بدون هیچ توصیفی اگر قرار باشد از معمار فوتبال ایتالیا نام ببریم به هیچ عنوان نمیتوانید بگویید این لقب برازنده «هررا» یا « انزو برزوت» یا مارچلو لیپی است! چون بدون شک زمانی که از انقلاب و تحول و افتخار در فوتبال لاجوردیپوشان صحبت میشود نام «ویتوریو پوتزو» به میان میآید؛ مردی که در زمان دولت فاشیست موسیلینی توانست در 2 جامجهانی 1934 و 1938 آتزوریها را به قله اول فوتبال جهان برساند و در سال 1936 نیز گردنآویز طلای المپیک را به دست آورد. درست در زمانی که او فوتبال با ساختار دفاعی منسجم را از بریتانیا به سرزمین چکمهای سوقات آورد کسی فکرش را نمیکرد این مربی بتواند نامش را در تاریخ فوتبال ایتالیا اینگونه جاودان کند. او بیش از آنکه مربی تاکتیک گرایی باشد روانشناس ماهری بود، طوری که بعد از جامجهانی 1934 که توانست در خاک خودشان فاتح جام شود 4سال بعد نیز بر اساس متدی منحصر به فرد روحیه از دست رفته پسرانش را ترمیم کرد، در همان دوره حکومت فاشیستی که سایهاش بر سر ایتالیا افتاده بود موسیلینی در پیغامی به بازیکنان ایتالیا میگوید«یا پیروز شوید یا بمیرد! » این مساله تاثیر شگرفی بر روحیه بازیکنان گذاشته بود و همینطور بازتابش از روی سکوها و در نزد هوادارانی که ضدفاشیست بودند در همان بازی اول مقابل نروژ نمایان شد، پوتزو برای حل این بحران از بازیکنانش میخواهد هنگام شنیده شدن سرود ملی با دستانشان نشان سلام فاشیستی به موسیلینی را اجرا کنند! خیلیها اعتقاد داشتند این تیم متعلق به «دوچه» (لقبی که موسیلینی برای خودش در نظر گرفته بود به معنی پیشوا) نیست و با اینکه آنها تحت نظر این دولت فاشیستی قرار داشتند ولی هواداران به خاطر روشهای پوتزو آنها را جدا از دولتشان میدیدند. حالا از آن سال خیلی میگذرد و بار دیگر مردی در فوتبال ایتالیا ظاهر شده که کمتر کسی باور داشت تا بتواند این تیم بحرانزده از درون را دوباره بازسازی کند چه برسد به اینکه آتزوریها رنگ فینال را به خود ببینند. «سزار» (لقب چزاره پراندلی) چنان تحولی در ایتالیا ایجاد کرده که حتی این امکان وجود دارد آنها جام نقرهای اروپا را بالای سر ببرند. رد پای این موضوع را میتوان از آخرین نمایش آنها مقابل ژرمنهای مدعی به وضوح مشاهده کرد. دلبوسکه ریسک نمیکند
اسپانیا همه بازیهای خود را با ترکیب 3-3-4 آغاز کرده است، با 2 هافبک تدافعی که چسبیده به خط دفاعی بازی میکنند و یک هافبک محوری که یا چابی آلونسو بوده یا سرخیو بوسکتس هست اما اشکال تاکتیکی که رسانههای اسپانیایی و اکثر کارشناسان از تیم دلبوسکه میگیرند استفاده اشتباه از یک مهاجم مرکزی یا به اصطلاح «شماره 9 کاذب» است که فابرگاس را در خط حمله اسپانیا میبینیم. آندرس اینیستا که نقش محوری در تیم اسپانیا ایفا میکند و به نظر میرسد عضو جداییناپذیر این مجموعه است، او جزو گروهی از فوتبالیستهاست که سبک خاصی ارائه میدهد؛ اینیستا 2بار در این رقابتها به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شده و بدون شک کلیدیترین بازیکن تیم ملی اسپانیاست.
ایتالیاي ناشناخته
البته شاید کمتر کسی فکر میکرد ایتالیا با آن اوضاع داخلی و بحثهای کالچو اسکومزه و شرایط نامناسب روحی تیم موفق شود به جمع 4 تیم برتر جام برسد. وقتی آتزوری در یک هفته مانده به رقابتهای یورو 2012 در بازی دوستانه با نتیجه 3 بر صفر مغلوب روسیه شد، همه از این تیم چزاره پراندلی ناامید شدند اما ایتالیا از گروهی که قهرمان جامجهانی 2010 در آن قرار داشت، موفق شد با 5 امتیاز راهی مرحله بعد شود. ایتالیا تنها تیمی است که در این رقابتها توانسته دروازه کاسیاس و تیم اسپانیا را باز کند و از این تیم امتیاز بگیرد. به نظر میرسد ایتالیاییها میتوانند هتتریکی پس از مشکلات داشته باشند، آنها سال 1982 پس از بحثهای رسوایی داخلی در کشور قهرمان جامجهانی شدند، سال 2006 پس از بحث کالچوپولی باز هم قهرمان دنیا شدند و اکنون میتوانند پس از بحث کالیچو اسکومزه هتتریکی در قهرمانی در تورنمنتها داشته باشند. مصدومیت آندرهآ بارزالی در بازی دوستانه با روسیه موجب شد تیم چزاره پراندلی از سیستم 2-1-3-4 خود به سیستم 2-5-3 روی بیاورد که ناچار او از دانیه دهروسی در مرکز دفاع بهره میبرد اما نکته منفی که در تیم ایتالیا دیده میشد این است که آنها در 2 بازی ابتدایی خود یک بر صفر پیش بودند ولی نمیتوانستند نتیجه را حفظ کنند، اکنون با بازگشت آندرهآ بارزالی او در آخرین دیدار خود سیستم 2-1-3-4 را استفاده کرد و موفق شد بازی فوقالعاده تماشایی از خود به نمایش بگذارد. البته بدونشک آندرهآ پیرلو خلاقترین بازیکن تیم ملی ایتالیا در این دوره است. تمام بار روحی و فنی میانه زمین برعهده پیرلو است. نمونهای از پاسهای فوقالعاده او، پاس بینظیرش در گل آنتونیو دیناتاله مقابل تیم ملی اسپانیا بود. این بازیکن همچنین تکگل زیبایی را برای ایتالیا در مرحله گروهی از روی یک ضربه آزاد مقابل کرواسی به ثمر رساند.