زهرا طباخي: این روزها اگر یک تور مختصر در اینترنت، شبکه‌های جهانی یا باقی دستگاه‌های کنترل‌کننده اذهان عمومی بگذرانید متوجه خواهید شد تا چند روز دیگر فستیوال جهانی رمضان اغلب کشورهای جهان که اقلیت یا اکثریتی مسلمان در آن ساکن هستند را درخواهد نوردید. در واقع استقبال از رمضان و فطر چندین سال است که تبدیل به یک فرهنگ عمومی شده. فروشگاه‌های بزرگ بهترین تخفیفات بعد از کریسمس را به فطر و رمضان اختصاص می‌‌دهند، انواع جشنواره‌های غذا به مناسبت ماه روزه برگزار میشود، خیلی از رستوران‌ها و کارخانجات تهیه خوراک محصولات مخصوص این ماه را با لوگوي مخصوص و برچسب حلال به فروش می‌‌رسانند، حتی اوباما هم در کاخ سفید سر میز افطار می‌‌نشیند. تعجب نکنید! متاسفانه باید خدمتتان عارض شوم که نه‌تنها طرح «گفت‌وگوی تمدن‌ها» در چند سال اخیر به ثمر ننشسته بلکه گروه‌های سربازگیری صلیبیون در همین مدت فعال‌تر هم شده‌اند! نمونه‌اش همین افتضاحی که در بلژیک رخ داد! مسلمان‌ستیزی و اسلام‌هراسی هم در اوج قرار دارد. پس چطور شده که «رمضان»؛ ماه نزدیکی انسان به خدا، شهری که شیطان به آن راهی ندارد اینگونه مورد توجه کارخانجات مروج شیطان‌پرستی قرار گرفته است؟ آیا منتها‌الیه آمال برندهای مشهور صهیونیستی مثل «مک‌دونالد» یا «کوکاکولا» و «پپسی» این است که سر سفره افطار مسلمانان جهان حاضر باشند و خدمتکار روزه‌داران شوند؟! گمان نکنم! به نظر میرسد آنچه در پشت صحنه اضافه شدن آیکون «Ramadan» در جای‌جای جهان پنهان شده معرفی و تبلیغ شکلی جدید از مسلمانی است. رمضان بی‌خطر شامل نماز خواندن و دعا کردن هم می‌‌تواند باشد اما بخش اصلی و پررنگ آن قطعا «خوردن» است. در «رمضان کریم» مدل غربی، مسلمان‌ها بیشتر خرید می‌‌کنند، کمتر کار می‌‌کنند و خیلی بیشتر می‌‌خورند! تصویری که از چنین ماهی در ذهن دیگران نقش می‌‌بندد بیشتر شبیه یک جشنواره بی‌آزار توام با خوراکی‌های عالی است چون اغلب باقلوا و حلیم به غیرمسلمان‌ها تعارف میکنیم و سر یک ساعت خاص هم جشن غذا می‌‌گیریم. این مدل مسلمان نه‌تنها خطری را متوجه فرهنگ بی‌فرهنگی غرب نمی‌کند بلکه برنامه‌ریزی برای حذف صداهای اضافی اسلامی را نیز راحت‌تر می‌‌کند چرا که الگوی غالب خود به خود سینه به سینه به نسل‌های بعدی نیز منتقل خواهد شد. پس این ورژن بشدت مورد استقبال قرار می‌‌گیرد، نشانه‌اش هم همان‌طور که بیان شد تابلوهای بزرگ «رمضان کریم» و «فطر مبارک» در بزرگ‌ترین مراکز دجال است. اما رمضان اصیل، ماه خودسازی روح و جسم برای تبدیل شدن به آنچه الله از انسان انتظار دارد در صدا و سیمای وطنی هم کمیاب شده چه برسد به دنیا! مومن محصول رمضان الهی اینگونه است...«مثل المؤمنين في توادّهم و تراحمهم و تعاطفهم مثل الجسد إذا اشتكى منه عضو تداعى له سائر الجسد بالسّهر والحمی؛ مثل مومنان در پیوند و دوستی و محبت و رحمت به هم [واهمیت دادن به سرنوشت یکدیگر] مثل یک پیکر زنده است که اگر عضوی از آن به درد آید، دیگر اجزای پیکر با آن اظهار همدردی می‌‌کنند». مومنی که روزه می‌‌گیرد تا به آنچه حضرت حق خواسته تبدیل شود از دنیا بهره می‌‌برد اما آلوده نمی‌شود. هرگز برای به دست آوردن مایحتاج زندگی لوکس خود را هلاک نمی‌کند چون یاد گرفته «قناعت» ثروت اهل ایمان است. پس حتی با بی‌نیازی‌اش از دنیا بنیان غرب را هدف قرار داده است چرا که بنا بر این است که صدای خرد شدن استخوان‌های انسانیت زیر چرخ‌های دنیاپرستان شیطان‌زده گوش جهان را پرکند. انسان با نیازهای محدود و حداقلی در سیستم رایج غربی که اتفاقا بسیاری از شرقی‌ها نیز آلوده‌اش شده‌اند شایسته مرگ است مثل همه 99 درصدی‌ها! مسلمان واقعی مسامحه‌کار نیست، حتی اگر لازم شود همه جمعه‌های سال را «قدس» خواهد نامید. آرمان‌هایش فراتر از سفره افطار و سحر رمضان است گرچه صله‌رحم اولویت اولش است. امروز برای گرسنگان سومالی خیرات می‌‌فرستد و فردا برای آزادی قبله اول مسلمین، پایان مظلومیت فلسطینیان و سوری‌ها فریاد خواهد کشید. روزی هم ان‌شاء‌الله در رکاب حضرت مهدی‌موعود(عج) با همه دنیای صاحبان زر و زور رودررو خواهد شد. این مسلمان ترسناک است! نیاز به برنامه‌ریزی‌های دفاعی گوناگون دارد. هرگز با مک‌دونالد و کوکاکولا- آن هم با لوگوی سبز و هلال رمضان- مشغول نخواهد شد. جشنواره غذا هم اگر دارد جایی برای موج‌سواری دشمن ندارد.