رسم است وقتی اندیشه‌ای در جامعه یا حتی جهان همه‌گیر می‌شود و رغبت عام به سمتش موج می‌زند، فرصت‌طلبان و مشتاقان به چنگ آوردن قدرت، بزرگان آن تفکر را مصادره کنند تا بدین‌وسیله حجتی برای برهان‌های خلف بیابند. حال اگر صاحب تفکر و عقیده از سابقون و پیشتازان مبارزه با کج‌اندیشی دینی و تئوریسینی کاربلد باشد که دیگر نان جریان یاد شده در روغن است. یک روز صحبت از سردار سبز جبهه‌های دفاع می‌شود با نام مقدس و محبوب «همت»! روزی دیگر «مصدق» نماد اصلاح‌طلبی است و چند صباحی که گذشت مد اصلاح‌طلبی که اکنون با بحران هویتی به مراتب دردآور‌تر مواجه شده به سمت «بهشتی» یا «مطهری» می‌چرخد. حتی شاید تصمیم بر این شد که مصلح قبلی را به مسلخ هجو ببریم تا روال کارها زودتر رو به راه شود! پس برای «شریعتی»
- سردار سابق اصلاح‌طلبی- هجویاتی صادر می‌کنیم تا الگوی جدید زودتر در میان هواداران همه‌گیر شود.
اندیشمند اهل نفاق وقتی دستش برای مردم و جامعه رو شد 2 راه پیش‌رو دارد؛ اول اینکه توبه کند و به چرخه قدرت بازگردد مثل...، راه دوم این است که اثبات کند دیگرانی که کج‌روی‌اش را فاش فریاد زده‌اند از مسیر اصلی منحرف شده‌اند. در این مقال صحبت از گروه دوم است.
رسم نانوشته‌ای در جمهوری اسلامی وجود دارد به این مضمون که پسر متولی امورات پدر است. از همین رو است که 2 پسر شهید بهشتی مسؤولیت اشاعه و تبیین خط‌مشی و آثار پدر شهید و اندیشمندشان را عهده‌دار شده‌اند. اشکال کار آنجا بروز می‌کند که یک پسر شهید بهشتی به اندازه‌ای با آرمان‌های انقلاب اسلامی و پدر شهید خود و هزاران پدر شهید دیگر فاصله گرفته که در حبس، روزگار می‌گذراند. دیگر آقازاده شهید بهشتی نیز قطعا از وارثان فکری پدر به شمار نمی‌آید، پس نسل جدید ناخواسته مجبور شده تئوریسین، نظریه‌پرداز و کارگزار اعظم انقلاب اسلامی را از زبان مصطفی ملکیان در سایت بهشتی دات ارگ بشناسد! آنجا که به نام بازخوانی آثار شهید بهشتی، اصل آثار به حاشیه رانده شد و بعضا فکرهایی دور از طهارت تلاش داشته‌اند برای نسل جدید اثبات کنند «اگر شهید بهشتی امروز زنده بود، جایگاهش زندان بود!» موجب تاسف است که هنوز مقاله تحلیلی فردی که اتهامات گسترده وی بر ضدنظام جمهوری اسلامی در دادگاه به اثبات رسیده در پیشخوان سایت این شهید مظلوم موجود است. آیا قابل تصور است یک واسطه ناپاک شارش‌کننده پاکی در جامعه باشد؟! الحق که امام خمینی(ره) پیشوای مظلومان و محرومان جهان، بهشتی مظلوم را به دقتی جاودانه توصیف کرد: «بهشتی مظلوم زیست و مظلوم شهید شد». مظلومیت جاودانه بهشتی در سطر سطر قرائت‌های نو از کلام طاهر و مطهر وی جاری است. یک روز ناپاکان و نااهلان و منافقین روزگار که قدرت را به واسطه بی‌صبریشان در عملی کردن اندیشه سکولاریسم و کمک به تولد خاورمیانه جدید اسرائیلی- آمریکایی از دست داده‌اند، به مرده بازرگان در قبر متوسل می‌شوند تا بهشتی را معتقد به «جمهوری دموکراتیک اسلامی» به جای «جمهوری اسلامی» معرفی کنند، روزگاری هم شهید والامقام را نخستین اصلاح‌طلب جمهوری اسلامی می‌خوانند بی‌توجه به اینکه اگر بنا باشد هر که اندیشه اصلاح‌گری در سر می‌پروراند را منافقانه، سکولار و ضددین بخوانیم هم، نجاست از قامت اصلاح‌طلبان ضدانقلاب پاک نخواهد شد. بزرگان دین می‌گویند وقتی دوران مجازات انسان‌ها در جهنم به پایان می‌رسد مُهر «جهنمی بودن» روی پیشانی این افراد باقی می‌ماند. حتی اگر خوشبینانه بپذیریم اصلاح‌طلبان در جست‌وجوی حوض کوثری دوان‌دوان می‌گردند تا علی(ع) پیدایشان کند و مهر براندازی و ضدانقلابی‌گری را از پیشانی‌شان بزداید اما راهش این نیست که از چاله جهل بیرون نیامده به چاه نفاق سقوط کنند!
شهید بزرگوار حضرت آیت‌الله بهشتی تا ابد متعلق به انقلابیون راستینی است که در نیمه‌های راه پای ایمانشان سست نشد، نشکست! در مبارزه با شیطان بیرون و درون اندکی مسامحه نکردند و امیدوارانه برای ساختن آینده‌ای روشن به نام الله و اسلام خون دل خوردند و دم برنیاوردند. بهشتی جای تکیه زدن صرف بر جایگاه علمی فقاهت، صبورانه زره ایمان بر تن کرد و به میدان مبارزه وارد شد تا مطهری و خمینی (رحمهًْ‌الله علیهم) درد بی‌سرداری را نچشند.
ادامه در صفحه 12