مسعود ده‌نمکی در واکنش به هجمه‌ها علیه فیلم در حال ساختش (رسوایی)، یادداشتی نوشت. متن کامل این یادداشت بدین شرح است: عموما فیلم‌های مثلا معنا‌گرای سینمای ما با حمایت بخش دولتی یا نهادها و ارگان‌ها و به صورت سفارشی ساخته می‌‌شوند و اکثرا هم در جذب مخاطب موفق نبوده و برخلاف هزینه‌های هنگفتی که شده است، نتوانستند نیت سفارش‌دهندگان کار را تامین کنند اما فیلم سینمایی «رسوایی» از نادر فیلم‌هایی است که از دل برآمده و تماما هزینه‌های آن توسط بخش خصوصی تامین شده است. از بعد شروع شدن کار فشارهای جنبی غیررسمی بر فیلم هم آغاز شده است. روزنامه‌ای که در اوج حملات علیه روحانیت و انقلاب سکوت پیشه کرده بود، این‌بار در قامت دفاع از روحانیت علمدار مبارزه علیه «رسوایی» شده است. البته در زمان اکران اخراجی‌ها هم این روزنامه سرمقاله‌های آتشین علیه روحانی فیلم «اخراجی‌ها» نگاشت که البته حوزه با تجلیل دوباره از این کاراکتر در اخراجی‌های یک و 2 پاسخ این دایه مهربان‌تر از مادر را داد اما این‌بار برخی دوستان از حالا شمشیرها را علیه فیلم در حال ساخت از غلاف بیرون آورده‌اند. گرچه هیچ فیلمی خالی از اشکال نمی‌تواند باشد و در بسیاری از موارد این اشکالات نیز سلیقه‌ای است اما در کنار شنیدن پیشنهادات سازنده باید گفت فیلم را از روی فیلمنامه نمی‌توان قضاوت کرد و باید آن را روی پرده دید. فیلم سینمایی «رسوایی» اگر آخرین کارم هم در سینما باشد تا پای جان و آبرو در برابر کج‌اندیشی‌ها خواهم ایستاد. «رسوایی» پاسخ به شبهات جامعه در باب بسیاری از مسائل جوانان است. «رسوایی» از اندیشه حوزوی برآمده و در برابر عرفان‌های کاذب نگاشته شده است. بسیاری از دیالوگ‌های فیلم تعابیر ائمه است که تصویری و سینمایی شده است و مطمئنا برخی از این منتقدان نه سواد روایت‌شناسی دارند و نه سینمایی وگرنه در این 3 دهه با زبان سینما از دین درست دفاع می‌‌کردند و آثار سفارشی‌شان به جای خدمت به اخلاق و دین در مقابل آن قرار نمی‌گرفت. دعا کنید این چند وقت هم به خیر بگذرد».