الناز شاکردوست پس از یک سال تصمیم گرفته به سینما بازگردد، آن هم با بازی در فیلم مسعود دهنمکی. او در گفتوگو با فارس حرفهای جالبی زده؛ از تغییر نگرشش نسبت به دهنمکی و اینکه فکر میکرده او انسان دگمی است تا اینکه حالا فکر میکند نقشی درونش متولد شده است که بخش از آن را میخوانید:
نقش من در «رسوایی» نقش دختری است که با وجود همه فقرها، نداریها و حسرتهای زندگیاش، تن به گناه نمیدهد. این دختر، دختری است که همه حامیهای زندگیاش را از دست داده. از لحاظ اجتماعی هم حمایت نمیشود و جامعه از چنین آدمهایی حمایتی نمیکند و این دختر میخواهد روی پای خودش بایستد.
بالعکس حواشیای که ایجاد شد، دختر قصه ما دختر بیاعتقاد و بیایمانی نیست؛ دختری است که از دل خانوادهای آمده که ریشههای کاملا مذهبی دارد. این دختر با خدای خودش قهر کرده و آمدن روحانی در زندگی وی مثل یک فرشتهای میماند که برای آشتی دادن وی با خدا وساطت و منجیگری میکند و این همان رسالت فیلم «رسوایی» است.
من بعد از یک سال دوری از سینما با آقای دهنمکی همکاری کردم؛ به خاطر اینکه من دختری با یکسری ایدئولوژیها در زندگی هستم. وقتی خبر عقد قرارداد من با این پروژه آمد، من تئاترشهر بودم، بچهها و همکلاسیهای دانشگاهیام هیچکدام باور نمیکردند، فکر میکردند شایعه است یعنی باور نمیکردند من بیایم با آقای دهنمکی که پیش از این کاملا مخالف عقاید من بود، همکاری کنم. البته من پیش از این، این تفکر را داشتم. حتی وقتی من با ایشان همکاری کردم واقعاً در ذهنها نمیگنجید. نخستینباری که یکی از دوستان بازیگرم این فیلمنامه را به من پیشنهاد داد، گفتم من این فیلمنامه را نمیخوانم. در ابتدا نخواندم. شب موقع خواب وسوسه شدم، گفتم حالا بگذار به عنوان یک داستان بخوانم، چیزی را از دست نمیدهم. فیلمنامه را که خواندم واقعا متحول شدم. دیدگاههای خودم اول از همه زیرسوال رفت. من به عنوان یک بازیگر همیشه آرزوی بازی در چنین نقشی را داشتم و با خودم گفتم مجوز چنین فیلمنامهای را شاید صرفا شخصی مثل مسعود دهنمکی بتواند بگیرد.
نخستین جلسهای که با دهنمکی گذاشتم، مخالفتهای شخصیام را گفتم. من تصور میکردم خیلی آدم دگمی است! شاید هر آدمی جز آقای دهنمکی بود، نمیپذیرفت و میگفت من میخواهم صرفا یک فیلمی بسازم، تو نشد شخص دیگری. اما این آدم پای حضور من در این فیلم ایستاد، برایش مهم بود «الناز شاکردوست» به عنوان بازیگر نقش اولش بازی کند.
به عنوان یک دختر از این نسل، من اعتقاد دارم جنگ هنوز تمام نشده است، جنگ هنوز در نسل من هم جریان دارد و این آدم آمده با ساختن این فیلم یک رسالتی را تمام کند. در جامعه ما سیاست و دین آنقدر به هم نزدیک شده که مردم یک مقدار دینزده شده و با خدایشان قهر کردهاند. این فیلم یک نوع آشتی بین مردم با خداست؛ اینکه خدا و اسلام قضیهاش کاملا جدا از سیاست و اجتماع و جامعه است.
بعضی وقتها کار نکردن به بازیگر کمک بیشتری میکند تا اینکه در هر فیلمی کار کند. شرایط سینمای ما شرایط خوبی نیست. سینمای ایران، سینمای ورشکستهای است. انگار این برنامه برای آن در نظر گرفته شده و میخواهند تعطیلش کنند. حتی خیلی از برنامههایی که به اسم سینما الان از تلویزیون پخش میشود، نیامدهاند به سینما کمک کنند؛ آمدهاند با بازگو کردن یکسری از مسائل، قداست سینما را از بین ببرند. من خیلی مخالفم. شاید دلیل گفتوگو نکردنم با این شبکه و این برنامه- که فوقالعاده هم پرطرفدار شده- همین باشد، امیدوارم این اتفاق نیفتد.