تلاش برای تبدیل کردن روزهای 8 و 23 تیر (28 ژوئن و 13 ژوئیه) به «روز سرنوشت» یعنی روزی که در آن «تکلیف معین خواهد شد» یکی از مهم‌ترین پروژه‌های عملیات روانی محور فتنه- ضدانقلاب- بیگانه در روزهای اخیر است. روز 28 ژوئن زمانی که آمریکایی‌ها اجرای تحریم‌های خود علیه خرید نفت و معامله با بانک مرکزی ایران را آغاز خواهند کرد و روز 13 ژوئیه روزی است که همین اتفاق در اروپا رخ خواهد داد.
محور ضدانقلاب- فتنه- بیگانه اکنون تلاش می‌کند شرایط ذهنی جامعه را به سمتی سوق دهد که گویا حقیقتا در این 2روز اتفاق مهیبی رخ خواهد داد و آینده کشور وابسته به تصمیمی است که اروپا و آمریکا در این روزها می‌گیرند. بزرگنمایی تحریم‌های آتی اروپا و آمریکا و همزمان با آن، گرفتن این نتیجه که راهی جز تسلیم پیش پای کشور نمانده، در واقع ریختن آرزوهای دشمن در قالب واقعیت‌هایی است که نه درست فهمیده شده و نه اساسا ربطی به ادعاهایی که درباره آن می‌شود، دارد. این یادداشت سعی می‌کند به طور بسیار خلاصه، این موضوع را تشریح کند که واقعیت مساله چیست؟
1- ابتدا باید از صورت مساله اشتباهی شروع کرد که اکنون مبنای عمده تحلیل‌ها در این باره قرار گرفته است. اساس آنچه در 28 ژوئن و 13 ژوئیه رخ خواهد داد آغاز تحریم خرید نفت و بانک مرکزی ایران از سوی اتحاديه اروپايي و آمریکا نیست. آمریکایی‌ها این تحریم را 6 ماه پیش اعمال کرده‌اند (در واقع تحریم همان روزی که اوباما فرمان اجرایی را امضا کرد، اعمال شد) و اروپایی‌ها هم از همان موقع در چارچوب تحریم آمریکا کاهش ظاهری خرید نفت از ایران را آغاز کرده‌اند. آنچه بناست در این 2 روز اتفاق بیفتد در واقع این است که کشورهایی که از آن تاریخ به بعد به خرید نفت ایران یا معامله با بانک مرکزی آن ادامه بدهند مشمول تحریم‌های آمریکا واقع خواهند شد. بنابراین آنچه آغاز می‌شود-البته اساسا اگر بنا باشد چیزی آغاز شود- مجازات خاطیان از تحریم است نه اجرای تحریم.
2- بسیار مهم است که توجه کنیم تحریم‌های ژوئن و ژوئیه از ابتدا اعمال نشده بود که اجرا شود بلکه اعمال شده بود که به عنوان یک برگ در مذاکرات ایران و 1+ 5 مصرف شود. علت اینکه در متن قانون تحریم مصوب کنگره یک مهلت زمانی
6 ماهه در نظر گرفته شد دقیقا این بود که آمریکایی‌ها تصور می‌کردند هرچه زمان اجرای تحریم‌ها نزدیک شود، ایران در مذاکرات منعطف‌تر رفتار خواهد کرد. اما اکنون و پس از برگزاری مذاکرات مسکو این رویا بر باد رفته است. همانطور که مقام‌های آمریکایی خود گفته‌اند، اگر مذاکرات مسکو تنها یک چیز را نشان داده باشد، آن این بود که تحریم‌ها محاسبات راهبردی ایران را تغییر نداده است. بنابراین، اکنون غرب با یک وضعیت غافلگیرکننده مواجه است: تحریم موضع مذاکراتی ایران را تغییر نداده و حالا نوبت اجرای آن فرا رسیده است در حالی که امکان عملی اجرای آن وجود ندارد.
3- به 3 دلیل تقریبا قطعی است که تحریم‌های ژوئن و ژوئیه ولو اعلام شود اجرا نخواهد شد. نخست اینکه اجرای سفت و سخت تحریم‌ها احتمالا باعث نابود شدن دورنمای مذاکرات ایران و 1+5 خواهد شد. در مسکو قراری میان 2 طرف گذاشته نشد و اگر رفتار غربی‌ها رادیکال شود، ممکن است قرار بعدی هرگز تنظیم نشود که در این صورت سطح تنش بسیار بالاتر از آن چیزی خواهد رفت که آقای اوباما در آستانه انتخابات رياست‌جمهوري آمريكا برای آن برنامه‌ریزی کرده است. دومین نکته این است که بدون تردید اجرای تحریم‌ها قیمت نفت را بشدت بالا خواهد برد.
ادامه در صفحه12