علت ارائه طرح مخالفت با تعطیلات تابستانی مجلس از سوی شما و سایر نمایندگان چه بود؟یکی از مواردی که به نوعی نمایندگان را به سمت راحت‌طلبی سوق می‌دهد و بر‌خلاف ویژگی مجلس زنده است که مقام معظم رهبری در دیدار مجلس نهمی‌ها بر آن تاکید فرمودند، تعطیلات تابستانه نمایندگان است که براساس آن نهاد قانونگذاری کشور یک ماه تعطیل می‌شود. هرچند قانون این تعطیلات در آیین‌نامه داخلی مجلس آمده است و ارتباطی با هیات‌رئیسه مجلس ندارد اما با این حال اعضای هیات‌رئیسه در تنظیم برنامه‌های عمومی مجلس تاثیرگذارند. اینکه مثلا روز شنبه تعطیل باشد و کار پارلمان از روز یکشنبه شروع شود، به اختیار هیات رئیسه است. به‌همین دلیل و در راستای عمل به خواسته‌های رهبر معظم انقلاب و تحقق مجلس زنده و پرکار که رضایت مردم را نیز در پی دارد، این طرح را مطرح کردیم. «زنده بودن» و علامت «حیات داشتن» برای یک پیکره عظیم و یک رکن اصلی نظیر مجلس، مستلزم داشتن برنامه‌ای گسترده، منسجم، تلاش‌آفرین، جامع، تحرک‌زا، حساب‌شده و امیدبخش است. سازمانی که 75 درصد وقتش در تعطیلی است، فرصت‌ها را به‌ناچار از دست می‌دهد و متأسفانه فرصت‌ها باز‌نمی‌گردند.
به نظر شما نمایندگان با طرح تان مبنی بر لغو تعطیلات تابستانی مجلس موافقت خواهند کرد؟
نمی‌دانم. البته اگر نمایندگان دوره نهم اهل کار و تلاش باشند و توجه جدی به فرمایشات رهبر معظم انقلاب مبنی براینکه مجلس باید زنده و پرنشاط باشد، داشته باشند، طبیعتا باید به این طرح رای بدهند.
با توجه به برگزاری چند جلسه از مجلس نهم، فضای این دوره را چقدر به خواسته‌های مقام معظم رهبری در این‌باره نزدیک می‌بینید؟
کار در مجلس هنوز در مراحل ابتدایی و شکل‌گیری است و هنوز برخی کمیسیون‌ها تازه جلسه دوم خود را تشکیل داده‌اند یعنی هنوز جلسات زیادی نداشتیم و همچنین کمیته‌های داخل کمیسیون‌ها تشکیل و عضوگیری نشده‌اند. به‌همین دلیل باید یکی، دو ماه دیگر منتظر بود تا فضای کلی مجلس به‌دست بیاید.
آنگونه که برخی ادعا کرده‌اند، انتخاب اعضای برخی کمیسیون‌‌های خاص بر لابی‌گری استوار بود. آيا چنين چيزي صحت دارد ؟
کلا فضای مجلس تا اینجا که بنده شاهد بودم، فضای عجیب و غریبی است (می‌خندد). آنچه مسلم است برخی رفتارها در جریان عضویت در کمیسیون‌ها، اصلا در شأن نمایندگان مجلس آن‌هم در نظام مقدس جمهوری اسلامی نبود که همه چیز بر مبنای لابی‌گری و رفیق‌بازی و حزب‌‌گرایی مبتنی شود. حتی در برخی موارد متاسفانه اتفاق افتاد که کسب رای در ازای دادن برخی قول‌ها انجام می‌شد. خب وقتی این مسائل رخ دهد، دیگر مجلس نمی‌تواند نقش پرتوان و مقتدری را که بایسته پارلمان جمهوری اسلامی است ایفا کند. فرجام چنین مجلسی، از پیش معلوم خواهد بود.
به‌نظر شما راه‌حلی برای پایان دادن به لابی‌گری‌ها در مجلس وجود دارد؟
راه‌حل آن یکی خود مجلس است که خود نمایندگان تصمیم بگیرند تا فضا را به سمت تخصص، شایسته‌سالاری و توانمندی‌‌ها ببرند و آدم‌های باانگیزه را حاکم کنند. یکی هم نقش مدیریت مجلس است به این معنی که اگر گرایش هیات رئیسه و روسای کمیسیون‌ها به سمت لابی‌گری برود، این مرض شایع شده و افراد زیادی را آلوده می‌کند.
فراکسیون اصولگرایان مجلس الان در چه مرحله‌ای است و آیا مانند مجلس هشتم رئیس مجلس و رئیس فراکسیون یک نفر خواهد بود؟
فراکسیون هنوز تشکیل نشده و فعلا در حد صحبت و زمینه‌سازی است. البته فکر نمی‌کنم اتفاق مجلس هشتم در این دوره تکرار شود و آقای لاریجانی بتواند همزمان با ریاست مجلس، ریاست فراکسیون را هم به‌دست آورد چرا که زمینه و بستر آن را در مجلس نمی‌بینم. چرا که همه متوجه شده‌اند در عمل وقتی این موضوع رخ دهد، کارآمدی حاصل نمی‌شود و ملاحظاتی در عمل پیش می‌آید.
آسیب‌های همزمانی این دو مسؤولیت کدامند؟
نخستین عامل این است که به لحاظ ماهوی خود فراکسیون یک مجموعه کاملا مجزا از صحن علنی است یعنی باید نقش موتور محرکه و پیشرانی را برای مجلس ایفا کند در نتیجه اگر رئیس فراکسیون رئیس مجلس هم بشود با توجه به اینکه ملاحظاتی که در 2 بخش است، یکسان نیست، آن کارآمدی در عمل محقق نخواهد شد و راندمان کل مجلس پایین خواهد آمد.
به‌عنوان سوال آخر، مهم‌ترین محور فرمایشات رهبر حكيم انقلاب در دیدار نمایندگان دوره نهم مجلس شورای اسلامی از نظر شما کدام مساله است؟
توصیه‌های رهبری در واقع یک نقشه راه جامع و کامل بود. به‌عبارتی ایشان کار هیات‌رئیسه مجلس را آسان کردند یعنی اگر هیات رئیسه بخواهد نقشه راهی برای 4 سال مجلس نهم تنظیم و تدوین کند، به‌نظر من فرمایشات رهبر انقلاب همه مولفه‌های لازم برای این مهم را در اختیار قرار می‌دهد. مطالبی که ایشان در آن دیدار مطرح فرمودند، مطالب جامع، گسترده و فراگیری بود که عمده مسائل مجلس را در‌بر می‌گرفت. ایشان در این دیدار فرمودند: «در كنار زنده بودن مجلس، مساله سالم بودن هم مهم است؛ باید هم زنده باشد، هم سالم. سالم بودن هم از جهات مختلف است؛ سلامت سیاسى، سلامت اخلاقى، سلامت مالى؛ اینها مسائلى است كه به یك یك دوستان عزیزمان، نمایندگان محترم ارتباط پیدا می‌كند. اگر چنانچه در مجلس گرایشى پیدا شود - البته اینجور گرایش‌ها قاعدتاً گرایش‌هاى كوچك خواهد بود؛ گرایش‌هاى عمومى و كلى نخواهد بود - كه با بعضى از اصول انقلاب منافات داشته باشد، این عدم سلامت است. یا اگر چنانچه دغدغه وظیفه در مجلس گم شد، این عدم سلامت است. اگر چنانچه درباره مسائل مالى بى‌مبالاتى حاكم شد - پول گرفتن، پول دادن، مرتبط شدن، واسطه شدن؛ از این حرف‌هایى كه خیلى جاها هست - این عدم سلامت است؛ این چیز مهمى است». نکته‌ای که باید به آن توجه داشت اینکه بیشتر آن فرمایشات خطاب به هیات رئیسه مجلس ابراز شد، هرچند مقداری از آن مثلا درباره حفظ سلامت مالی و کار با نیت خالص به تک تک نمایندگان بر می‌گشت اما بیشتر آن به مدیریت مجلس برمی‌گشت و اگر هیات رئیسه تصمیم بگیرد این بیانات را چراغ راه و راهنمای خود قرار دهد، مطمئنا می‌توانیم مجلسی خوب، کارآمد و خدمتگزار داشته باشیم.