
همزمان با تهدید نظامی و تشدید تحریمهای نفتی غرب علیه ایران، گروهکهای ضدانقلاب نیز فعالیتهای خود را با هدف رسیدن به اتحاد آغاز کردهاند؛ موضوعی که به وضوح در دومین نشست «پیشبرد اتحاد برای دموکراسی در ایران» که در روزهای ۱۷ و ۱۸ تیرماه در شهر بروکسل پایتخت بلژیک برگزار شده بود، مشاهده میشد. به گزارش «ندای انقلاب»، اما آنچه توجه به این نشست را مهمتر از گذشته میکند، ناکامی شرکتکنندگان در آن برای دستیابی به توافقی حتی کوتاهمدت است، به نحوی که برخی شرکتکنندگان این نشست در اظهارنظرهای خود از ناتوانی «اپوزیسیون ایرانی برای دور هم جمع شدن» سخن گفتهاند و عدهای دیگر «اختلافات بنیادین در راهکارهای تحقق دموکراسی در ایران» را عامل انشقاق و دوری جریانات اپوزیسیون معرفی کردهاند.
هر چند این مواضع پیش از این در نشست بهمنماه سال گذشته استکهلم نیز مطرح شده بود اما تکرار آن در نشست بروکسل حکایت از ضعف ساختاری اپوزیسیون برای رسیدن به اتحاد دارد. به گونهای که بیانیه پایانی نشست با ۵۴ امضا از میان ۷۰ میهمان دعوت شده به نشست به امضا رسید.
یکی دیگر از دلایل شکست جریانات اپوزیسیون خارجنشین در نشست استکهلم و بروکسل فضای بیاعتمادی حاکم در میان شرکتکنندگان است، طوریکه جواد خادم از اعضای برگزارکننده این نشست میگوید «یک فهرست ۱۵۰ نفری از نفوذیهای جمهوری اسلامی در میان اپوزیسیون خارج از کشور وجود دارد». دلیل دیگر شکست جریانات اپوزیسیون عدم پذیرش رهبری یک فرد است به گونهای که یکی از برگزارکنندگان این نشست میگوید «این گروه رهبری مشخصی ندارد». مشکل دیگر اپوزیسیون خارج از کشور فقر استراتژی است، طوریکه گیسو جهانگیری از اعضای حاضر در نشست بروکسل درباره آن میگوید «ما آلترناتیوی برای چرخاندن یک دولت جدید در ایران نداریم».
دلیل دیگر ناکامی ضدانقلاب خارجنشین در رسیدن به اتحادی کوتاهمدت، نگاه منفعتطلبانه اعضای این جریان به جیب ایرانیان خارج از کشور است. به عنوان مثال شروین نکویی از دیگر اعضای حاضر در نشست بروکسل میگوید «حسن چنین کنفرانسهایی استفاده از حمایتهای مادی ایرانیان ساکن خارج از کشور است».