« هفت» این هفته از برنامه جمعه گذشته به مراتب بهتر شده بود. کسانی که به اجرای گبرلو انتقادهای تند و تیزی داشتند حداقل این هفته نمیتوانند از آن انتقادها نثار این برنامه کنند. اجرای گبرلو این هفته کاملا مسلطتر از هفته قبل بود. نکته مهمتری که میتوان درباره برنامه «هفت» گفت آیتمهای جذابی است که جیرانی و تیم سازندهاش آنها را به کلی فراموش کرده بودند؛ آیتمی که برای اصغر شاهوری ساخته شده بود یا آیتم زیبایی که به مناسبت درگذشت استاد علی کسمایی پخش شد از نقاط قوت برنامه «هفت» است. نکته مهم دیگر بخش «نقد فیلم» است که با منتقد ثابت (مسعود فراستی) و منتقد میزبان روی آنتن میرود. از همین معبر حضور حسین معززینیا که در سری قبلی برنامه «هفت» جایش خالی بود در نقد فیلم «خوابم میآد» کاملا موثر و بموقع بود، منتها حضور سیدمحمد حسینی که سابقه روشنی در حوزه نقد ندارد ریتم نقد این برنامه را کاملا برهم زده بود. حسینی در این برنامه عملا ریتم پینگپنگی جذاب نقد میان فراستی و معززینیا را برهم زد. از نقاط ضعف برنامه ميتوان به عدم حضور (يا بياحترامي) رضا عطاران به عنوان كارگردان فيلم مورد نقد هفته ياد كرد كه مجري برنامه بايد گلايه خود را از اين عدم حضور مطرح ميكرد كه نكرد. در بخش سوم حضور محسن مومنی، رئیس حوزه هنری در برنامه «هفت» هم اتفاق خوبی است. مدیران حوزه که یک سر دعوای اکران هستند در این برنامه حاضر شدند و شفاف درباره مواضعشان سخن گفتند. گبرلو نیز با ظرافت خاصی با مدیران حوزه چالش جدی داشت البته مدیران سینمایی هم این حق را دارند بهعنوان یک طرف دعوی در این برنامه حضور یابند. در مجموع به «هفت»ی که سکانش را گبرلو در دست دارد در هفتههای آینده میتوان امید بیشتری داشت.