاهدت‌هاي خاموش او است كه ربط مستقيم به امنيت و آرامش انقلاب پيدا مي‌كند. نقش لاجوردي‌ها و قديريان‌ها براي انقلاب در مقاطعي خاص بسيار تعيين‌كننده بوده است.
اگر آنها غفلت ميكردند، اگر متوقف مي‌شدند، اگر در امر مبارزه ترديد ميكردند بسيار خسارت‌بار بود. اين كمترين، معتقدم اگر هوشمندي و هوشياري آنها نبود امروز ما شاهد يك نسل‌كشي وسيع و فجيع از اهل ايمان توسط منافقين در ايران بوديم.
اگر شجاعت، جسارت و ايمان آنها نبود ما شاهد يك قتل‌عام عظيم از مردم توسط تكفيري‌ها بوديم. اقدامات آنها بيش از 3 دهه امنيت انقلاب را بيمه كرد. ما نبايد حوادث فجيع هفتم تير و هشتم شهريور و ترور علما و نخبگان جامعه و مردم عادي در دهه 60 توسط منافقين را فراموش كنيم. ما امروز بايد با توجه به تحولات منطقه و لات‌بازي‌ها و قمه‌كشي‌هاي آمريكا و رژيم صهيونيستي در منطقه و كشتارهاي بي‌رحمانه و قساوتمندانه آنان به بازخواني مولفه‌هاي امنيتي بپردازيم. در اين‌باره بايد هزينه كنيم و اين هزينه‌ها را هم لاجوردي‌ها و قديريان‌هاي نسل سوم انقلاب بپردازند تا تضميني براي صيانت از امنيت انقلاب اسلامي باشد.