به بهانه دومین سالگرد درگذشت محمد نوری
مردي که با عشق
براي وطنش می‌خواند
9 مردادماه سالروز درگذشت مردي است كه هميشه با عشق براي وطنش خواند. محمد نوري دي‌ماه 1308 در تهران زاده شد و در جوانی آواز را نزد اولین باغچه‌بان، فریدون فرزانه و اساتید هنرستان عالی موسیقی فراگرفت. او شیوه آواز خود را متاثر از بافت و غنای زخمه‌ای اساتیدی چون حسین اصلانی، ناصر حسینی و محمد سریر مي‌داند و در دهه 20 كه دوران آغاز نوعی تفکر در شعر و موسیقی آوازی در میان مردم ایران- بویژه نسل جوان بود- با خواندن اشعار نوینی که روی نغمه‌های روز مغرب‌زمین و برخی قطعات سروده شده‌بود، کار خوانندگی را آغاز کرد. نوری در سال‌های پایانی عمرش چند اجرا به نفع بیماران خاص داشت و ترانه‌های زیادی با تم میهنی چون «جان مریم»، «شالیزار»، «واسونک»، «جمعه‌بازار» و «ایران» اجرا کرده است. یکی از مهم‌ترین و معروف‌ترین ترانه‌های او «جان مریم» نام دارد که آهنگ زیبای آن از ساخته‌های خود نوری است. نوري پس از انقلاب فعالیت هنری خود را با آلبوم «در شب سرد زمستانی» همراه با فریبر لاچینی و احمدرضا احمدی در سال 1368 از سر گرفت و این همکاری بعدها با آلبوم «آوازهای سرزمین خورشید» ادامه یافت. او در سال ۱۳۸۵ از سوی سازمان صدا و سیما به عنوان چهره ماندگار موسیقی انتخاب و معرفی شد و سرانجام پس از سال‌ها مبارزه با بیماری سرطان مغز استخوان و وخامت وضع جسمانی در شامگاه 9 مرداد 89 در بیمارستان «جم» تهران درگذشت.