توماس رونسرو: تمرینات در لس‌آنجلس و نتیجه‌ای که به دست آمد مرا یاد رئال
100 امتیازی می‌اندازد. ایگوآین و دی‌ماریا باز هم بهترین نسخه خود را نشان دادند.
بازی در کالیفرنیا در مقابل تیمی که گالکسی (به معنی کهکشان) خوانده می‌شود و بازیکنی به دلربایی بکام دارد، ما را تهییج می‌کند تا گمان کنیم که این نمایش چیزی فراتر از یک بازی فوتبال ساده است اما رئال‌مادرید مورینیو، یک شخصیت جنگجویانه، تندخو و میانه‌رو دارد. زیدان دیروز در هوم دپوت سنتر نبود (پارسال او را روی نیمکت دیده بودیم) و رونالدو نازاریو از زندگی پس از فوتبالش در برزیل لذت می‌برد. حالا فقط یک کهکشانی وجود دارد، کریستیانو اما این بچه مثل بازیکنان جوان‌تر، خود را با گروه وفق داده و وقتی روی نیمکت می‌نشیند، اخم‌هایش را درهم نمی‌کشد. بکام تا آخرین قطره‌های استعداد فوتبالی خود را همچنان در کفش‌هایش می‌چکاند، کسی که یک دهه پیش مادریدیسموها را خوشحال می‌کرد اما تیم پیش‌فصل رئال هم به او امان نداد و مثل یک سریال تکراری بر او غلبه کرد. سکانس‌ها باز هم ضبط می‌شوند و ژوزه مورینیو، کارگردان زبده آنهاست. جلوه‌های ویژه هم در بالاترین سطح مورد استفاده قرار می‌گیرند. رئال‌مادرید مثل همیشه بود.
لهجه آرژانتینی
حریف می‌خواست از تجربه‌اش استفاده کند اما از همان ابتدا مشخص بود که آرژانتینی‌ها آماده‌تر از همیشه هستند. زوج ایگوآین و دی‌ماریا می‌تواند همان‌طور که دیروز بازی کردند در فینال چمپیونزلیگ بازی کنند. آنها دلپذیر هستند. آنها ما را به قله برست خواهند رساند و می‌توانند بازی را از بنزما ببرند. کریم در فصل گذشته نمایشی تماشایی داشت اما یوروی ضعیفش و عطش بالای ال پیپیتا موجب شده اینگونه به نظر برسد که مورینیو یک دوئل تماشایی را در پیش خواهد داشت که به سود تیم خواهد بود. ایگوآین گل اول را زد همان‌طور که استاد دی‌استفانو گفته با‌ارزش‌ترین گل است.
قدرت آکادمی
اما در 5 تایی که تیم بکام دریافت کرد، مهم‌ترین نکته این است که 3 گل آخر را 3 عضو آکادمی زدند (کایخون، موراتا و خسه) در حقیقت از 12 گلی که رئال‌مادرید تاکنون در پیش فصل به ثمر رسانده، 8 تا را بچه‌های والدبباس به ثمر رسانده‌اند. آکادمی رئال سرحال‌ترین در اروپاست. اگر خسه و موراتا توسط میا به لندن برده می‌شدند، ماجرا اینقدر غمناک نمی‌شد.