تیتو ویلانووا با اطلاع از قدرت هجومی بالای پاری‌سن‌ژرمن در این بازی تقریبا از خط دفاع اصلی خود در فصل پیش استفاده کرد، در حالی که والدز درون دروازه بود، آلوز سمت راست خط دفاع قرار داشت و پویول و ماسکرانو مرکز خط دفاع را در اختیار گرفتند ولی مدافع چپ بارسلونا یک چهره جدید بود؛ کارلس پلاناس، مدافع تیم B بارسلونا در این بازی در ترکیب اصلی قرار گرفته بود. در خط میانی بوسکتس در جای همیشگی خود قرار داشت ولی سرجی روبرتو و رافینیا، بازیکنان تیم B بارسلونا وظایف ژاوی و اینیستا را به عهده گرفته بودند. در حالی که الکسیس و آفلای، وینگرهای بارسلونا در این بازی بودند. مسی شماره 9 کاذب بارسلونا بود که در بسیاری از دقایق بازی خيلي عقب‌تر از جای همیشگی خود به کار گرفته می‌شد. مسلما از چنین بازی‌های دوستانه‌ای نمی‌شود تصمیم قاطعی درباره شرایط تیم گرفت و هر تیمی باید در بازی‌های رسمی محک بخورد، چون در این بازی‌ها ممکن است تیم رقیب هنوز آماده نباشد یا به دلیل تغییرات زیاد به هماهنگی نرسیده باشد ولی مسلما هر مربی تلاش می‌کند از این بازی‌ها بیشترین برداشت را درباره شرایط و نقاط قوت و ضعف تیم خود داشته باشد. به نظر می‌رسد تیم تیتو در مقایسه با تیم گوآردیولا بسیار رو به جلوتر بازی می‌کند و فشار روی حریف طاقت‌فرساست. مسی و الکسیس بسیار هماهنگ‌تر از فصل گذشته هستند و پاس‌های بلند در حرکات تیم بیشتر دیده می‌شود. پیش از اینکه تیم میزبان بتواند به شرایط بازی با بارسلونا عادت کند، بارسا از حملات خود استفاده کرد. در دقیقه 7 الکسیس سانچز از سمت راست نفوذ کرد. او رافینیا را دید که در مرکز نفوذ می‌کند. توپ خوبی را برای او فرستاد و برادر کوچک خانواده آلکانترا با کنترل خوب توپ توانست از مدافع مستقیم خود عبور کند و در موقعیت تک‌به‌تک با دروازه‌بان قرار گرفت و توپ را درون دروازه قرار داد. برای ایستادگی در مقابل زلاتان، نه‌نه، لاوتزی و پاستوره نیاز بود که تا حد ممکن توپ خارج از زمین بارسلونا قرار داشته باشد و بارسا موفق به انجام این کار شد. بارسا در بیشتر دقایق بدون مشکل زیادی کنترل بازی را در اختیار داشت. با افزایش حرکات لیونل مسی، تیم آنچلوتی مجبور شد بیشتر به عقب برود. گرچه موقعیت گل خیلی جدی در ادامه بازی در نیمه اول خلق نشد ولی بارسا توانست چهره یک تیم خطرناک را حفظ کند. مسی چندبار برای گلزنی تلاش کرد که شانس با او یار نبود. تنها موقعیت نسبی پاری‌سن‌ژرمن در این نیمه، پاس بلند برای لاوتزی بود که والدز از محوطه جریمه خارج شد و توپ را با پا دور کرد تا 2 تیم با نتیجه یک بر صفر به رختکن بروند. در نیمه دوم روند بازی تغییر کرد. در آغاز این نیمه، پینتو، بارترا، مونتویا و دوس‌سانتوس به جای والدز، پویول، پلاناس و بوسکتس به میدان آمدند. 7 دقیقه پس از آغاز این نیمه مسی از روی نقطه پنالتی نتیجه بازی را 2- صفر کرد. الکسیس موفق شده بود خطای پنالتی را از تیم حریف بگیرد. بازی در این نیمه متعادل‌تر دنبال شد. در دقیقه 59 مونتویا روی لاوتزی خطا کرد تا زلاتان از روی نقطه پنالتی اختلاف را کاهش دهد. گرچه به نظر می‌رسید با اضافه شدن پیکه، ژاوی، اینیستا، سسک و پدرو به جای ماسکرانو، آفلای، سرجی روبرتو، رافینیا و الکسیس ریتم بازی بارسلونا بهتر شود ولی با توجه به اینکه این بازی اولین دقایق بازی این بازیکنان در این فصل بود و تیم پاری‌سن‌ژرمن برای آغاز لیگ از هفته آینده آماده است، بازی متعادل‌تر از نیمه اول دنبال شد. پاری‌سن‌ژرمن در 30 دقیقه پایانی سرعت بیشتری به بازی داد. در دقیقه 82 کامارا روی یک ارسال کرنر و با ضربه سر بازی را به تساوی رساند تا نتیجه بازی در ضربات پنالتی مشخص شود. مسی، ژاوی، سسک و پیکه هر 4 پنالتی خود را گل زدند تا پینتو با مهار 2 پنالتی بازیکنان پاری‌سن‌ژرمن موجب برد 4- یک بارسلونا در ضربات پنالتی و قهرمانی این تیم در جام پاریس شود.
نخستین قدم تیتو مثبت بود
تیتو ویلانووا با اطلاع از قدرت هجومی بالای پاری‌سن‌ژرمن در این بازی تقریبا از خط دفاع اصلی خود در فصل پیش استفاده کرد، در حالی که والدز درون دروازه بود، آلوز سمت راست خط دفاع قرار داشت و پویول و ماسکرانو مرکز خط دفاع را در اختیار گرفتند ولی مدافع چپ بارسلونا یک چهره جدید بود؛ کارلس پلاناس، مدافع تیم B بارسلونا در این بازی در ترکیب اصلی قرار گرفته بود. در خط میانی بوسکتس در جای همیشگی خود قرار داشت ولی سرجی روبرتو و رافینیا، بازیکنان تیم B بارسلونا وظایف ژاوی و اینیستا را به عهده گرفته بودند. در حالی که الکسیس و آفلای، وینگرهای بارسلونا در این بازی بودند. مسی شماره 9 کاذب بارسلونا بود که در بسیاری از دقایق بازی خيلي عقب‌تر از جای همیشگی خود به کار گرفته می‌شد. مسلما از چنین بازی‌های دوستانه‌ای نمی‌شود تصمیم قاطعی درباره شرایط تیم گرفت و هر تیمی باید در بازی‌های رسمی محک بخورد، چون در این بازی‌ها ممکن است تیم رقیب هنوز آماده نباشد یا به دلیل تغییرات زیاد به هماهنگی نرسیده باشد ولی مسلما هر مربی تلاش می‌کند از این بازی‌ها بیشترین برداشت را درباره شرایط و نقاط قوت و ضعف تیم خود داشته باشد. به نظر می‌رسد تیم تیتو در مقایسه با تیم گوآردیولا بسیار رو به جلوتر بازی می‌کند و فشار روی حریف طاقت‌فرساست. مسی و الکسیس بسیار هماهنگ‌تر از فصل گذشته هستند و پاس‌های بلند در حرکات تیم بیشتر دیده می‌شود. پیش از اینکه تیم میزبان بتواند به شرایط بازی با بارسلونا عادت کند، بارسا از حملات خود استفاده کرد. در دقیقه 7 الکسیس سانچز از سمت راست نفوذ کرد. او رافینیا را دید که در مرکز نفوذ می‌کند. توپ خوبی را برای او فرستاد و برادر کوچک خانواده آلکانترا با کنترل خوب توپ توانست از مدافع مستقیم خود عبور کند و در موقعیت تک‌به‌تک با دروازه‌بان قرار گرفت و توپ را درون دروازه قرار داد. برای ایستادگی در مقابل زلاتان، نه‌نه، لاوتزی و پاستوره نیاز بود که تا حد ممکن توپ خارج از زمین بارسلونا قرار داشته باشد و بارسا موفق به انجام این کار شد. بارسا در بیشتر دقایق بدون مشکل زیادی کنترل بازی را در اختیار داشت. با افزایش حرکات لیونل مسی، تیم آنچلوتی مجبور شد بیشتر به عقب برود. گرچه موقعیت گل خیلی جدی در ادامه بازی در نیمه اول خلق نشد ولی بارسا توانست چهره یک تیم خطرناک را حفظ کند. مسی چندبار برای گلزنی تلاش کرد که شانس با او یار نبود. تنها موقعیت نسبی پاری‌سن‌ژرمن در این نیمه، پاس بلند برای لاوتزی بود که والدز از محوطه جریمه خارج شد و توپ را با پا دور کرد تا 2 تیم با نتیجه یک بر صفر به رختکن بروند. در نیمه دوم روند بازی تغییر کرد. در آغاز این نیمه، پینتو، بارترا، مونتویا و دوس‌سانتوس به جای والدز، پویول، پلاناس و بوسکتس به میدان آمدند. 7 دقیقه پس از آغاز این نیمه مسی از روی نقطه پنالتی نتیجه بازی را 2- صفر کرد. الکسیس موفق شده بود خطای پنالتی را از تیم حریف بگیرد. بازی در این نیمه متعادل‌تر دنبال شد. در دقیقه 59 مونتویا روی لاوتزی خطا کرد تا زلاتان از روی نقطه پنالتی اختلاف را کاهش دهد. گرچه به نظر می‌رسید با اضافه شدن پیکه، ژاوی، اینیستا، سسک و پدرو به جای ماسکرانو، آفلای، سرجی روبرتو، رافینیا و الکسیس ریتم بازی بارسلونا بهتر شود ولی با توجه به اینکه این بازی اولین دقایق بازی این بازیکنان در این فصل بود و تیم پاری‌سن‌ژرمن برای آغاز لیگ از هفته آینده آماده است، بازی متعادل‌تر از نیمه اول دنبال شد. پاری‌سن‌ژرمن در 30 دقیقه پایانی سرعت بیشتری به بازی داد. در دقیقه 82 کامارا روی یک ارسال کرنر و با ضربه سر بازی را به تساوی رساند تا نتیجه بازی در ضربات پنالتی مشخص شود. مسی، ژاوی، سسک و پیکه هر 4 پنالتی خود را گل زدند تا پینتو با مهار 2 پنالتی بازیکنان پاری‌سن‌ژرمن موجب برد 4- یک بارسلونا در ضربات پنالتی و قهرمانی این تیم در جام پاریس شود.
ارسال نظر
پربیننده