دکتر علي‌اصغر خاني:
ورزش فارغ از اهميتي که براي ملت‌ها دارد، در بسياري مقاطع هم به ابزار دست دولت‌ها و سياستمداران تبديل شده است و دولت‌ها از آن به مثابه فرصتي براي رسيدن به اهداف خود بهره برده‌اند. ورق زدن تاريخ به خوبي مويد اين موضع است که بسياري از نسل‌‌کشي‌ها و قتل‌عام‌ها همزمان با رويدادهاي بزرگ ورزشي نظير المپيک و جام‌جهاني فوتبال و... انجام شده‌اند. به واقع ديکتاتورها و دولت‌هايي که رويکردهاي فاشيستي را دنبال مي‌کرده‌اند از اين فرصت که توجه افکار عمومي به يک رويداد مهم ورزشي معطوف شده، سود برده‌اند و به نسل‌کشي و جنايت عليه بشيريت اقدام کرده‌اند. اکنون که چند روزي از آغاز المپيک لندن مي‌گذرد، بيم تکرار اين دست فجايع وجود دارد و گزينه اول نسل‌کشي مسلمانان ميانمار هستند؛ مسلماناني که مدت‌هاست قتل‌عام آنها توسط بودائيان در ميانمار ادامه دارد و تاکنون هزاران زن و کودک مسلمان تنها به جرم مسلمان بودن به مسلخ برده شده‌اند و همه اينها در سکوت مجامع حقوق بشري و اعضاي نظام بين‌الملل رخ داده است. اين در حالي است که همين کشورهاي غربي و همين نهادهاي حقوق بشري سر کشته شدن تعدادي تروريست در سوريه آتش به پا کرده، اشک تمساح مي‌ريزند و ژست دفاع از ملت سوريه مي‌گيرند. ملتي که به بشار اسد راي داده و اکنون حامي وي در مبارزه با تروريست‌هاست اما همين کشورها و نهادها وقتي پاي مسلمانان ميانمار وسط مي‌آيد، زبان به کام مي‌گيرند و انگار نه انگار که يک فاجعه و نسل‌کشي رخ داده است، هرچند اين معيارهاي دوگانه و سياست‌هاي يک بام و دوهواي غرب و ايالات متحده و نهادهاي بين‌المللي پديده تازه‌اي نيست و قدمتي به اندازه تاريخ آنها دارد. اين در حالي است که به نظر مي‌رسد نسل‌کشي مسلمانان توسط بودائيان با حمايت دولت اين کشور انجام مي‌شود و دولت ميانمار که روابط رو به رشدي با ايالات متحده هم دارد، هيچگونه اقدامي براي جلوگيري از اين قتل‌عام‌ها انجام نمي‌دهد. اکنون که توجه‌ها به المپيک و رخدادهاي سوريه و شکست‌هاي مکرر تروريست‌هاي اين کشور هم معطوف است، مسلمانان ميانمار به هيچ‌وجه ديده نمي‌شوند و اساسا جامعه جهاني نمي‌خواهد آنها را ببيند. عمق فاجعه آنجا آشکار مي‌شود که حتي کشورهاي مسلمان هم براي مقابله با اين نسل‌کشي اقدامي نکرده‌اند و تنها قتل‌عام هم‌کيشان خود را به نظاره نشسته‌اند. در اين ميان تنها تاکيدات مقام معظم رهبري اميدها را براي نجات مسلمانان ميانمار، از دست بودائياني که اتفاقا رکوردار جايزه‌هاي صلح نوبل هم هستند! زنده کرده است. به نظر مي‌رسد واکنش کشورهاي اسلامي و برگزاري اجلاس کنفرانس اسلامي، حداقل اقدامي است که بايد انجام شود؛ اقدامي که حداقل مي‌تواند ابعاد اين فاجعه انساني را نشان دهد و نسل‌کشي مسلمانان در ميانمار را به عنواني بحراني جهاني به جهانيان معرفي کند.