گروه بينالملل: دولت ميانمار روز دوشنبه تاکيد کرد مسلمانان روهينگيا از حقوق شهروندي ميانمار برخوردار نيستند. به گزارش پايگاه اينترنتي روزنامه هندو، تين هتاي، وزير مهاجرت ميانمار گفت: «قوم روهينگيا جزو 130 قوم و نژاد کشور ميانمار نيست». دولت ميانمار از سال 1982 بيش از 800 روهينگيايي که در ايالت راخين در شمال غرب ميانمار زندگي ميکنند را تحت عنوان مسلمانان بنگالي بدون دولت طبقهبندي کرده است. اين رفتار تبعيضآميز دولت ميانمار با مردم روهينگيا شرايط رقتباري را براي روهينگياييها به وجود آورده است. مردم روهينگيا در سالهاي گذشته دائما از سوي مقامات دولتي و ديگر قوميتهاي ميانمار مورد آزار و اذيت قرار گرفتهاند. اين رفتارها بويژه طي يک ماه گذشته تشديد شده و به گزارش سازمانهاي مدافع حقوق بشري شکلهايي از کشتار سازمانيافته و پاکسازي قومي در ايالت راخين ميانمار در جريان است. دولت ميانمار ميگويد قوم روهينگيا مهاجران مسلماني هستند که از بنگلادش به اين کشور آمدهاند و از حقوق اوليه شهروندي آنها را محروم ميکند. دولت بنگلادش هم ميگويد توانايي پناه دادن به صدها هزار روهينگيايي را ندارد و اجازه ورود آوارگان و پناهجويان روهينگيايي به بنگلادش را نميدهد. ماه گذشته گروهي از بودائيان متعصب در ايالت راخين به روهينگياييها حمله کردند و 10 تن را کشتند. آزار و اذيت، آتش زدن و تخريب اموال و کشتار مسلمانان روهينگيا طي هفتههاي گذشته ادامه داشته است. طبق آمارهاي رسمي تاکنون 80 تن کشته شدهاند، هزاران خانه متعلق به روهينگياييها تخريب شده و دهها هزار روهينگيايي آواره شدهاند. در همين حال شوراي حقوق بشر سازمان ملل روز دوشنبه وارد ميانمار شدند تا درباره کشتار مسلمانان روهينگيا تحقيق کنند. به گزارش آسوشيتدپرس، توماس اوخهآ کويينتانا فرستاده حقوق بشر سازمان ملل به ميانمار پس از ورود به ميانمار با مقامات ميانماري ديدار کرد. کويينتانا قرار است به مناطقي که خشونتها و درگيريها ميان مسلمانان و بودائيان در جريان است، سفر کند. وي پيش از ورود به ميانمار خشونتها عليه روهينگياييها را يکي از چالشهاي جدي پيشروي کشور ميانمار که به گفته برخي مقامات ميانمار در مسير اصلاحات سياسي قرار دارد، توصيف کرد. سازمان ملل متحد پيش از اين قوم روهينگيا را به عنوان يکي از آزارديدهترين قومهاي جهان معرفي کرد. تين سين، رئيسجمهوري ميانمار هم پيش از اين گفته بود قوم روهينگيا بايد در کشوري جز ميانمار و بنگلادش اسکان داده شوند و راهحل «مساله روهينگيا» اخراج آنهاست. بسياري از آوارگان روهينگيايي در مرزهاي بنگلادش و در اردوگاههايي که وضع بسيار نامناسبي دارند، زندگي ميکنند. اين اردوگاهها فاقد آب آشاميدني سالم، سيستم فاضلاب و تجهيزات بهداشتي هستند. روهينگياييها در شرايط بسيار نگرانکننده و در فقر مطلق در اين اردوگاهها بسر ميبرند.