
محمد حاجیخانی: از ابتدای بازیهای یورو 2012 ایتالیا جزو تیمهایی بود که فوتبالنویسان و منتقدان کمترین شانس را به آن برای موفقیت میدادند که این چند دلیل عمده داشت؛ اول نبود بدنه اصلی این تیم از دفاع تا خط حمله که یا به تیمملی دعوت نشده بودند یا از فوتبال ملی خداحافظی کرده بودند افراد تاثیرگذاری مانند دلپیرو و توتی که هر کدام یک تیم بودند و در تورنمنتهای قبلی خط آتش آبیپوشان را تشکیل میدادند و مهمتر از همه رسوایی اخیر در فوتبال ایتالیا بود که جیجی بوفون هم درگیر آن شده بود تا ایتالیا اینچنین پا به اوکراین بگذارد و حتی هواداران دوآتشهاش هم به فکر این بودند که لاجوردیپوشان با نتایجی آبرومند در گروه مقدماتی آنها را راضی کنند هرچند به دور بعد هم صعود نکنند. اما ایتالیا جام را مثل همیشه متوسط شروع کرد و با یک نتیجه مساوی و البته خوب مقابل اسپانیا به دیدار کرواسی رفت، آتزوریها در مقابل کرواسی بویژه در نیمه اول بهترین بازی چند سال گذشته را به نمایش گذاشتند و به گفته اریگو ساکی بهترین بازی تاریخ ایتالیا را به نمایش گذاشتند، گل زیبای پیرلو امید برد را به اردوی آبیپوشان آورد اما خط حمله پرقدرت کرواتها این بار هم آنها را با یک امتیاز به رختکن فرستاد. یاران پراندلی اما در مقابل ایرلند آمده بودند تا تمام کنند و بدون اما و اگر به دور بعد بروند، بدونشک بازی مقابل ایرلند نقطه عطفی در بازیهای ایتالیا بود، یاران پیرلو با 2 گل زیبای کاسانو و سوپرماریو این بازی را به پایان رساندند تا باز هم هوادارانشان را در بیم و امید نگه دارند. بازی با انگلیس در مرحله یکچهارم نهایی با ترکیبی نامتعارف شروع شد، نبود چیلینی و حضور بالوتلی که از ابتدا در میدان حضور داشت و ریسک بازی را بالا میبرد و استرس را در میان هواداران به انتها میرساند، پراندلی باز هم با سیستم 2-4-4 مقابل سهشیرها صفآرایی کرد اما ابتدا میشد احساس کرد این ایتالیا آمده تا در 90 دقیقه کار را تمام کند و به دیدار ژرمنهای پرقدرت برود، بازی بینظیر ایتالیا در وقت قانونی و اضافه کارساز نبود و قفل دروازه انگلیس باز نشد تا اینکه پنالتی تاریخی پیرلو و نمایش بینظیر بوفون کار را تمام کرد و هاجسون و تیم انگلیس را دست خالی به خانه فرستاد. 439، 501، 643 و 860 این آمار تعداد پاسهای تیمملی ایتالیا از بازی با اسپانیا تا رویارویی برابر انگلیس است؛ آماری قابل توجه که نشان میدهد پراندلی به دنبال این است تا نگاه لاجوردیپوشان به فوتبال را تغییر دهد و شاید از این به بعد فوتبال آتزوریها را چشمنوازتر از همیشه به نمایش بگذارد هرچند این آمار قابل توجه از چشم فوتبالنویسان داخلی دور مانده است.