آتزوری‌ها پنجشنبه‌شب درس خوبی به مغرور‌های آلمانی دادند تا یک پای دیگر فینال برای نبرد با ماتادورها مشخص شود. روزنامه‌‌های آلمانی بعد از این شکست واکنش خوبی نسبت به حریف ایتالیایی نداشتند و در جمله‌ای بی‌ادبانه پسران لاجوردی‌پوش آتزوری را شیطان خطاب کردند. در این نبرد ایتالیا آنقدر خوب ظاهر شد که کمتر کسی تمایل داشت ژرمن‌ها به فینال برسند.
آلمان در بزرگ‌ترین بازی جام چهاردهم
1-3-2-4 و ایتالیا 2-4-4 لوزی‌شکل پا به ورزشگاه شهر ورشو گذاشته بودند. تیم پراندلی تنها تیم یورو است که با 2 مهاجم واقعی مهره‌چینی می‌شود. در این دیدار مهم، به مانند بازی با انگلیس، مارکیزیو و ده‌روسی وظیفه محافظت از فضاهای کوری را داشتند که به واسطه حرکات رو به جلوی پیرلو ایجاد می‌شد با این تفاوت که بیشتر به مرکز میدان نزدیک بودند تا کناره‌ها. آلمان با کروس می‌خواست آزادی عمل بیشتری به اوزیل بدهد و توپ را بیشتر در مرکز میدان به حرکت درآورد تا مدافعان کناری‌اش با اُورلب برای گومز توپ بلند ارسال کنند.
پیرلو و اوزیل. 2 بازیکن دوست‌داشتنی از 2 نسل متفاوت. پیرلو وظیفه توپ‌پخش‌کنی را داشت. مثل یک پاسور در والیبال. شعاع حرکتی این بازیکن تمام‌ناشدنی در برابر آلمان‌ها خیلی جالب بود. او از پشت محوطه جریمه خودی که توپ را می‌گرفت، روی یک فلش مستقیم رو به جلو می‌رفت. کمتر در کناره‌ها بود تا نبض بازی را تمام وقت در دست داشته باشد. اوزیل اما در این دیدار بیشتر نقش مهاجمی کاذب داشت. برای دور زدن مدافعان پرتعداد ایتالیا. ارسال نداشت اما وظیفه باز کردن بازی در تیم آلمان با او بود.
چزاره پراندلی، تنها 2 سال است روی نیمکت آتزوری می‌نشیند و این نسبت به همتای آلمانی‌اش چیزی در حدود 4 سال کمتر است. شاید به همین خاطر او در هر بازی از یورو به ترکیب تیمش دست می‌برد، برخلاف مربی آلمان‌ها که به ثبات تاکتیکی معمول دست یافته است. ضمن آنکه او نشان داده مربی‌ای است که بر اساس آنالیز بازی حریف، تاکتیکش را معین میکند. لو هم که به خوبی می‌دانست نمی‌شود تاکتیک ایتالیای پراندلی را برای نیمه‌نهایی پیش‌بینی کرد، سعی داشت با فشار آوردن روی دروازه آنها در همان دقایق ابتدایی از این تغییرات به نفع خودش سود برد، قبل از آنکه تغییرات در تیم ایتالیا جا بیفتد. چیزی که با بدشانسی، ژرمن‌ها موفق به انجامش نشدند.
ایتالیا نقطه‌ضعف آلمان جوان را بسیار خوب شناخته بود و از همان هم به خوبی سود جست. حضور همزمان کاسانو و بالوتلی ما را یاد همان زوج‌های خط حمله اواخر دهه 90 می‌اندازد. یکی بلندقامت و دیگری تکنیکی. یکی تنومند و دیگری باهوش. برای استفاده بردن از فضای باز بین مدافعان مرکزی و کناری آلمان‌ها، مونتولیوو و کاسانو توپ‌های بسیاری را به این نقاط می‌فرستادند. روی گل اول، کاسانو در همین فضا بود که با پرس اشتباه هوملس توانست توپ را به راحتی برای بالوتلی ارسال کند. جایگیری اشتباه دیگر مدافع مرکزی ژرمن‌ها موجب شد سوپرماریو به راحتی ضربه سرش را وارد دروازه نویر کند. عمق خط دفاعی آلمان در این دیدار فوق‌العاده آسیب‌پذیر بود. بداشتوبر کمی در جو بازی گم شده بود. روی گل دوم ایتالیا او به وضوح آفساید را پر کرده بود.
خطرناک‌ترین لحظه برای ایتالیا زمانی روی می‌داد که پیرلو توپی را در میانه زمین از دست بدهد. اتفاقی که به ندرت افتاد، در حالی که ایتالیا برای حفظ توپ وقتی آن را به دست می‌آورد با تاخیرهای فردی، در یک‌سوم میانی زمین به پاس‌کاری می‌پرداخت. برای همین هم بود که شاگردان لو از مرکز میدان چیزی گیرشان نیامد. آنها در زمان‌های بسیاری از بازی توپ را به کناره‌ها بردند و از آنجا با ارسال‌های بلند موقعیت‌سازی می‌کردند. آنها مرتب جناح بازی را عوض می‌کردند تا آتزوری نظم و فشردگی دفاعی‌اش را به خود نگیرد. به همین دلیل اینطور به نظر می‌آمد که بازی احساسی شده است اما در حقیقت به هیچ عنوان و در هیچ دقیقه‌ای از بازی 2 تیم بزرگ و باسابقه فوتبال اروپا و جهان چیزی از تفکرات 2 مربی خارج نبود. آلمان می‌دانست باید برای رسیدن به دروازه حریف قدرش روی ریباند‌ها و موج دوم و حتی سوم حمله دل ببندد. جابه‌جایی نفراتی چون کروس، لام، بوآتنگ و بقیه به‌خاطر همین موضوع بود که همه لحظه‌ای نفوذ می‌کردند و در لحظه‌ای دیگر باقی می‌ماندند تا کار پوشش را انجام دهند. در آن سو مرد ایتالیایی همه چیز را در تسلط خویش داشت. تعویض‌های شجاعانه در دقایق مهم بازی بدون آنکه آنها را برای دقایق پایانی و اتلاف وقت بگذارد نشان داد پراندلی چقدر باتدبیر است. دیامانتی و دی‌ناتاله، 2 تعویضی او در تمام ضدحملات فوق‌مدرن دقایق میانی نیمه دوم شرکت داشتند. شرح وظایف تک‌تک بازیکنان با دقت خاصی به آنها توضیح داده شده بود. هیچ بازیکنی از ایتالیا را در تمام 90 دقیقه ندیدیم که بیرون از قاعده بازی کند. اینها تنها به واسطه مدیریت مربی 54 ساله سرزمین چکمه است. جای تعجب نیست که کیه‌لینی در سمت چپ، راست و مرکز خط دفاع بدون کمترین نوسانی بازی خود را میکند. ده‌روسی در دفاع و هافبک بازی کرده، نیمکت‌نشینان در بازی‌ها سهم داشتند. همان‌طور که نام‌ها در تعویض‌ها! بیرون کشیدن بالوتلی بدون آنکه او چیزی را به هم بزند شاهکار است. حرص خوردن او روی نیمکت برای تیمش که بیشتر! (البته فکر نکنید سوپرماریو یکشبه مسؤولیت‌پذیر شده، او بیشتر دلش می‌خواست گل‌های زده‌اش حفظ شود). او اینقدر در تیم ملی کشورش تاثیر‌گذار بوده که مردم کشورش با لباس و ظاهر سوپرماریو (همان شخصیت اصلی گیم قدیمی ولی فراموش‌نشدنی) به ورزشگاه‌ها می‌آیند تا او را تشویق کنند.
پراندلی همان‌طور که خوب به همه‌چیز نگاه میکند و برایشان برنامه می‌چیند، قدرت اجرایی بالایی نیز دارد. به پاس‌های در عمق مردان میانه زمین آتزوری که دقت می‌کردید با اشارات دست و توصیه‌های پراندلی از کنار زمین همخوانی داشت. نیمه‌نهایی دوم یورو 2012 بین 2 قدرت دیرینه و بااصالت مستطیل سبز آنقدر مهیج و جذاب بود که اصلا متوجه نشدیم
90 دقیقه چه موقع به اتمام رسید. جام‌جهانی کوچک دوباره با این بازی زیبا اعتبار خود را افزایش داد.