بهنام جعفرزاده: سرانجام بورد بین‌المللی قانونگذاری فوتبال با استفاده از تکنولوژی برای کمک به داوران موافقت کرد، در واقع موجی که از 2 سال قبل و با گل مردود اعلام شده فرانک لمپارد ایجاد شد، با پذیرفته نشدن گل مارکو دوویچ در دیدار اوکراین- انگلیس در مرحله گروهی یورو 2012 به اوج رسید تا سرانجام قانونگذاران فوتبال که در همه این سال‌ها سرسختانه مقابل ورود تکنولوژی به دنیای داوری ایستادگی کرده بودند، بالاخره تسلیم شوند؛ تصمیمی که سپ بلاتر، رئیس فیفا آن را یک ضرورت دانسته و از اجرای آن ابراز خوشحالی کرد. اما آیا ورود تکنولوژی به داوری فوتبال می‌تواند جنجال‌ها را از بین ببرد؟
تنیس یا کشتی؟
پیش از فوتبال ورزش‌های زیادی به استفاده از تکنولوژی روی آوردند که از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به تنیس و کشتی اشاره کرد؛ 2 رشته‌ای که تجربه‌ای کاملا متفاوت در استفاده از تکنولوژی در داوری داشتند و البته دلیل اصلی آن به ذات متفاوت این دو رشته مربوط می‌شود. بحث اصلی در داوری تنیس محل فرود آمدن توپ‌هاست؛ اتفاقی که با یک بازبینی جزئی فورا قابل حل است اما در کشتی داوران غالبا درباره نحوه اجرای فن، کشتی‌گیری که ابتدا از تشک خارج شد و... دچار اختلاف می‌شوند و همین مساله بازبینی را نه محلی برای رسیدن به یک نظر مشترک که به دلیلی برای جنجال‌های بیشتر تبدیل کرد اما برای فوتبال چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ به نظر می‌رسد قانونگذاران فوتبال به این نکته توجه کرده و به همین دلیل با استفاده از تکنولوژی خط دروازه موافقت کردند اما استفاده از تکنولوژی برای مشخص شدن آفساید را هنوز مجاز ندانسته‌اند. آفساید یکی از پرمناقشه‌ترین قوانین فوتبال است که در یک بازی بارها اتفاق می‌افتد و اگر قرار باشد هر بار بازی به خاطر آن متوقف شود، می‌تواند ضربه بزرگی برای جذابیت آن باشد، در حالی که صحنه‌های جنجالی مانند گل پذیرفته نشده مونتاری به یوونتوس در سریA، تنها چند بار در طول فصل رخ می‌دهد. در واقع یکی از دلایل اصلی مخالفت‌ها برای استفاده از تکنولوژی، ضربه نخوردن به جذابیت بازی‌ها بود؛ هدفی که به نظر نمی‌رسد ورود تکنولوژی جدید به آن ضربه‌ای وارد کند اما اگر قرار باشد این روند ادامه پیدا کند و برای دیگر بخش‌های تصمیمات داوری مانند آفساید و پنالتی هم از تکنولوژی استفاده شود، می‌تواند نگران‌کننده باشد.
فوتبال؛ فقیر و غنی؟
البته نگرانی‌ها درباره استفاده از تکنولوژی در فوتبال تنها به این موارد خلاصه نمی‌شود. بسیاری معتقدند ورود این تکنولوژی‌ها، شکاف طبقاتی در فوتبال را بیشتر می‌کند؛ نظریه‌ای که چندان هم بدبینانه نیست، در حالی که چند سال از ورود بی‌سیم‌هایی که داوران برای ارتباط با هم استفاده می‌کنند، می‌گذرد اما هنوز در خیلی از لیگ‌های دنیا استفاده از این بی‌سیم‌ها معمول نشده و در واقع بسیاری از فدراسیون‌های کشورهای مختلف توانایی تامین چنین شرایطی را برای داوران ندارند. این اتفاق مطمئنا برای تکنولوژی‌های جدید هم تکرار خواهد شد. بعید است جز لیگ‌های بزرگی مانند ایتالیا، انگلیس، اسپانیا و آلمان و شاید فرانسه و هلند، استفاده از تکنولوژی جدید در دیگر لیگ‌های دنیا به این زودی‌ها متداول شود و در نهایت این مساله موجب به هم خوردن یک دستی داوری‌ها خواهد شد، البته این یک نگرانی جدی برای فدراسیون جهانی فوتبال است که باید چاره‌ای برای آن اندیشیده شود اما به نظر می‌رسد چاره‌ای جز روبه‌رو شدن با آن نیست. به هر حال همان طور که بلاتر اعلام کرد ورود تکنولوژی به فوتبال به یک «ضرورت» تبدیل شده و راهی جز پذیرش تبعات آن وجود ندارد.