
عباس قربانی: بحث حق پخش تلویزیونی لیگ دوازدهم بیشتر از دورههای قبل خبرساز شده است، گویا اینبار فدراسیونیها میخواهند هرطور که شده حق خود را از صدا و سیما بگیرند، البته اگر وزارت ورزشیها بگذراند. در حال حاضر سازمان لیگ 2 راهحل پیشروی خود میبیند؛ یا با صدا و سیما تعامل کند و بازیها از رسانه ملی پخش شوند یا اینکه قرارداد خود را با شرکت لوح مهر صبا عملی کند. در اینجا سعی میکنیم با استفاده از اعداد و ارقام به بررسی ماجرا بپردازیم.
پخش مستقیم بازیها از صدا و سیما؛
ثانیههای میلیونی
در صدا و سیما آگهی بازرگانی نسبت به برنامهای که در آن لحظه در حال پخش است، قیمتهای متفاوتی دارد؛ طبق تعرفهای که توسط سازمان صدا و سیما برای سال ۱۳۹۱ منتشر شده است. برنامههای هر شبکه به ۳۳ طبقه تقسیم شده که هرچه به طبقات بالاتر برویم یعنی آن برنامه پربینندهتر و جذابتر است و بهتبع آن هر تبلیغی که قبل، وسط و بعد از آن برنامه پخش شود از قیمت بالاتری برخوردار است. در حال حاضر تعرفه هر ثانیه تبلیغ مابین برنامههای طبقه اول
20 هزار ریال و تبلیغ در برنامههای طبقه سيوسوم، ۸۸۵۰۰۰۰ ریال است. در بدبینانهترین حالت برنامههای پخش مستقیم مسابقات فوتبال جزو 3 طبقه بالای این جدول است. حالا اگر میزان پخش آگهیهای بازرگانی برای یک مسابقه فوتبال را به 3 بخش ۱۰ دقیقه قبل از بازی، ۵دقیقه بین 2 نیمه و ۱۰ دقیقه پس از آن فرض کنیم، به مجموع ۱۵۰۰ ثانیه میرسیم و تعرفه هر ثانیه را تقریبا ۸۰۰۰۰۰۰ ریال فرض کنیم، میبینم که تلویزیونیها پتانسیل جذب درآمد حدود یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومانی از یک مسابقه فوتبال را دارند، البته به این اعداد باید درصد تخفیف و همینطور درصد افزایش نرخها در ماههای مختلف سال را هم اضافه کرد؛ درصدی که علت آن را افزایش بینندگان تلویزیونی در بعضی ماههای سال عنوان کردهاند. به عنوان مثال اگر فرض کنیم درآمد حاصله از پخش یک بازی در فروردینماه یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان باشد؛ با توجه به درصد افزایش ۶۰درصدی در اسفندماه، این مقدار به ۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون میرسد. (این درآمد بدون در نظر گرفتن بستههای تشویقی و تخفیفی است).
مقررات و ضوابط کلی پخش آگهیهای تلویزیونی سال ۹۱
شبکه 3 سیما به طور معمول هر هفته بازیهای استقلال و پرسپولیس را مستقیما پخش میکند که اگر بخواهیم تعداد همه آنها را با هم جمع کنیم به عدد
62=2-34+34 بازی میرسیم (آن عدد ۲ برای 2 داربی رفت و برگشت است) و اگر مقدار کمینه ۵۰۰ میلیون تومان را میانگین درآمد تلویزیون برای هر بازی فرض کنیم، این درآمد در مجموع کل لیگ به حدود ۳۳ میلیارد تومان خواهد رسید. زیرنویسهای تبلیغی، درصد افزایش ماهانه، ارتقای طبقه و همینطور پخش مستقیم بازی تیمهای شهرستانی در شبکههای استانی و شبکه شما موجب خواهد شد که احتمالا درآمد واقعی صدا و سیما بیشتر از این باشد اما بگذارید ما در اینجا به این مقدار کمینه درآمد قانع باشیم. ملاحظه میکنید که با در نظر گرفتن همه پارامترهای تخفیفی درآمدی که به دست آمد بیش از 2 برابر مبلغ تخصیصی به تیمها در فصل قبل لیگ برتر بود؛ شکافی که با ۵۰۰ میلیون پیشنهادی جناب آقای ضرغامی هم جبران نخواهد شد.
سخن پایانی
در حالی که در لیگ کوچکی مانند امارات سالانه ۲۰ میلیون دلار به عنوان حق پخش تلویزیونی به تیمها تعلق میگیرد، این رقم در ایران حدود ۱۴میلیارد تومان (8 میلیون دلار) است. رقمی که اصلا شایسته لیگ دوم آسیا و هجدهم جهان نیست. حال باید منتظر ماند و دید که سرانجام زور سازمان لیگیها به ورزات ورزش و صدا و سیما میچربد یا باز هم این سازمان لیگ است که کوتاه میآید.