نام استنلی کرامر علاقه‌مندان سینما را به یاد فیلم زیبا و جذاب «حدس بزن چه کسی برای شام‌می‌آید»، (Guess Who’s Coming to Dinner) می‌اندازد. درست است که بسیاری از فیلم‌های فیلمسازان بزرگ در ایران به علت دسترسی محدود دیده نمی‌شود اما فیلم «باد را به ارث ببر» (Inherit The Wimd) را از این کارگردان متفاوت سینما توصیه می‌کنیم که پیشنهاد خوبی برای علاقه‌مندان سینماست؛ درام دادگاهی فوق‌العاده‌ای که ظرفیت‌های تعلیق و هیجان فیلم 12 مرد خشمگین سیدنی لومت را ندارد اما اثر غیر‌متعارف و فوق‌العاده‌ای است. درباره پس‌زمینه محتوایی فیلم باید اشاره کنم تقریبا 130 سال از مرگ داروین و تئوریش می‌گذرد اما در آمریکا این تئوری محل مناقشات فراوانی بوده و دادگاه‌های مختلفی علیه این نظریه بر پا شده است. تابستان سال ۱۹۲۵ «برترام کیتس» (یورک)، معلم جوان دبیرستان برای تدریس نظریه‌های «داروین» درباره تکامل به محاکمه کشیده می‌شود؛ چون قوانین ایالت تنسی را زیرپا گذاشته است. در دادگاه او، «هنری دراموند» (تریسی) وکیل مدافع که افکار لیبرالی دارد، رویاروی «ماتیو بریدی» (مارچ) دادستان قرار می‌گیرد؛ درام دادگاهی پرطول و تفصیل اما جذابی که بر مبنای ماجرایی واقعی روایت می‌شود. فیلمنامه با تکیه بر نمایشنامه‌ای موفق در برادوی، گفت‌وگوهای نافذ، پرتکلف، هوشمندانه و تمسخرآمیزی دارد. اسامی تغییر یافته‌اند اما شخصیت‌های واقعی را می‌شود تشخیص داد. تریسی و مارچ در تنها فیلمی که کنار یکدیگر بازی می‌کنند، بازی‌های درخشانی ارائه می‌دهند؛ هرچند مارچ نقش پررنگ‌تری دارد و به مدد چهره‌آرایی، شخصیت سینمایی ناآشنایی از خود خلق می‌کند. این فیلم در سال ۱۹۸۸ برای شبکه اچ بی‌او به کارگردانی دیوید گرین و همکاری کرک داگلاس و جین سیمونز بازسازی شد. فیلم به دوره خاصی از تاریخ فرهنگی آمریکا اشاره می‌کند، لذا شاید از نظر کارآیی تاثیر اجتماعی خود را در آمریکا از دست داشته باشد اما این فیلم سعی می‌کند هوشمندانه در قالب یک درام دادگاهی نظریه داروین را به مخاطب حقنه کند. شاید در سال 1960 که سرآغاز انقلاب صنعتی در آمریکا بود روشنفکران تمایل داشتند سیاق سنتی مسیحیت را تخطئه کنند و این فیلم همزمان با انقلاب صنعتی در آمریکا ساخته می‌شود و با همان سیاق هالیوودی و با طعنه‌های دارماتیک می‌خواهند نشان دهند تفکر خشک سنتی در تقابل یا تفکر مدرن و علمی قرار می‌گیرد. تلاش زیادی می‌شود این دو فکر از هم جدا انگاشته شوند ولی عرصه‌های فیزیکی و روانشناسی امروز گاه چنان وسعت پیدا می‌کند که می‌تواند بر سنت‌زدگی قالب شود. فیلم «باد را به ارث ببر» فیلمی تاثیرگذار از این ژانر است. آنچه در فیلم با وجود فضای کوچک در یک دادگاه می‌گذرد هیجان‌آور و تحسین‌کننده است. بازی عالی اسپنسر تریسی و فریدیریک مارچ در نقش وکیل مدافع و دادستان نماینده این 2 تفکر است. «ستيزه جويان»
(The Defiant Ones)،«غرور و شهرت» و«قضاوت در نورنبرگ» از آثار معتبر و قابل دسترسی این فیلمساز است.