دن راویو، تحلیلگر شبکه سی‌بی‌اس آمریکا به همراه یوسی ملمان، تحلیلگر روزنامه هاآرتص روز شنبه کتابی به زبان عبری منتشر کردند که بسیار مهم و محل رجوع خواهد بود. این کتاب به گوشه‌ای از جزئیات عملیات‌های «کیدون»، تیم ویژه موساد برای ترور پرداخته و درباره ترور دانشمندان هسته‌ای ایران نیز اطلاعات قابل تاملی ارائه داده است. برخی بر این گمانند که چرا یوسی ملمان، همکار هاآرتص که گفته می‌شود همکاری‌های بسیار نزدیکی نیز با موساد داشته درباره کیدون و عملیات‌های آن در ایران، لبنان و سوریه اطلاعاتی درز داده است. سوال مهمی است و به نظر می‌رسد ارزیابی آن باید در حوزه‌های امنیتی انجام پذیرد اما نکته ظریف و بسیار مهم این کتاب نه مرتبط با نشانه‌گذاری‌های امنیتی در قبال تیم کیدون و نه درباره استفاده‌های حقوقی است. آنچه بسیار جلب توجه می‌کند عنوان این کتاب است:«SPIES AGAINST ARMAGEDDON» یا «جاسوسان در مقابل آرماگدون». نیازی به تشریح نگاه نویسندگان درباره تقابل هسته‌ای با ایران نیست. فضای ذهنی آنان کاملا مشخص است؛ تقابل عقیدتی در قالب مباحث آخرالزمانی. این فضای ذهنی برای ایرانیان بیگانه نیست، در سال‌های اخیر پژوهش‌های فراوانی درباره مفاهیم آخرالزمانی در ایران صورت گرفته است. اقبال عمومی به تحلیل‌های آخرالزمانی نیز نشان‌دهنده توجه افکار عمومی به این مباحث است. پیشینه ذهنی انتظار و ترویج فرهنگ آن در سال‌های اخیر نیز سبب می‌شود اهمیت چنین گفتمانی درک شود. بنابراین وقتی یک تحلیلگر اسرائیلی در پرداخت خود به جزئیات ترور دانشمندان هسته‌ای ایران از «آرماگدون» می‌گوید؛ مشخص است انگاره ذهنی او چگونه ترسیم شده است. یوسی ملمان، همکار سرویس جاسوسی رژیم صهیونیستی است. او بدون‌شک این کتاب را در قالب یک پروژه منتشر کرده است. بنابراین نگاه آخرالزمانی او به مقوله تقابل ایران و رژیم صهیونیستی، می‌تواند ماهیت این تقابل را رمزگشایی کند. ترور دانشمندان هسته‌ای ایران که در قالب استراتژی بسته فشار و با هدف اخلال در دستاوردهای اتمی ایران صورت گرفته؛ آیا تنها در چارچوب تصورات هژمونیک جهانی و توازن قدرت خاورمیانه‌ای قابل تحلیل است؟
***
تعامل و تقابل عقیدتی مبنای ترسیم مناسبات دنیاست. بسیار ساده‌انگارانه است اگر تصور شود همه مناسبات ذیل این گفتمان و پروتکل‌های دست‌ساز دارای شأن محتوایی هستند. جهان امروز، جهان خیر و شر است. فهم این نگره عقیدتی برای بسیاری امور راهگشاست. تکامل تحلیل جهان پیرامونی در این قالب شکل می‌گیرد. به عبارت دیگر فقط می‌توان در این چارچوب به عمل درست رسید. وقتی تقابل دنیا با جمهوری اسلامی را از گوشه عقیدتی فهم کنیم آنگاه به سادگی آرایش‌ها و مناسبات قدرت قابل تجزیه است.
در این قالب، فشار هسته‌ای یا مقاومت هسته‌ای معنا خواهد یافت و در همین قالب است که می‌توان تصمیم درست را در این تقابل اتخاذ کرد. رهبر معظم انقلاب، 14خرداد امسال در حرم امام(ره) نکته بسیار دقیقی فرمودند. ایشان ماهیت دشمنی غرب با ایران را تذکر دادند. رهبر انقلاب فرمودند: «در محافل سياسي و رسانه‌اي دنيا از خطر ايران هسته‌اي دم مي‌زنند اما من مي‌گويم اينها دروغ مي‌گويند و فريبگري مي‌كنند. آنچه كه آنها از آن مي‌ترسند و بايد بترسند، ايران هسته‌اي نيست، ايران اسلامي است».
رهبر انقلاب در سال 89 و در اجتماع بسیجیان نیز به ماهیت انقلاب اسلامی ایران اشاره کردند: «ملت ايران كار بزرگى انجام داده است. كار بزرگ اين است كه دنيایى را كه يكجا و چهاراسبه به سمت جهنم حركت مي‌كرد و مي‌تاخت، يك نهيب زده است، يك بخشى را جدا كرده است».
ارتقای سطح منازعه با غرب به تزاحم عقیدتی، یک راهکار سیاسی یا راهبردی نیست؛ اگرچه می‌توان تفاسیر یا نتایج آن را مشاهده کرد. این تقابل عقیدتی یک حقیقت است. از ابتدای خلقت بشر تاکنون این تقابل وجود داشته است. منازعه خیر و شر اصلی‌ترین منازعه بشر است. اگر غرب سال‌هاست در ظروف مختلف، از جمله سینما، آخرالزمان را تصویر مطلوب می‌کند؛ در تشیع، فصل انتظار، اصلی‌ترین راهبرد پیش‌برنده است. انتظار فصل ممیزه و برهان سلامت تشیع است. اگر این فضای ذهنی دامنه‌دار شود، آنگاه شهادت دانشمندان هسته‌ای ما مفهوم می‌یابد. آنگاه به طور کلی تقابل و در طول آن پایداری معنی پیدا می‌کند.