حادثه روز پنجشنبه بلغارستان که در آن چند صهیونیست کشته شدند، مجددا موضوع نبرد اطلاعاتی ایران و اسرائیل را به دستور کار رسانه‌ها بازگردانده است.مقام‌های صهیونیست بویژه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر و ایهود باراک، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی تقریبا بی‌درنگ ایران و حزب‌الله را به دست داشتن در این حادثه متهم کردند. برخی منابع غربی هم در 2 روز گذشته تحلیل‌هایی منتشر کرده‌اند که تلاش می‌کند این ادعاها علیه ایران را موجه جلوه دهد، بی‌آنکه در واقع دلیل یا مستند قابل اتکایی در اثبات آن وجود داشته باشد. سوالی که این نوشته تلاش می‌کند به آن پاسخ دهد این است: اگر از منظر نبرد اطلاعاتی ایران و اسرائیل به حادثه بلغارستان نگاه کنیم، این حادثه دارای چه دلالت‌هایی است؟ نخستین مساله این است که جنگ اطلاعاتی میان ایران و اسرائیل کاملا واقعیت دارد اما این به آن معنا نیست که با استناد به پنهان بودن ابعاد این جنگ می‌توان هر اتهامی را بدون ارائه دلیل و مدرک، مشروع جلوه داد. مسلم است که ظرف 2 سال گذشته چند تن از اتباع ایرانی مستقیما هدف ترور تیم‌هایی قرار گرفته‌اند که از جانب موساد ماموریت داشته‌اند. جامعه اطلاعاتی ایران هم‌اکنون متهمانی در اختیار دارد که ریز نحوه ارتباط خود با اسرائیل را شرح داده‌اند. علاوه بر این اسرائیل مشخصا مسؤول چند حمله سایبری به برخی تاسیسات و زیرساخت‌های ایران است که اگرچه همگی ناکام ماند ولی ردپای صهیونیست‌ها به اعتراف خود آنها در آن مشاهده می‌شود. بنابراین آنچه واقعیت دارد این است: اسرائیل مستقیما درگیر عملیات ترور و خرابکاری در ایران بوده و در این باره به اندازه کافی سند و مدرک وجود دارد اما متقابلا آنچه اسرائیلی‌ها علیه ایران دارند چیزی بیش از یک مشت ادعا نیست. به گزارش ایران هسته‌ای، یک چیز درباره حادثه بلغارستان و 7 حادثه شبیه آن در حدود یک سال گذشته که در کشورهایی مانند قبرس، هند، تایلند و گرجستان رخ داده مسلم است و آن اینکه صهیونیست‌ها به طور جدی، پیگیر و در یک گستره وسیع جغرافیایی، هدف خشم و نفرت هستند. در واقع صرف‌نظر از اینکه کدام کشور یا گروه پشت صحنه این عملیات‌هاست، آنچه جای انکار ندارد اینکه صهیونیست‌ها هدف انتقامجویی عمیقی قرار گرفته‌اند که قاعدتا باید علت آن را قبل از هر جای دیگر در رفتار و سیاست‌های خود جست‌وجو کنند. چرا کسانی باید انگیزه داشته باشند که به قول ایهود باراک در گوشه‌گوشه دنیا بگردند و مترصد فرصتی برای صدمه زدن به اسرائیلی‌ها باشند؟ لابد چیزی در رفتار اسرائیل هست که این حجم از کینه و نفرت را تولید کرده است. واقعا وقتی اسرائیلی‌ها جز ترور، جنایت و تهدید کار دیگری بلد نیستند، آیا انتظار دارند مردم دنیا عاشق آنها باشند؟ مساله دیگر اما این است که اسرائیل همواره منکر این موضوع است که انقلاب‌های اسلامی در منطقه انقلاب‌هایی ضداسرائیلی بوده است. تبدیل کردن بيداري اسلامي به نزاع شیعه و سنی این آرامش کاذب را در اسرائیل به وجودآورده که از تبعات این انقلاب‌ها جان به در برده است. واقعیت اما این نیست. مسلما اکنون نیروهای ضداسرائیلی در سراسر منطقه خاورمیانه آزادی عمل و قدرت تحرک بسیار بیشتری پیدا کرده‌اند و موانعی که در گذشته بر سر راه مواجه شدن آنها با صهیونیست‌ها وجود داشت، حالا دیگر از میان برداشته شده است. ناامن شدن مرزهای سرزمین‌های اشغالی تنها بیرونی‌ترین لایه این پدیده است که مثلا در جاهایی مانند سینا خود را نشان داده است. واقعیت بسیار فراتر است و بعید است کسانی که سال‌ها به دنبال کوچک‌ترین فرصت برای ضربه زدن به اسرائیل می‌گشتند و حالا صحنه‌ای فراخ از این نوع را پیش‌روی خود گشاده می‌بینند، از کنار آن بی‌بهره بگذرند. مسؤولان کشور بلغارستان به صراحت گفته‌اند موساد در این باره که تهدیدی در کمین مسافران اسرائیلی در این کشور است، هشداری به آنها نداده بود، بنابراین روشن است که موساد برآوردی از اینکه تهدیدی چنین جدی علیه صهیونیست‌ها در یک کشور اروپایی وجود دارد، نداشته است. اگر اینطور باشد، سوال این است که چرا صهیونیست‌ها اینطور بی‌محابا و تقریبا بلافاصله ایران و حزب‌الله را متهم کرده‌اند؟ وقتی موساد نمی‌داند در بلغارستان چه خبر است، آیا منطقی است که بپذیریم نتانیاهو چیزی در این‌باره می‌دانسته است؟ همین موضوع ساده نشان‌دهنده 2 نکته مهم است:
1- طراحان این عملیات به سادگی موساد را دور زده‌اند. 2- دست جامعه اطلاعاتی اسرائیل از هرگونه دلیلی که اثبات‌کننده ادعایشان علیه ایران باشد خالی است و الا تا به حال دنیا را به هم ریخته بودند.