مهدي بشکني:
ليگ دوازدهم همچنان معجزه ميکند. ميزباني در خانه رقيب؛ اين ديگر نوبر است. اتفاق نادري که فقط در فوتبال ايران ميافتد و البته اينجا ديگر نميشود به آنها گفت نادر! پس از سايپا در هفته گذشته، نوبت گهر بود که در هفته سوم تنها بهرهاي که از امتياز ميزباني ميبرد اين باشد که نامش پيش از حريف برده شود! پرسپوليسيها هم خيال ميکردند به واسطه بازي در آزادي کار سادهتري برابر تيم تازه ليگ برتري شده دارند اما با دوندگي بيامان تيم باانگيزه گهر خيلي زود دانستند که در اشتباهند و چه بسا کارشان جلوي طرفداران پرتوقع و چشمانتظار خودي سختتر از هميشه هم شده بود. گهريها ميدانند براي ماندن در ليگ امسال آن هم بدون حمايت هوادارانشان در خانه، کار فوقالعاده سختي را دارند اما شايد اين انگيزهاي مضاعف باشد براي تلاش بيشتر تا بازيکنان با نگه داشتن تيمشان در ليگ، طرفدارانشان را به يک فصل کامل همراه با ميزباني خوشحال کنند. آنها براي تحقق بخشيدن به اين امر بايد ليگ دوازدهم را جانانه بجنگند. در آن سو اما قضيه متفاوت است و اين تساوي براي پرسپوليس مدعي، زجرآور بود و با شکست فاصلهاي نداشت. در همين مدت کوتاه آنقدر از صفاتي چون تيم کهکشاني و بازيکنان ميلياردي براي پرسپوليس 91 استفاده شده که اين اسامي به همين زودي کليشهاي شوند اما چه ميشود کرد که درد را از هر طرف بخواني، درد است! و اين دوستداران پرشمار پرسپوليساند که از نتيجه و نحوه بازي تيمشان عذاب ميکشند. سرخپوشان گرانقيمت امسال با تيمي که ممدوتال و زوج ميثاق- هوشيار را داشت تفاوت زيادي نکرده و همچنان سوهان اعصاب طرفدارانش است و بايد فکري به حالش شود. تيم گرانقيمت سردار با اينکه خيلي خرج بازيکنانش کرده اما به دليل عدمآمادگي و بيبرنامگي پيش از فصل، حتي توان يک نيمه مبارزه را هم ندارد و اين جمله تکراري مربي که دير آمده و وقت کافي در اختيار نداشته در اين شرايط ديگر براي هواداران سرخپوشان پايتخت قابل قبول نيست. آنها با وجود اين همه ستاره نتيجه ميخواهند. لااقل در آزادي و مقابل بازيکنان کمنامونشان تيم تازهوارد و کمتجربهاي مثل گهر، کسي طاقت مساوي، آن هم به هزار زور و زحمت و خوششانسي را ندارد. به نظر بايد اين نکته را به بازيکنان پرسپوليس متذکر شد، اين درست که هنوز 31 بازي در پيش داريد اما مواظب باشيد بازهم زود دير نشود چرا که اين ديگر از آن ماهيهايي نيست که هروقت از آب بگيريد تازه باشد!