گروه حوادث: دادگاه چارلستون یکی از عجیب و غریبترین جلساتش را برگزار کرد. 2 دختر سیاهپوست که به جرم قتل کودکی 3 ساله محاکمه میشدند پس از بررسی شواهد به حبس ابد محکوم شدند اما شوک وارده از این حکم آنقدر برای آن 2 بالا بود که ناگهان از هوش رفتند و ماموران مجبور شدند هر 2 را با صندلی چرخدار از دادگاه خارج کنند. این صحنه برای مادر یکی از متهمان نیز بسیار دردآور بود و مدام با شیون و زاری علت این کار را از دخترش جویا میشد. اریکابوت و شانیتا کانینگهام در سال 2009 میلادی با ضرب و جرح وحشیانه کودک 3 سالهای به نام سرینتی ریچاردسون، او را آنقدر شکنجه دادند که به گفته پلیس جز کف پای این قربانی خردسال هیچجای سالمی در بدن او وجود نداشته است.
بوت مادر تعمیدی دختربچه و دوست صمیمی مادر او نیز بوده که در روز حادثه به همراه دوستش کانینگهام برای مراقبت از این بچه به خانهشان میروند. طبق اعترافات متهمان ظاهرا این دختر کوچولو نمیتواند ادرارش را کنترل کرده و اتاق را کثیف میکند همین سبب میشود که آنها با کمربند و جالباسی به جان او بیفتند و آنقدر او را بزنند تا دیگر جایی در بدنش سالم نماند. آنها که بشدت وحشتزده بودند از محل حادثه متواری میشوند، زمانی که پلیس جسد این کودک را پیدا میکند بدنش کاملا سفید شده بود و دیگر راهی برای نجاتش وجود نداشته است.الیزابت گوردون از افسران این پرونده میگوید: «اصلا نمیتوان عمق این فاجعه را توصیف کرد. توجیهات آنها برای این ضرب و جرح نیز اصلا قانعکننده نیست و حتی تصور کار آنها هم غیرممکن است». اریکابوت که در هنگام تولد سرینتی در کنار مادرش حضور داشته ضمن رد اتهام قتل این کودک درباره ماجرا توضیح میدهد: «من ضرب و جرح او را قبول دارم اما کشتنش را نه!» او در زمان بیان این جمله گریه میکرد و جیغ میکشید. سپس رو به مادر کودک کرد: «همیشه تو را دوست داشتم و فقط میخواستم بدانی که از این حادثه واقعا متاسفم».
البته وکیل بوت در تمام مدت دادرسی موکلش را بیگناه دانست و دوستش کانینگهام را مقصر اصلی قلمداد میکرد اما در آخر قاضی تشخیص داد که هر 2 متهم را محکوم کند. آنها پیش از انتقال به زندان عمومی مدتی را در کانون اصلاح و تربیت خواهند گذراند.