مهدی طاهرخانی: سناریوی انتخاب سعید شیرینی به عنوان سرپرست پرسپولیس زمانی کلید خورد که محمد زادمهر از کشور خارج شد و مدیرعامل پرسپولیس در مصاحبهای گفت: در حال حاضر با توجه به اينکه زادمهر به خارج از ايران سفر کرده، براي آنکه امور جاري تيم مختل نشود، سعيد شيريني، معاون اجرايي باشگاه وظيفه سرپرست تيم را بر عهده گرفته است. البته رویانیان توضیحاتی را در همان مصاحبه داد که مشخص بود برای انتخاب دائمی شیرینی نقشههایی را در سر میپروراند: «سرپرست تيم بايد در امور هماهنگي، اجرايي و رسيدگي به امور بازيکنان توانايي داشته و رابط خوبي بين باشگاه و بازيکنان باشد ضمن اينکه ارتباط خوبي نيز با کادر فني تيم داشته باشد. البته نيازي نيست که سرپرست تيم حتما فني بوده و بخواهد در امور فني تيم دخالت کند». چند هفته پس از این صحبتها بود که سرانجام رویانیان به حرفش عمل کرد و دوست نزدیکش را به عنوان سرپرست پرهوادارترین تیم ایران و آسیا انتخاب کرد؛ انتخابی به غایت سوالبرانگیز و چالشی که قطعا در آستانه آغاز لیگ دوازدهم حواشی متعددی را برای قرمزها تولید میکند. از دوشنبه عصر که شیرینی رسما با امضای قرارداد به عنوان سرپرست پرسپولیس انتخاب شد تا ساعات پایانی روز گذشته (سهشنبه) پیشکسوتان پرسپولیس مصاحبههای متعددی را انجام دادند و جملگی به این موضوع معترض بودند که چرا نباید یکی از پیشکسوتان این تیم به عنوان سرپرست انتخاب میشد. نگاهی به انتخاب سرپرست در دیگر تیمها نشان میدهد در اکثر مواقع همواره یکی از پیشکسوتان در قالب سرپرست تیم معرفی میشود. نگاهی به تیمهای لیگ برتری هم موید این موضوع است اما حالا پرسپولیس سنتشکنی میکند و در اقدامی کمسابقه شخصی را به عنوان سرپرست انتخاب میکند که نهتنها پیشکسوت این تیم نبوده که اصولا اهل ورزش و فوتبال هم نیست. اما چرا مدیر زیرک و باهوشی مثل محمد رویانیان که بهخوبی از حواشی پرسپولیس و این دست از مصاحبههای مخرب آگاه است، تن به چنین انتخابی میدهد؟ برای پی بردن به این موضوع باید در ابتدا دید سعید شیرینی کیست و در باشگاه قرمزها چه نقشی دارد.شیرینی کیست؟
پس از ورود رویانیان به پرسپولیس بود که کمکم در عکسهای مدیرعامل جدید، چهره فردی دیده میشد که نگاهی تیز به لنز دوربین داشت. سعید شیرینی در اکثر اوقات یک پای ثابت برنامههای پرسپولیس بود حتی در زمان ورود مانوئل ژوزه، او به عنوان مدیر اجرایی به استقبال این مربی پرتغالی رفت، اما سعید شیرینی کیست و چه نقشی در باشگاه قرمزها دارد؟ برای یافتن جواب این سوال هیچیک از کارمندان باشگاه پرسپولیس حاضر به پاسخگویی صریح نیستند اما باید نقش شیرینی را به عنوان یک فرد اقتصادی که از وضعیت مالی خوبی برخوردار است، جستوجو کرد. هنگامی که وزارت ورزش پولی را برای خریدهای پرسپولیس در اختیار رویانیان قرار نداده بود و مدیرعامل این تیم طبق وعده فصل قبل میخواست تیمی کهکشانی ببندد، چارهای نداشت جز باز کردن پای مردان اقتصادی به درون باشگاه. شیرینی یکی از این نفرات بود که توانست در ابتدا به عنوان مدیر اجرایی وارد شود و پلهپله به جایگاه رفیع سرپرستی صعود کند. در خریدهای جدید قرمزها او نقش ویژهای داشت. ماشینهای گرانقیمتی که در ازای پیشقرارداد به بازیکنان جدید و قدیم پرسپولیس پرداخت میشد به واسطه سعید شیرینی راهشان به باشگاه پرسپولیس افتاد. البته از آنجایی که باشگاه پرسپولیس و رویانیان تنها عادت به تکذیب اهدای هر خودرویی دارند، رسانهها دیگر به این موضوع نپرداختند اما لطف سعید شیرینی چیزی نبود که رویانیان به سادگی آن را فراموش کند. حتی هنگام عقد قرارداد با مانوئل ژوزه و در رابطه با پول این مربی گرانقیمت پرتغالی، باز این شیرینی بود که کام قرمزها و رویانیان را شیرین کرد. بنابراین پس از خروج محمد زادمهر از سرپرستی این تیم اینبار نوبت مدیرعامل پرسپولیس بود که لطف دوست متمولش را جبران کند. انتخاب شیرینی به عنوان سرپرست، یکی از اهداف اقتصادی باشگاه پرسپولیس بود که رویانیان بهخوبی میدانست چه عواقب حاشیهسازی دارد اما باز تن به آن داد تا مشکل مالی تیمش به حداقل برسد.
واکنش قدیمیها به این انتخاب
اما از سوی دیگر پیشکسوتان پرسپولیس نگاهی متفاوت به این انتخاب داشتند. از نظر آنها باید یکی از قدیمیها به عنوان سرپرست انتخاب میشد. محمد پنجعلی، فرشاد پیوس و رضا شاهرودی پس از انتخاب شیرینی انتقادات تندی را متوجه رویانیان کردند و از او خواستند برای این انتخابش توضیح دهد. در ابتدا پیوس معترض شد و گفت: «رویانیان یکتنه تصمیم گرفت و با این کار نشان داد کمیته فنی یعنی کشک! این کار رویانیان اشتباه بود. مگر قرار نبود کمیته فنی نظر بدهد؟ به نظر من همه باید از این کمیته بیرون بیایند. رویانیان خودش میبرد و میدوزد. همه اعلام کردند یکی از قدیمیهای پرسپولیس سرپرست شود. با این کار معلوم شد همهچیز فرمالیته است و مدیرعامل باشگاه هر کاری خودش بخواهد انجام میدهد، پس یک تنه به جنگ دشمن برود. اصلا این کار درست نبود. باید یک پیشکسوت پرسپولیس و سرما و گرما کشیده فوتبال را برای این پست انتخاب میکردند نه کسی که کار اجرایی کرده است. رویانیان رفیق خودش را آورده و این موضوع خیلی دخیل بوده است. رفیقبازی در فوتبال به درد نمیخورد. امثال محمد پنجعلی، محمود خوردبین، زادمهر و ابراهیم آشتیانی باید سرپرست پرسپولیس باشند». پیوس درباره معیارهایش برای انتخاب سرپرست گفت: «سرپرست باید یک بازیکن قدیمی فوتبال باشد. باید کسی باشد که حداقل یک عکس با شورت ورزشی داشته باشد. از مسائل فوتبال شناخت داشته و سابقه حضور در پرسپولیس و تیمملی را داشته باشد. آقای رویانیان! اگر تنها بخواهید بروید وسط میدان، راه به جایی نمیبریم. با این وضعی که دیدم میگویم پرسپولیس امسال به جایی نمیرسد. با این اتفاق معلوم شد کمیته فنی یعنی کشک! پیشکسوتان نباید خودشان را ارزان بفروشند. نباید تا دعوت شدند سریع به این کمیته بروند. من هیچوقت در این کمیتهها شرکت نمیکنم چون میدانم فرمالیته است. با این روش پرسپولیس به مقصد نمیرسد. ما پرسپولیس را دوست داریم و حرف دل مردم را میزنیم، مردم به ما میگویند که چه چیزهایی میخواهند».
شاهرودی: مگر پرسپوليس بزرگتر ندارد
از سوی دیگر پيشکسوت فوتبال کشورمان که هواداران بازيهاي بهيادماندني او را به ياد دارند در واکنش به سرپرست شدن سعيد شيريني، حرفهاي جالبي را به زبان آورد. رضا شاهرودي به باشگاه خبرنگاران گفت: «وقتي اين خبر را شنيدم واقعا تعجب کردم. مگر ميشود چنين اتفاقي را شاهد بود؟ اين آقا که اصلا سابقه ورزشي ندارد سرپرست پرسپوليس شود؟ پرسپوليس جايگاه بزرگان است که سالها براي اين تيم عرق ريختهاند و حاضر هستند بدون چشمداشت در اين تيم کار کنند. اين حق پيشکسوتان پرسپوليس است که نمايندهاي در قالب پست سرپرستي روي نيمکت داشته باشند. بايد به حال نيمکتي که چنين افرادي تحت عنوان نام سرپرست روي آن مينشينند گريه کرد. مگر اين تيم بزرگتر ندارد؟ سرپرست پرسپوليس بايد يک پرسپوليسي باشد و درد اين تيم را کشيده باشد. نه اينکه به واسطه ارتباطات روي نيمکت بنشيند و در واقع بايد از رويانيان انتقاد کرد که ميخواهد چنين کند. مگر استقلال سال گذشته از انتخاب منصور پورحيدري به عنوان سرپرست متضرر شد؟ چرا بايد از اين انتخاب استقلاليها الگو نگيريم و از ميان پيشکسوتان خوشنام به عنوان سرپرست روي نيمکت استفاده نکنيم».
پنجعلی: دوستان خود را سرپرست
این تیم میكنند
و در پایان كاپیتان سابق تیمملی و پرسپولیس گفت: مگر پرسپولیس پیشكسوت ندارد كه آقایان مدیر، دوستان غیرفوتبالی خود را سرپرست آن میكند. باشگاه پرسپولیس پیشكسوتان بسیار زیادی دارد كه هر كدام از آنها میتوانند، در بخشهای مختلف كمكحال این تیم بوده و بدون چشمداشتی كار كنند. محمد پنجعلی که همانند پیوس و شاهرودی از این انتخاب ناراحت بود، حرفهایش را اینچنین مطرح کرد: «این اصلا زیبا نیست كه با این تعداد پیشكسوت، مسؤولان به دنبال سرپرست غیرفوتبالی رفتند. با حضور پیشكسوتان وزن نیمكت پرسپولیس بسیار بالاتر میرفت و در روند فعالیتها و كار تیمی آن موثر بودند.
دوستان بدانند كه افراد غریبه به درد این فوتبال نمیخورند. مدیران غیرفوتبالی تنها به فكر نتیجه هستند، زیرا میخواهند به هر شكل ممكن صندلیهای خود را حفظ كنند. این مدیران در طول سالهای گذشته همیشه پس از جدایی لطمات مالی سنگینی را وارد كردهاند و تا سالها بعد مدیران جدید مجبور به پرداخت بدهیهای آنها شدهاند. اگر روزی باشگاههای ما خصوصی شوند مدیران فعلی هیچ جایگاهی در تیمهای خود نخواهند داشت. اگرچه مرا به كمیته فنی و پیشكسوتان باشگاه دعوت نكردند اما امیدوار بودم كه حداقل به نظرات دیگر توجه میكردند».