عقابی دیگر در پرسپولیس. هر چند هنوز برای دادن این لقب به پسر عابدزاده زود است اما هرچه باشد می‌توان او را بچه‌عقاب صدا زد. امیر که حالا از لحاظ قد و قامت چیزی کمتر از پدرش ندارد به قول خودش آمده تا جای پدرش را پس از 11 سال پس بگیرد. جایگاهی که پاشنه آشیل سرخپوشان پایتخت است و حالا بازیکنی از آن حراست می‌کند که پیراهن تیم ملی را می‌پوشد. البته حتی این اتفاق و سن و سال کم عابدزاده هم نمی‌تواند مانعی برای انگیزه‌هایی که دارد باشد. او تصمیمش را گرفته و می‌خواهد هر طور شده پیراهن شماره یک تیم سابق پدرش را بپوشد؛ پیراهنی که برای به دست آوردن آن باید بجنگد و مانع بزرگی مثل شهاب گردان را پشت سر بگذارد. حضور بازیکنی از خانواده عابدزاده در پرسپولیس؛ آن هم پس از 11 سال. کمتر کسی فکرش را می‌کرد که پسر عقاب آسیا امسال به ایران بیاید و در پرسپولیس بازي کند.
واقعا نمی‌دانم چه بگویم اما از اتفاقی که افتاده خوشحالم. خوشحالم در خدمت تیمی هستم که پدرم قبلا در آن بازی می‌کرده است.
حضور در پرسپولیس اما کمی عجیب بود. تو آمده بودی تا با ملوانی‌ها مذاکره کنی. راستی قبلا گفته بودی که به ایران بازنمی‌گردی.
من بازیکن جوانی هستم و زیاد دوست ندارم مصاحبه کنم. درست هم نیست که برای خودم بازارگرمی کنم اما از چند تیم لیگ برتری پیشنهاد داشتم. خیلی از پیشنهاد‌ها را همان اول رد کردم. آمدم ایران و با رویانیان حرف زدم. ایشان هم بزرگواری کردند و با حضور من در پرسپولیس موافقت کردند. قراردادم را هم در روزهای آینده ثبت می‌کنم و مشکلی از این بابت وجود ندارد.
پدرت دخالتی در آمدن تو به ایران و پرسپولیس نداشت، با او در این باره حرفی نزدی؟
پدرم گفت که در کارهای من دخالت نمی‌کند. گفت باید خودم تصمیم بگیرم و کارهایم را خودم انجام بدهم. پدرم در ماه گذشته وقتی به آمریکا آمد و پیشرفت من را دید واقعا شوکه شد. همان موقع به من گفت که وقتش است به ایران برگردم و در پرسپولیس بازی کنم. البته آن موقع هنوز نقل و انتقالات شروع نشده بود و درباره هیچ چیزی حرف نزده بودیم. اما نظر پدرم این بود که به ایران برگردم و در لیگ کشورم بازی کنم. او الان در کارهای امضای قراردادم هم دخالتی نمی‌کند و همه چیز را به خود من سپرده است.
حالا خودت چه فکری می‌کنی؟ به نظرت می‌توانی در پرسپولیس موفق باشی؟ برای رسیدن به موفقیت در این تیم کار سختی داری.
من از کودکی در پرسپولیس بودم. زمانی هم که پدرم مربی دروازه‌بان‌ها شد من با بازیکنان تمرین می‌کردم. با جو پرسپولیس آشنا هستم. حتی در بعضی از بازی‌ها هم روی نیمکت این تیم نشسته‌ام. آن روزها از یادم نرفته است که هواداران پرسپولیس من را هم تشویق می‌کردند. برای من که یک نونهال بودم این تشویق‌ها جالب بود. امیدوارم بتوانم جواب محبت همه آنها را بدهم و دل مردم را شاد کنم. تلاش می‌کنم تا تمام خاطرات خوبی که پدرم برای آنها رقم زده است را برایشان تکرار کنم.