اولی هاینونن، معاون سابق مدیر‌کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در امور پادمان که روابط نزدیکی با آمریکایی‌ها دارد، در تحلیلی تصمیم ایران برای ساخت زیردریایی و کشتی هسته‌ای را گامی در جهت افزایش سطح غنی‌سازی دانست. هاینونن روز 11مرداد 1391در مقاله‌ای در روزنامه کریستین ساینس مانیتور نوشت: «تصمیم ایران برای ساخت زیردریایی هسته‌ای، غرب را درباره ادامه برنامه هسته‌ای این کشور بشدت نگران کرده است. پس از بیانیه اخیر معاون فرمانده نیروی دریایی ایران مبنی بر نیاز به تولید سوخت هسته‌ای برای زیردریایی‌های این کشور، اقدامات تهران برای تحقق بخشیدن به این درخواست سرعت یافت. کمیسیون صنايع مجلس ایران لایحه‌ای در این مورد به تصویب رساند و به طور همزمان نیز مذاکرات هسته‌ای ایران با 1+5 ادامه یافت». به گزارش ایران هسته‌ای، هاینونن ادامه داد: «برخی گمانه‌زنی‌ها حاکی از این است که ایران قصد دارد از طرح هسته‌ای کردن زیردریایی‌ها یا نفتکش‌هایش به عنوان ابزاری برای توافق با غرب در ادامه مذاکرات هسته‌ای یا مشروعیت بخشیدن به ادامه برنامه غنی‌سازی اورانیوم استفاده کند. باید خاطرنشان کرد ساخت زیردریایی هسته‌ای در سند ارائه شده در مذاکرات اخیر مسکو و استانبول مطرح نشده است». وی سپس درباره تاریخچه و ابعاد فنی ساخت شناورهای هسته‌ای نوشته است: «از سال 1940 حدود 500 کشتی با سوخت هسته‌ای در دنیا ساخته شده است. اکثر این کشتی‌ها و زیردریایی‌های هسته‌ای ساخت کشورهای هسته‌ای هستند. اکثر کشتی‌های هسته‌ای مستقر در دریا نظامی هستند. ناوهای هواپیمابر آمریکا یکی از این کشتی‌های هسته‌ای نظامی است. اکثر کشتی‌های هسته‌ای غیرنظامی متعلق به روسیه هستند که از قدرت هسته‌ای برای شکستن یخ‌ها در قطب شمال استفاده می‌کند. برزیل و آرژانتین تنها کشورهای غیرهسته‌ای دنیا هستند که قصد دارند زیردریایی هسته‌ای بسازند. اساسا برای کاهش اندازه رآکتورها برای تامین سوخت کشتی‌ها، از اورانیوم غنی‌شده با خلوص بسیار بالا استفاده می‌شود. به عنوان مثال زیردریایی‌های آمریکا از سوخت اورانیوم غنی شده با خلوص حتی بیشتر از 97 درصد و کشتی‌های یخ‌شکن روسیه از اورانیوم 75 درصد استفاده می‌کنند. البته در این میان استثنائاتی نیز وجود دارد. به عنوان مثال زیردریایی‌های فرانسه از اورانیوم ضعیف استفاده می‌کنند. باید خاطرنشان کرد رآکتورهای هسته‌ای کشتی‌ها بسیار پیچیده و گران هستند و طراحی رآکتورهای زیردریایی و کشتی‌ها با یکدیگر تفاوت دارند. به عنوان مثال رآکتور مورد استفاده در کشتی‌ها از نوع رآکتورهای آب تحت فشار هستند. این رآکتورها به گونه‌ای ساخته می‌شوند که در شرایط آب و هوایی بسیار بد دریاها مقاومت و این امکان را فراهم کنند که کشتی‌ها در فواصل بسیار طولاني‌تر به سوختگیری نیاز پیدا کنند. از سوی دیگر دقت به کار رفته در ساخت رآکتور کشتی‌ها بسیار بیشتر از دیگر انواع رآکتورهای آب تحت فشار است. اندازه این رآکتورها بسیار متغیر است. بزرگ‌ترین این رآکتورها 200مگاوات حرارت تولید می‌کند و کوچک‌ترین نوع آن نیز 50 مگاوات». هاینونن در ادامه نتیجه می‌گیرد ایران برای ساخت زیردریایی هسته‌ای باید اورانیوم را حداقل تا 50 درصد غنی کند. وی می‌نویسد: «با توجه به نوع اورانیوم مورد استفاده در این نوع زیردریایی‌ها، واکنش غرب به این درخواست ایران چه خواهد بود؟ کاملا روشن است اگر ایران بخواهد به این خواسته خود دست پیدا کند و زیردریایی خود را با سوخت هسته‌ای تجهیز کند باید حداقل 50 تا 90 کیلوگرم اورانیوم 90 درصد یا 100 کیلوگرم اورانیوم 45 درصد تولید کند تا سوخت مورد نیاز یک زیردریایی بسیار کوچک را تامین کند. این میزان اورانیوم غنی شده با خلوص بالا برای ساخت 2 بمب اتمی کافی است». هاینونن تاکید می‌کند: «پیش از این کار باید یک رآکتور آزمایشی زمینی ساخته شود. برای ساخت رآکتورهای آزمایشی و نیز دیگر تجهیزات مورد نیاز برای دستیابی به این هدف به مقادیر بسیار زیادی اورانیوم با خلوص بسیار بالا نیاز است که می‌توان با آنها ده‌ها بمب اتم ساخت». ایران حدود یک ماه پیش اعلام کرد در پاسخ به تحریم نفت خود از سوی اتحادیه اروپایی در اول ژوئن تصمیم به ساخت شناورهای هسته‌ای گرفته است که مستلزم افزایش سطح غنی‌سازی است. ایران البته هنوز هیچ اقدام عملی در این‌باره آغاز نکرده ولی انجام هرگونه اقدام زیر نظر آژانس، طبق NPT حق ایران است.تحلیل معاون سابق آژانس از تبعات تصمیم ایران برای ساخت شناورهای هسته‌ای
ایران رآکتورهای کوچک با غنای بالا می‌سازد
اولی هاینونن، معاون سابق مدیر‌کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در امور پادمان که روابط نزدیکی با آمریکایی‌ها دارد، در تحلیلی تصمیم ایران برای ساخت زیردریایی و کشتی هسته‌ای را گامی در جهت افزایش سطح غنی‌سازی دانست. هاینونن روز 11مرداد 1391در مقاله‌ای در روزنامه کریستین ساینس مانیتور نوشت: «تصمیم ایران برای ساخت زیردریایی هسته‌ای، غرب را درباره ادامه برنامه هسته‌ای این کشور بشدت نگران کرده است. پس از بیانیه اخیر معاون فرمانده نیروی دریایی ایران مبنی بر نیاز به تولید سوخت هسته‌ای برای زیردریایی‌های این کشور، اقدامات تهران برای تحقق بخشیدن به این درخواست سرعت یافت. کمیسیون صنايع مجلس ایران لایحه‌ای در این مورد به تصویب رساند و به طور همزمان نیز مذاکرات هسته‌ای ایران با 1+5 ادامه یافت». به گزارش ایران هسته‌ای، هاینونن ادامه داد: «برخی گمانه‌زنی‌ها حاکی از این است که ایران قصد دارد از طرح هسته‌ای کردن زیردریایی‌ها یا نفتکش‌هایش به عنوان ابزاری برای توافق با غرب در ادامه مذاکرات هسته‌ای یا مشروعیت بخشیدن به ادامه برنامه غنی‌سازی اورانیوم استفاده کند. باید خاطرنشان کرد ساخت زیردریایی هسته‌ای در سند ارائه شده در مذاکرات اخیر مسکو و استانبول مطرح نشده است». وی سپس درباره تاریخچه و ابعاد فنی ساخت شناورهای هسته‌ای نوشته است: «از سال 1940 حدود 500 کشتی با سوخت هسته‌ای در دنیا ساخته شده است. اکثر این کشتی‌ها و زیردریایی‌های هسته‌ای ساخت کشورهای هسته‌ای هستند. اکثر کشتی‌های هسته‌ای مستقر در دریا نظامی هستند. ناوهای هواپیمابر آمریکا یکی از این کشتی‌های هسته‌ای نظامی است. اکثر کشتی‌های هسته‌ای غیرنظامی متعلق به روسیه هستند که از قدرت هسته‌ای برای شکستن یخ‌ها در قطب شمال استفاده می‌کند. برزیل و آرژانتین تنها کشورهای غیرهسته‌ای دنیا هستند که قصد دارند زیردریایی هسته‌ای بسازند. اساسا برای کاهش اندازه رآکتورها برای تامین سوخت کشتی‌ها، از اورانیوم غنی‌شده با خلوص بسیار بالا استفاده می‌شود. به عنوان مثال زیردریایی‌های آمریکا از سوخت اورانیوم غنی شده با خلوص حتی بیشتر از 97 درصد و کشتی‌های یخ‌شکن روسیه از اورانیوم 75 درصد استفاده می‌کنند. البته در این میان استثنائاتی نیز وجود دارد. به عنوان مثال زیردریایی‌های فرانسه از اورانیوم ضعیف استفاده می‌کنند. باید خاطرنشان کرد رآکتورهای هسته‌ای کشتی‌ها بسیار پیچیده و گران هستند و طراحی رآکتورهای زیردریایی و کشتی‌ها با یکدیگر تفاوت دارند. به عنوان مثال رآکتور مورد استفاده در کشتی‌ها از نوع رآکتورهای آب تحت فشار هستند. این رآکتورها به گونه‌ای ساخته می‌شوند که در شرایط آب و هوایی بسیار بد دریاها مقاومت و این امکان را فراهم کنند که کشتی‌ها در فواصل بسیار طولاني‌تر به سوختگیری نیاز پیدا کنند. از سوی دیگر دقت به کار رفته در ساخت رآکتور کشتی‌ها بسیار بیشتر از دیگر انواع رآکتورهای آب تحت فشار است. اندازه این رآکتورها بسیار متغیر است. بزرگ‌ترین این رآکتورها 200مگاوات حرارت تولید می‌کند و کوچک‌ترین نوع آن نیز 50 مگاوات». هاینونن در ادامه نتیجه می‌گیرد ایران برای ساخت زیردریایی هسته‌ای باید اورانیوم را حداقل تا 50 درصد غنی کند. وی می‌نویسد: «با توجه به نوع اورانیوم مورد استفاده در این نوع زیردریایی‌ها، واکنش غرب به این درخواست ایران چه خواهد بود؟ کاملا روشن است اگر ایران بخواهد به این خواسته خود دست پیدا کند و زیردریایی خود را با سوخت هسته‌ای تجهیز کند باید حداقل 50 تا 90 کیلوگرم اورانیوم 90 درصد یا 100 کیلوگرم اورانیوم 45 درصد تولید کند تا سوخت مورد نیاز یک زیردریایی بسیار کوچک را تامین کند. این میزان اورانیوم غنی شده با خلوص بالا برای ساخت 2 بمب اتمی کافی است». هاینونن تاکید می‌کند: «پیش از این کار باید یک رآکتور آزمایشی زمینی ساخته شود. برای ساخت رآکتورهای آزمایشی و نیز دیگر تجهیزات مورد نیاز برای دستیابی به این هدف به مقادیر بسیار زیادی اورانیوم با خلوص بسیار بالا نیاز است که می‌توان با آنها ده‌ها بمب اتم ساخت». ایران حدود یک ماه پیش اعلام کرد در پاسخ به تحریم نفت خود از سوی اتحادیه اروپایی در اول ژوئن تصمیم به ساخت شناورهای هسته‌ای گرفته است که مستلزم افزایش سطح غنی‌سازی است. ایران البته هنوز هیچ اقدام عملی در این‌باره آغاز نکرده ولی انجام هرگونه اقدام زیر نظر آژانس، طبق NPT حق ایران است. ارسال نظر
پربیننده