استبدادي كه دهه‌هاي متمادي بر مردم مسلمان منطقه حاكم بود، ديكتاتوري، اختناق و خودكامگي حكام مرتجع، جو پليسي شديد براي سركوب معترضان و منتقدان و تداوم و تراكم چنين وضعي، مردم منطقه را چون كپسولي كرده بود كه با جرقه‌اي كه در تونس اتفاق افتاد و آن جوان دستفروش خود را در مقابل پارلمان اين كشور به آتش كشيد، ناگهان منفجر شد. حركتي كه در مصر و ليبي ادامه يافت و اكنون در يمن و بحرين از سوي جوانان انقلابي ادامه دارد، امواج خروشان «بيداري اسلامي» است كه گريبان حاكمان خودكامه را گرفته و بر خلاف كودتاهاي رنگين و انقلاب‌هاي مخملين كه به‌دليل غير مردمي و هيجاني بودن شكست خورد يا انقلاب‌هايي كه در دیگر نقاط دنيا رخ مي‌دهد و معمولا نخبگان و احزاب سياسي، پرچمدار حركت مي‌شوند، در اينجا خيزش از مردم آغاز شده و نخبگان و شخصيت‌هاي سياسي در پي مردم و حتي با موضع‌گيري محتاطانه و دوپهلو وارد صحنه شدند. اين حوادث دامنه گسترده‌اي دارد و امروز مي‌بينيم در بحرين در حالي كه آل‌خليفه و آل‌بزرگ‌ترش سعود با تظاهركنندگان و معترضان مقابله شديد و فجيع مي‌كنند و همين طور به سبعانه‌ترين وضعيت به قتل انقلابيون مي‌پردازند اما با عقب‌نشيني‌اي روبه‌رو نمي‌شوند. حس جاه‌طلبي آل‌خليفه كه حاكميت اين منطقه زرخيز را براي خود دائمي به حساب مي‌آورد، اين رژيم را به ورطه ارتكاب بزرگ‌ترين جنايات در حق شيعيان كشانده است اما سنت الهي نصر مومنان، قطعا اضمحلال آنها را رقم مي‌زند. در مقايسه با سقوط بن‌علي در تونس و مبارك در مصر كه با وضعيت مشابهي سقوط كردند، آل‌خليفه مقاومت بيشتري در برابر دموكراسي و خواست مردم مي‌كند و البته اين كار را با چشم بستن مدعيان دروغين حقوق بشر بر جناياتش انجام مي‌دهد. درباره بحرين سانسور رسانه‌اي هم حاكم شده و نمي‌گذارند مردم دنيا از ميزان و عمق جنايات آل‌سعود و خليفه باخبر شوند. آنچه تاكنون اتفاق افتاده و چيزي كه در جريان است، حادثه بسيار بزرگ، مهم و تاريخي‌اي در خاورميانه اسلامي است؛ موضوعي كه حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي رهبر حكيم انقلاب در هشتم اسفندماه 88، يك سال پيش از آغاز موج بيداري اسلامي پيش‌بيني فرمودند: «مقدر الهي است تا خاورميانه جديد، خاورميانه اسلامي باشد».
اكنون اين ندا و فرياد اسلامخواهي از سوي مسلمانان تونس، مصر، ليبي، بحرين و يمن و تا حدودي عربستان، اردن و مراكش به گوش مي‌رسد و اگرچه آنان بسيار دير و با تاخيري 30 ساله قيام كردند، با اين وجود اقدام قابل توجه و اثرگذاري است و بايد منتظر ماند تا مردم مسلمان كشورهاي ديگر نيز ان‌شاءالله بزوديِ زود، بدون دخالت ديگران- بويژه آمريكا- سرنوشت‌شان را خود به دست گيرند. اين موضوع از بعد ديگري نيز قابل تحليل است: در شرايطي كه آمريكايي‌ها مي‌كوشند در موضوع هسته‌اي عليه ايران اجماع ايجاد كنند، خيزش اسلامي اين اقدام را تحت‌الشعاع قرار داده است، در عين حال مهم‌ترين خطر و احساس وادادگي در خيزش اسلامي براي رژيم مجعول صهيونيست ايجاد شده و مصر به عنوان سنگر حفظ منافع واشنگتن و تل‌آويو كه همواره در مذاكرات مختلف سازش، دل به او مي‌بستند، به دست اسلامگرايان افتاده است و رئيس جمهوري جديد اين كشور همگام با انقلابيون وعده داده پيمان ننگين كمپ ديويد را كه مصر را از امت اسلامي جدا كرد، لغو كند. با فروپاشي كامل رژيم سابق مصر و شوراي‌نظامي و در دست گرفتن قدرت از سوي اسلامگرايان، حاشيه امن رژيم اسرائيل فرو خواهد پاشيد و قطعا آمريكا و رژيم صهيونيست آرام نخواهند نشست و سراسيمه و البته با رويكردهاي مختلف نسبت به اين موضوع واكنش نشان خواهند داد. جمهوري اسلامي توانست به دنياي اسلام ثابت كند مي‌توان در مقابل همه فشارها، تهديدها، تحريم‌ها، قطعنامه‌ها و لابي‌هاي سنگين مستكبران عالم ايستاد و به خوداتكايي رسيد و مسلمانان دنيا ديدند ايران توانست به قله‌هاي علوم و تكنولوژي‌هاي مختلف دست پيدا كند در حالي كه مصر وابسته به آمريكا و پاسبان اسرائيل بسيار عقب ماند و لذا اين باور براي مردم، نخبگان و انديشمندان كشورهاي اسلامي به وجود آمد كه اين پيشرفت‌ها ناشي از مقاومت مردم و دانشمندان ما در صحنه‌هاي مختلف است؛ مردمي كه همواره در كنار انقلاب خود بوده‌اند و دانشمنداني كه جواني و جان خود را براي پيشرفت اسلام و ايران فدا كردند.