زهرا طباخي: یکی از مهم‌ترین ابزارهای برتری یابی سیاسی در کشاکش جنگ نرم اطلاعاتی بهره‌گیری از کانون‌های مدیریت قوی و به روز «رسانه» است. هر دولتی بنا به ویژگی‌های سیاسی نظام متبوع خود از بازوان رسانه‌ای برخوردار است که با صرف هزینه‌های کلان تلاش می‌کند در کارزارهای بین‌المللی آفند و پدافندهای مناسبی در حوزه برتری اطلاعاتی از خود بروز دهد. یکی از اقدامات معمول پدافندی در حوزه جنگ رسانه‌ای تکذیب اخبار است به این صورت که مدیران رسانه‌های کشوری یا منطقه‌ای با اهداف مشترک تصمیم می‌گیرند به محض مواجهه با یک حمله رسانه‌ای سیاسی شدید پیش از عبور از بحران برای کنترل شرایط دشوار پیش‌رو بنیان خبر ضربه زننده را نشانه بگیرند. معمول این است که ابتدا صحت خبر مورد نظر زیر سوال برده می‌شود تا یک فرصت کوتاه برای تجدید قوا و تصمیم‌گیری در ذیل گمراهی پدافندی، ایجاد شود و ضمن بررسی پایه‌های خبر تلاش می‌شود با استفاده از زمان کوتاه بررسی اصالت خبر توسط مخاطبین، راه‌هایی برای کنترل میزان خسارت روانی به بار آمده پیش بینی شود. درباره موج بیداری اسلامی رخ داده در منطقه خاورمیانه اولین تشخیص متخصصان حاضر در اتاق فکر رسانه غرب این بود که اصل «اسلامی» بودن این حرکت عظیم به چالش کشیده شود تا در طول زمان پیش رو با استفاده از همه استراتژی‌های مبارزه از جمله استفاده از ظرفیت نفودی‌های استعمار در اجتماعات فکری و سیاسی مردمی، خط فکر قوی اسلامی در منطقه به حاشیه رانده شود. انتخاب نام «بهار عربی» و تاکید بر آن از همین رو بوده است. بگذریم از تاکیدات برخی سیاسیون جاهل یا جاعل داخلی که خواسته یا ناخواسته با استراتژی مشهور دشمن همراه شدند. وقتی اولین دولت اسلامگرا در تونس به قدرت رسید مجددا بحران‌یابی رسانه‌ای صورت گرفت و ضمن پذیرش اصل به قدرت رسیدن اسلامگرایان، بنا بر این گذاشته شد که با شدت گرفتن مشکلات اقتصادی رویگردانی مردم از احزاب تازه به قدرت رسیده بی تجربه حتمی خواهد بود. اما قوی‌ترین ضربه، در مصر به پیکره غرب وارد شد آنجا که بعد از مخاطرات بسیار اصل سیستم دموکراسی غربی به چالش کشیده شد. بعد از عملی شدن صدها نقشه رسانه‌ای از جمله تخریب چهره اسلام با بزرگ جلوه دادن اقلیت سلفی وابسته به عربستان و اسلام انحرافی که مسیحیان را کشتار می‌کند و زنان را محروم از حقوق اولیه اجتماعی می‌داند باز هم آنچه از صندوق‌های رای بیرون آمد اسلامی نزدیک به شق نبوی و علوی به نام اخوان‌المسلمین بود. پس تلاش‌های بعدی موتور تخریب رسانه‌ای غرب به سمت خاستگاه اسلام اصیل مجددا چرخید. بی‌بی‌سی با انتشار خبر جعلی وابستگی و تمایل محمد مرسی به عربستان سعودی از عدم تمایل وی به رابطه با ایران سخن گفت. منطق حکم می‌کرد به محض شیوع چنین خبر کذبی، رسانه دولت مدیریت امور را به دست گرفته و ضمن بررسی اصالت و صحت خبر کذایی پدافند رسانه‌ای را آغاز کند. در مقابل با خالی ماندن عرصه از مبارز رسانه‌ای خبرگزاری فارس اقدام به بررسی موضوع کرده و ضمن انتشار مصاحبه‌ای مفصل با منتخب مردم مصر پرده از پروژه کثیف بی‌بی‌سی و اذناب وابسته دجال از جمله العربیه برداشت. مشخص است که طبق روند ترسیم شده؛ العربیه باید ابتدا مصاحبه محمد مرسی با رسانه معتبر و مشهور ایرانی را دروغ بخواند و تیم مدیریت رسانه غرب نیز از دیوار بلند حاشا صعود کنند، دیواری که سقوط از آن حتمی است اما در کشاکش بررسی موضوع توسط مخاطبین فرصت مناسبی برای عملی کردن نقشه‌های بعدی و تهیه تحلیل‌های مناسب فراهم خواهد شد. حال سوال این است که نقش رسانه دولتی ایران، ایرنا در این فضای جدی جنگی کجاست؟ حمایت از دشمن و زیر سوال بردن آفند موثر و سهمگین رسانه خودی و همراهی با رسانه‌های دشمنان قسم خورده و تابلودار منطقه‌ای مثل عربستان و کویت؟! جالب اینجاست که پیش از این هم رسانه دولت به علت مدیریت ضعیف و غیرعلمی خود به دولت جمهوری اسلامی و شخص رئیس‌جمهور نیز خسارت‌های
فراوانی وارد کرده است. کاهش محبوبیت احمدی‌نژاد در داخل و توجیه ضعف‌های مشهور بعضی متخلفان حاضر در تیم رسانه‌ای دولت و سایر جایگاه‌های حساس مدیریتی از آن جمله است. بعد از همه گیر شدن جمله «ما ایران را دوست داریم اما روزنامه ایران را نه!» اکنون ظاهرا نوبت به اپیدمی تنفر از ایرنا رسیده است!