اسپانیا در یورو 2012 نه‌تنها فقط یک گل خورد بلکه گل‌های بیشتر و شوت‌های بیشتری به چارچوب زد و بیش از هر تیم دیگری مالکیت توپ را در اختیار گرفت. تیم دل‌بوسکه به استثنای بردهای 4 بر صفر مقابل ایرلند و ایتالیا، انتقاد زیادی را متحمل شد. چرا که موازی با بارسلونایی که فصل بدی را در چمپیونزلیگ و لالیگا داشت، آنها هم از نظر سبک بازی تا حدودی متلاشی به نظر می‌رسیدند و چشم به اتفاقات داشتند. اسپانیا نخستین جام بزرگش را پس از
44 سال به لطف تاثیر بازیکنان بارسا و سبک بازی‌شان برد اما آن تاثیر در پی مصدومیت ویا و پویول و افت قابل‌توجه پدرو تا حد زیادی کمرنگ شده است.
در زمینه مادریدیستاها، سرجیو راموس در مرکز خط دفاع در فرم فوق‌العاده‌ای است. او به حدی خوش درخشید که نه‌تنها جای پویول حس نشد، بلکه بسیاری ابراز امیدواری کردند او همچنان مصدوم بماند و دیگر بازنگردد. آلوارو آربلوآ، هم در رئال جایش را به خوبی پر کرد. ایکر کاسیاس، یک شماره یک بی‌جانشین ماند و تاثیر چابی آلونسو هم تقریبا هم‌سطح یا حتی بیشتر از باقی هافبک‌ها بود. در یورو 2010، نسبت رئالی‌های ترکیب به بارسایی‌ها 3 به 6 (یا حتی 7 در زمان حضور بوسکتس) بود اما در ترکیب فعلی، اگر فرناندو تورس در خط حمله باشد، هر کدام از 2 تیم بزرگ لالیگا 4 نماینده در ترکیب دارند. شیوه مشخص رئال‌مادرید در این فصل این بود که در زمانی که کارش گره می‌خورد، چابی توپ را می‌گرفت و سریع آن را به مسعوت اوزیل، دی‌ماریا یا رونالدو می‌رساند تا هر کدامشان با تغذیه مهاجمان، راه گلزنی را باز کنند. سرعت و دقت بازیکنان رئال‌مادرید، نفسگیر بود. سریع، درخشان و تاثیر‌گذار؛ این شیوه کاری رئال‌مادرید بود. ویژگی‌هایی که هرگز در بارسلونا وجود نداشتند. در فصلی که گذشت، بارسایی‌ها بارها و بارها موقعیت‌ها را یکی پس از دیگری خراب کردند و معمولا هر چه به پایان بازی نزدیک‌تر می‌شدند، وحشت وجودشان را فرا می‌گرفت، مثل بسیاری از بازی‌های اسپانیا در یورو. بارسلونا و اسپانیا با مشکل بی‌تاثیری مواجه هستند.
آمار گلزنی فوق‌العاده لیونل مسی در بارسا نشان می‌دهد آنها در پیدا کردن گزینه‌های دیگر در خط حمله دچار مشکلاتی هستند و باید به دنبال راهکارهای دیگری باشند. زمانی آنها همه بازی‌هایشان را می‌بردند تا رئال را تحت‌تاثیر قرار دهند اما حالا فاصله کاهش یافته و حتی 9 امتیاز در جدول با رئالی‌ها فاصله گرفتند. این در حالی است که قهرمانان رئال‌مادرید در تیم‌های ملی کشورهای دیگر هم خوش درخشیدند. مثلا در تیم‌ملی پرتغال،
3 رئالی بهترین عملکرد را داشتند و اگر کمی شانس داشتند، آنها بودند که می‌توانستند در فینال حاضر باشند. تاثیر قدیمی بارسا روی اسپانیا باعث شد نبود ویا هم به چشم بیاید و اسپانیا ناچار شود به فرناندو تورسی امید ببندد که افت زیادی داشته و نمی‌تواند قابل اعتماد باشد. به طور مثال در بارسلونا هم که گلزنان ذاتی خود نظیر هانری و ساموئل اتوئو را از دست داده، وقتی مسی در اوایل فصل در خارج از خانه گل نمی‌زد، آنها تقریبا وامی‌دادند و اکثر امتیازات را از دست می‌دادند. حالا باید دید در فصل آینده و بدون گوآردیولا، بارسلونا چگونه می‌تواند از تیکی‌تاکایی که در فصل گذشته برایش نتیجه‌ای دربر نداشته به جام برسد.