از نقطه نظر هواداران یونان آنگلا مرکل فرقی با هیتلر ندارد! شخص اول دولت آلمان بعد از اینکه در اتحادیه اروپایی اعلام کرده بود یونان بحران‌زده باید از اتحادیه خارج شود این حرف خود را در زمین ورزش نیز امتداد داد تا بار دیگر زشتی‌های سیاست، فوتبال را فرا بگیرد. این مساله در آن بازی یک‌طرفه آلمان و یونان در مرحله یک‌هشتم نهایی جام ملت‌های اروپا به وضوح نمایان بود، صدرالعظم دولت آلمان همانند تیفوسی‌ها چنان از روی صندلی مخصوص دولتمردان سیاسی بعد از هر گل به هوا می‌پرید که اگر کسی او را نمی‌شناخت با خودش فکر می‌کرد این خانم مسن در این سن و سال چگونه برای پیروزی کشورش هورا می‌کشد! بدون هیچ توصیفی باید گفت مرکل اعتقاد دارد یونانی‌ها در اقتصاد اروپا همانند افراد جذامی هستند که می‌توانند باقی اقتصاد جوامع اروپایی را نیز بیمار کنند. واقعا چه کسی است که نداند این تورنمنت آنقدر با حاشیه‌های بحران مالی اروپا عجین شده که هیچکس نمی‌تواند کتمان کند با قهرمانی هر کدام از این اروپایی‌های بحران‌زده کشورهایشان از لحاظ بازیافت روحیه اجتماعی ترمیم خواهند شد. اگر یونان و اوکراین حذف‌شده را فاکتور بگیریم می‌توان به اسپانیا و پرتغال اشاره کرد که هرکدام از آنها نیز با فتح جام نقره‌ای می‌توانند بارقه‌های از امید را به سطح جامعه تورم‌زده باز‌گردانند و شاید تنها کشوری که سرخوشانه در سرزمین لهستان و اوکراین روی چمن‌های سبز بدون غم شاخص بیکاری جوانان و غم نان و غم سقوط سهامش در بازارهای بورس اروپا قدم می‌زند همین تیمی باشد که خانم مرکل همانند دخترهای جوان برایش از زمین به آسمان می‌پرد! مرکل آنقدر در حال حاضر از نقطه‌نظر اجتماعی مورد نفرت دیگر هواداران قرار گرفته که بر اساس یک نظرسنجی در همان بازی آلمان و یونان 99 درصد از هواداران یونانی اعتقاد دارند رقابت‌های یورو نباید به رنگ سیاست آلوده می‌شد زیرا این تورنمنت تنها جایی است که مردم بحران‌زده اروپایی می‌توانند برای مدتی مشکلات اقتصادی و شوربختی‌های اجتماعی‌شان را فراموش کنند ولی رفتارهای مرکل که در شأن یک مقام عالیرتبه سیاسی نیست آنقدر خشم آنها را برانگیخته بود که با حمل پلاکاردی در ورزشگاه موضع‌گیری خودشان را نشان داده بودند. یونانی‌ها روی این بنر چنین نوشته بودند: «یونان با حمایت خدا، آلمان تحت حمایت مرکل» و نکته قابل توجه درباره حضور مرکل به عنوان یک هوادار در تمام بازی‌های آلمان این است که تاثیرات این مساله حتی تا پای برنامه‌های تلویزیونی این کشور نیز کشیده شده، طوری که در شبکه تلویزیونی «ZDF» اولیور کان، سنگربان سابق ژرمن‌ها که به عنوان کارشناس این بازی‌ها فعالیت می‌کند درباره این بازی و شکست یونان گفته بود اقتصاد یونان نیز همانند خط دفاعی‌اش واقعا اسفناک است! نژادپرستی ممنوع
آلمان مدت‌هاست روح تازه‌ای دارد؛ با دهن‌کجی به همه کلیشه‌ها، به انگ‌های نخ‌نمای نژادپرستی که سال‌هاست جایی در قاموسشان ندارد، به کلیشه فرسوده فوتبال ماشینی که مدت‌هاست پشت‌سر مانده، به بهانه‌های پر از کینه ضدآلمانی‌ها، به آلمان خوش‌شانس و آلمان چندملیتی. آنها می‌توانند در کمتر از یک هفته خط حمله‌شان را به کلی دگرگون کنند،
3 مهاجم تازه رو کنند و 2 تایشان هم گل بزنند، آن هم به دروازه یونان که روزگاری زیدان و فیگو را ناکام گذاشته و روسیه را با همه آرزوهای خوبشان کنار زده بود. آنها از زمین و آسمان می‌آیند، با بازی در عرض و عمق، با شوت، با ارسال، با ضربات سر، با فرار از پشت مدافعان، با بهره‌گیری حداکثری از ریباندها، از فضاهای سوم و... . ضعف‌هایی هم هست؛ گاهی برابر دروازه حریف کم‌دقت ظاهر می‌شوند، پاس‌های اشتباه در خط میانی‌شان روی اعصاب پیاده‌روی می‌کند، پرشمار حمله می‌کنند و در ضدحملات حریف کم‌تعداد هستند، با این حال چربش نقاط روشن به تیره به وضوح قابل تشخیص است. آنها ابزارهای کافی برای قهرمانی دارند؛ یک دروازه‌بان و یک مدافع مطمئن در عقب زمین، نوير و هوملز، یک تخریبچی باکیفیت در میانه‌های میدان؛ سامی خدیرا، یک طراح بالفطره پشت مهاجمان؛ مسعوت اوزیل و 2 مهاجم هدف تشنه؛ کلوزه و گومز. همه اینها و بالاتر از همه آرشیتکت خوش‌فکرشان، یوآخیم لو که حالا و به تدریج معجون چشم‌نوازی از تیکی‌تاکای بارسلونا و 1-3-2-4 مورینیو، 2 اندیشه غالب این روزهای فوتبال را ارائه می‌دهد. آلمان‌ها حالا در نیمه‌نهایی ایستاده‌اند؛ جایی که هر تیمی از تقابل با آنها واهمه دارد و سوال بزرگ اینکه قربانی بعدی چه مجموعه‌ای خواهد بود.