عليرضا پورصباغ: سرويلفرد وکیل چاق و فربه‌‌ای است که از یک حمله قلبی مرگبار گریخته و به زندگی بازگشته است. خانم پليمسول، پرستار او مسؤولیت مراقب از این وکیل سرشناس لندنی را برعهده دارد، پزشکان به سرویلفرد توصیه کرده‌اند به خاطر ناراحتی قلبی‌اش سیگار نکشد، مشروبات الکی مصرف نکند و هیچ پرونده جنایی را برعهده نگیرد تا اینکه لئونارد ول، متهم به قتل یک پیرزن پولدار از راه می‌رسد. ول مدعی است پیرزن- فرنچ - را به قتل نرسانده و گواهی همسرش تاحدودی در گام نخست این مساله را تایید می‌کند تا اینکه همسر ول- کریستین (مارلین دیتریش) - در دادگاه حاضر می‌شود و با شهادتی که ظاهرا دروغ است شوهر را متهم به قتل جلوه می‌دهد. از طرفی سرویلفرد شواهدی به‌دست می‌آورد که این زن اغواگر دروغ می‌گوید و با ارائه مستندانی که در ایام برگزاری دادگاه به‌دست می‌آورد، ول را تبرئه می‌کند اما زن متهم به شهادت دروغ می‌شود. اغلب آثار وایلدر شاهکار است و او از معدود فیلمسازانی است که فیلم ضعیف در کارنامه‌اش ندارد. اما «شاهدی برای تعقیب» فیلمنامه اقتباسی فوق‌العاده دیگری از وی به شمار می‌رود. گونه و ساختار فیلم همچون یک درام دادگاهی است و شباهت فوق‌العاده‌‌ای به فیلم «باد را به ارث ببر» استنلی کرامر و «12 مرد خشمگین» سیدنی لومت دارد و البته سراسر فیلم گره‌افکنی و بخش انتهایی بعد از پایان دادگاه، همچون دیگر آثار بیان شده، فصل گره‌گشایی فیلم برشمرده می‌شود. البته در گونه غیرسینمایی درام‌های دادگاهی فیلم «عدالت برای همه» نورمن جویسن نمونه تکامل یافته‌تری به شمار می‌رود، از طرفی گذشتن بخش اعظمی از فیلم در یک دادگاه سبب می‌شود میزانسن‌های فیلم کاملا تئاتری شود و جذابیت سینمایی نداشته باشد. در این فیلم لحظاتی کوتاهی را می‌بینیم که به صورت فلاش‌بک به رابطه ول با فرنچ پرداخته می‌شود، این قالب تکامل یافته را وایلدر در فیلم «سانست بلوار» 6 سال قبل از ساخت «فیلم شاهدی برای تعقیب» در سال 1950 به تصویر کشیده بود. در این فیلم وایلدر و همکار فیلمنامه‌نویس‌اش برای تجمیع کردن روایت‌ها بدون کشیده شدن به مسیرهای فرعی داستان رابطه ول و فرنچ را در چند صحنه کوتاه به نمایش در‌می‌آورند.
آبگوشت «بزباش» وایلدر با مارلین دیتریش
عليرضا پورصباغ: سرويلفرد وکیل چاق و فربه‌‌ای است که از یک حمله قلبی مرگبار گریخته و به زندگی بازگشته است. خانم پليمسول، پرستار او مسؤولیت مراقب از این وکیل سرشناس لندنی را برعهده دارد، پزشکان به سرویلفرد توصیه کرده‌اند به خاطر ناراحتی قلبی‌اش سیگار نکشد، مشروبات الکی مصرف نکند و هیچ پرونده جنایی را برعهده نگیرد تا اینکه لئونارد ول، متهم به قتل یک پیرزن پولدار از راه می‌رسد. ول مدعی است پیرزن- فرنچ - را به قتل نرسانده و گواهی همسرش تاحدودی در گام نخست این مساله را تایید می‌کند تا اینکه همسر ول- کریستین (مارلین دیتریش) - در دادگاه حاضر می‌شود و با شهادتی که ظاهرا دروغ است شوهر را متهم به قتل جلوه می‌دهد. از طرفی سرویلفرد شواهدی به‌دست می‌آورد که این زن اغواگر دروغ می‌گوید و با ارائه مستندانی که در ایام برگزاری دادگاه به‌دست می‌آورد، ول را تبرئه می‌کند اما زن متهم به شهادت دروغ می‌شود. اغلب آثار وایلدر شاهکار است و او از معدود فیلمسازانی است که فیلم ضعیف در کارنامه‌اش ندارد. اما «شاهدی برای تعقیب» فیلمنامه اقتباسی فوق‌العاده دیگری از وی به شمار می‌رود. گونه و ساختار فیلم همچون یک درام دادگاهی است و شباهت فوق‌العاده‌‌ای به فیلم «باد را به ارث ببر» استنلی کرامر و «12 مرد خشمگین» سیدنی لومت دارد و البته سراسر فیلم گره‌افکنی و بخش انتهایی بعد از پایان دادگاه، همچون دیگر آثار بیان شده، فصل گره‌گشایی فیلم برشمرده می‌شود. البته در گونه غیرسینمایی درام‌های دادگاهی فیلم «عدالت برای همه» نورمن جویسن نمونه تکامل یافته‌تری به شمار می‌رود، از طرفی گذشتن بخش اعظمی از فیلم در یک دادگاه سبب می‌شود میزانسن‌های فیلم کاملا تئاتری شود و جذابیت سینمایی نداشته باشد. در این فیلم لحظاتی کوتاهی را می‌بینیم که به صورت فلاش‌بک به رابطه ول با فرنچ پرداخته می‌شود، این قالب تکامل یافته را وایلدر در فیلم «سانست بلوار» 6 سال قبل از ساخت «فیلم شاهدی برای تعقیب» در سال 1950 به تصویر کشیده بود. در این فیلم وایلدر و همکار فیلمنامه‌نویس‌اش برای تجمیع کردن روایت‌ها بدون کشیده شدن به مسیرهای فرعی داستان رابطه ول و فرنچ را در چند صحنه کوتاه به نمایش در‌می‌آورند.
ارسال نظر
پربیننده