۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۲۰:۵۰

اعتراض ايران به كشتار مسلمانان ميانمار

گروه سیاسی: تحرکات دیپلماتيك ایران برای دفاع از حقوق مسلمانان میانمار به سازمان ملل کشیده شد. این بار محمد خزاعی، سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد در نامه‌ای به بان کی مون دبیرکل این سازمان، با ابراز نگرانی از وضعیت مسلمانان میانمار، خواستار ورود قوی و صریح سازمان ملل در جهت حمایت از مسلمانان این کشور شد. خزاعی در اين نامه که رونوشت آن برای نمایندگی سازمان همکاری‌ اسلامی در سازمان ملل متحد، خانم پیلای کمیسیونر عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر و خانم آموس مسؤول امور بشردوستانه سازمان ملل نیز ارسال شده، توجه مقامات ارشد سازمان ملل متحد و سازمان همکاری اسلامی را به گزارشات منتشره از سرکوب مسلمانان در استان روهینگیای میانمار جلب و تاکید کرده است: عملیات سرکوب مسلمانان در میانمار منجر به کشته شدن صدها شهروند غیرنظامی بیگناه، تخریب مساجد و منازل و اخراج مردم از سرزمین خود شده است. مسلمانان میانمار که به روهینگیا معروف هستند از فقیرترین افراد ساکن در این کشور بودایی می‌باشند که در شمال ایالت راخین میانمار متمرکز می‌باشند و دولت میانمار این اقلیت را به رسمیت نمی‌شناسد و آنها را مهاجران غیرقانونی می‌داند و بوداییان و ارتش این منطقه دست به پاکسازی نژادی زده‌اند. این کشتار با حمله یک گروه بوداییان به اتوبوس حامل مسلمانان و کشته شدن یک بودایی در پاسخ به حمله آغاز شد و بنا به گزارش‌ها تاکنون 1000 نفر کشته، ۵ هزار نفر زخمی و نزدیک به 3 هزار نفر ربوده شده‌اند و این همه در حالی است که ۲۰ روستا و ۲۰۰ منزل نیز به طور کامل ویران شده‌اند و ۳۰۰ هزار نفر به بنگلادش فرار کرده‌اند. به این رقم 3 هزار نفر بی‌خانمان را نیز باید افزود. ثین سین، رئیس‌جمهوری میانمار به آنتونیو گوتیرز، مذاکره‌کننده سازمان ملل در امور پناهندگان گفته است که تنها راه‌حل بحران به وجود آمده «برخورد قاطعانه با نژاد روهینجای مسلمان است که یا باید در اردوگاه پناهندگان جمع شوند یا باید از کشور اخراج شوند.» محمد خزاعی در ادامه نامه خود به بان کی مون از اظهارات برخی مقامات رسمی میانمار که مسلمانان را فاقد حقوق شهروندی می‌دانند، شدیدا ابراز نگرانی و تصریح كرده: مسلمانان روهینگیا قرن‌ها در این منطقه زندگی کرده‌اند. محمد خزاعی اضافه کرد: ما بر این باور هستیم که پاکسازی قومی و مذهبی علیه مسلمانان تحت هر چارچوبی و بر اساس حقوق بین‌المللی شناخته شده ناعادلانه و غیر قابل توجیه می‌باشد. به گفته خزاعی، سازمان ملل متحد بر اساس حقوق خود می‌بایست با اتخاذ اقدامات فوری در جهت حفظ و اجرای مفاد منشور ملل متحد و حمایت از حقوق اساسی مردم مسلمان میانمار از طریق درخواست از حکومت این کشور برای انجام اقدامات لازم به منظور توقف سرکوب مسلمانان حرکت کند. خزاعی در ادامه این نامه خطاب به دبیرکل سازمان ملل تصریح کرد: انتظار می‌رود جنابعالی درباره این موضوع مانند سایر موضوعات با قدرت و صراحت اقدامات ممکن را برای توقف این اقدامات فاجعه بار و جلوگیری از اقدامات مشابه بعدی به عمل آورید. سفیر و نماینده دائم کشورمان در سازمان ملل اضافه کرد: بدون ‌تردید سکوت و بی‌تفاوتی جامعه بین‌المللی درباره شرایط میانمار به نقض فاحش حقوق اساسی مسلمانان و همچنین حقوق بین‌الملل کمک بزرگی کرده و رویه خطرناکی را در روابط بین‌الملل ایجاد خواهد کرد. خزاعی در پایان نامه خود ابراز امیدواری کرده که حکومت میانمار به صورت مثبت و سازنده به نگرانی‌های جامعه بین‌المللی پاسخ دهد تا مسلمانان روهینگیا بتوانند با احترام و امنیت به خانه و کاشانه خود بازگردند.
استفاده از ظرفیت «نم» برای توقف کشتار

منوچهر متکی، وزیر سابق امور خارجه کشورمان با اشاره به اقداماتی که می‌توان در حمایت از مردم میانمار انجام داد، گفت: «اقدامات رسمی که وزیر امور خارجه و نظام می‌تواند انجام بدهد، در 2 حوزه اقدامات مستقل جمهوری اسلامی و همچنین اقدامات منطقه‌ای و بین‌المللی است. ما در قالب سازمان کنفرانس اسلامی و سارک و سایر سازمان‌های منطقه‌ای می‌توانیم این موضوع را پیگیری کنیم. ایران مرکز حقوق بشر جنبش عدم تعهد است، از این نظر هم می‌توانیم پیگیری‌هایی را نزد دولت میانمار که عضو جنبش عدم تعهد است، داشته باشیم و رئیس مرکز جنبش عدم تعهد در تهران می‌تواند با مکاتبه با کشورهای عضو، این موضوع را مورد پیگیری قرار دهد. متکی افزود: در مرحله‌ بعد نیز حوزه‌ سازمان‌های بین‌المللی و خود سازمان ملل هست. گرچه ایران و میانمار در پایتخت‌های یکدیگر سفارتخانه ندارند ولی سفرای جمهوری اسلامی در کشورهای دیگر می‌توانند این موضوع را با مسؤولان میانماری مطرح کنند و در طرح این موضوع یادآوری این نکته لازم است که ایران همواره سعی کرده با برخورد سیاسی و گزینشی غرب با میانمار در بحث حقوق بشر مقابله کند و جریان غربی اپوزیسیون را (که با هدف دخالت در امور میانمار ازسوی غرب حمایت و هدایت می‌شد) به رسمیت نشناخته است. طبیعتا پاسخ این رفتار ما این نیست که دولت میانمار به احساسات و عواطف بیش از 5/1 میلیارد مسلمان در جهان توجه نکند. متکی در گفت‌وگو با سایت‌ تریبون مستضعفین درباره علت حوادث میانمار گفت: «این حوادث به اعتقاد من یک بازی چند وجهی است که یک سوی آن غربی‌ها و سوی دیگر آن مردم و نظامیان خود میانمار است و نشان از یک توافق پنهانی دارد.» وی ادامه داد: «دولت میانمار به هر دلیلی سعی کرده به شکلی با غرب کنار بیاید و به خانم آنگ سان سوچی که وابسته به غرب است اجازه‌ خروج می‌دهد و وی نیز در همین یک‌ ماه گذشته به انگلستان می‌رود و در پارلمان این کشور نطق می‌کند و سعی می‌کند شرایطی که قاعدتاً مطلوب غربی‌هاست را به وجود آورد». متکی با بیان اینکه دولت میانمار در کنار این همراهی با نگاه غرب، دستور حرکت دیگری را نیز از غرب می‌گیرد، افزود: «کشتار بی‌رحمانه، وحشیانه و غیرانسانی مسلمانان در میانمار و سکوتی که غرب و مجامع بین‌المللی نسبت به این جنایت دارند، بیشتر تداعی می‌کند که این یک توافق میان حکومت میانمار و مجامع و محافل غربی است». وی سکوت غرب و سازمان‌های بین‌المللی را به این دلیل دانست که قرار است یک بسته‌ای در میانمار به اجرا در بیاید «به شکلی که اپوزیسیون غربگرای میانمار، در حکومت شراکت پیدا کند امّا ما به ازایی که دو طرف بر آن توافق می‌کنند، هزینه‌کردن از جیب مسلمانان باشد».

رهبر انقلاب: مظلومیت مسلمانان میانمار خواب را از چشم می‌پراند
مقام معظم رهبری در دیدار رمضانیه با جمعی از روحانیون در ۱۴ اسفند ۱۳۷۰ نسبت به وضعیت مسلمانان میانمار ابراز ناراحتی فرمودند و از سکوت مجامع بین‌المللی انتقاد کردند. بخشی از این فرمايشات بدین شرح است:
این وضع مسلمانان مستضعف بیچاره‌ میانمارى است که ده‌ها هزار نفر از آنها امروز با بدترین وضع در بنگلادش زندگى مى‌کنند. نمایندگان ما به آنجا رفتند و آمدند و خبرهایى به ما دادند که واقعا خواب از چشم انسان مى‌پرد! چقدر امروز دنیا نسبت به حقوق بشر – به معناى واقعى – بى‌اعتناست! مگر در دنیا صدایى از کسى بلند شد؟! یک مشت چکمه‌پوش ده‌ها هزار مسلمان میانمارى را با فجیع‌ترین وضع از خانه‌ خودشان بیرون کردند؛ بچه‌ها و زنان و مردانشان را کشتند؛ اموالشان را غارت کردند؛ هر کس توانسته جان خودش را بردارد، فرار کرده؛ در دنیا هم کسى به کسى نیست؛ نه سازمان ملل حرفى مى‌زند، نه کمیته‌ حقوق بشر فریادى مى‌کشد، نه صلیب سرخ جهانى احساس مسؤولیتى مى‌کند، نه این کنفرانس‌ها و مؤسسه‌هاى دروغىِ دفاع از حقوق بشر و دفاع از صلح و غیره حرفى مى‌زنند؛ کأنه اینها انسان نیستند!

ارسال نظر
captcha
پربیننده