در حالی باشگاه پرسپولیس مانوئل ژوزه پرتغالی را به عنون سرمربی پرسپولیس انتخاب کرد که وی سیزدهمین مربی خارجی و سی‌وششمین مربی تاریخ این باشگاه سرخپوش تهرانی محسوب می‌شود. باشگاه ورزشی پرسپولیس متعلق به شرکت سی‌آرسی در دی‌ماه سال 1342 توسط علی عبدُه در اوین و جاده قدیم شمیرانات بنیانگذاری شد؛ در تاریخ 18 تیرماه سال 1346 باشگاه شاهین که در دهه 1340 بازیکنان زیادی در تیم‌ملی ایران داشت و در میان مردم محبوب بود، به دستور سازمان ورزش و تفریحات ایران رسما منحل شد که با رایزنی‌های عبده با پرویز دهداری و مسعود برومند، بیشتر بازیکنان باشگاه شاهین به پرسپولیس پیوستند. بعد از تعطیلات نوروزی سال 1347 پرویز دهداری به عنوان نخستین سرمربی تاریخ پرسپولیس هدایت این تیم را برعهده گرفت و توانست سرخپوشان را به بالاترین سطح مسابقات فوتبال در ایران برساند اما پس از 16 ماه جای خود را به رجبعلی فرامرزی سپرد. گرچه فرامرزی از سال 1342 تا 1346 به طور همزمان مربی پرسپولیس و بانک ملی بود اما آمارنویسان از وی به عنوان دومین مربی پرسپولیس نام برده و تاریخ آغاز فعالیت رسمی‌اش با این تیم را سال 1348 عنوان کرده‌اند. در این سال‌ها کادر فنی تیم فوتبال پرسپولیس
36 مرتبه دچار تغییر و تحول شده و در این بین
30 مربی هدایت سرخپوشان را برعهده داشته‌اند که 12 نفر از این جمع مربیان خارجی بوده‌اند. علی پروین در 4 مقطع متفاوت و حمید درخشان و مصطفی دنیزلی در 2 مقطع مختلف چنین مسؤولیت مهمی را برعهده داشتند. آلن راجرز انگلستانی که در بهمن‌ماه سال 1350 به عنوان سرمربی سرخپوشان انتخاب شد، نخستین مربی خارجی تاریخ پرسپولیس لقب گرفت و پس از وی مربیانی همچون ایوان کونوف (شوروی)، ولادیسلاو بگوویچ (کرواسی)، هانس یورگن گده (آلمان)، استانکو (کرواسی)، ایوان مت‌کوویچ (کرواسی)، وینگو بگوویچ (کرواسی)، راینر زوبل (آلمان)، آری‌هان (هلند)، مصطفی دنیزلی (ترکیه)، نلو وینگادا (پرتغال) و زلاتکو کرانچار (صربستان) در ادوار مختلف هدایت این تیم را برعهده گرفتند. مانوئل ژوزه سیزدهمین مربی خارجی و دومین مربی پرتغالی تاریخ باشگاه پرسپولیس است زیرا «نلو وینگادا» از
21 بهمن 1387 تا 6 خرداد 1388 هدایت سرخپوشان را برعهده داشت و پس از شکست در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا برابر بنیادکار ازبکستان در ورزشگاه آزادی، از هدایت این تیم تهرانی برکنار شد.