دکتر علی اصغر خانی: منطقه خاورمیانه همواره به عنوان استراتژیک‌ترین منطقه جهان با بحران‌های متعددی مواجه بوده است. بی‌تردید یکی از علل بحران‌های متعددی که خاورمیانه با آن دست و پنجه نرم می‌کند، وجود بازیگرانی است که تنها در فضای بحرانی قادر به ادامه حیات هستند؛ بازیگرانی نظیر رژیم صهیونیستی که اساسا استمرار حیات نامشروع آنها در بستری بحرانی امکانپذیر است. به همین دلیل غرب و رژیم صهیونیستی همواره از تاکتیک‌های مختلف برای خلق بحران در خاورمیانه سود برده‌اند و هر روز کانون بحران جدیدی خلق کرده‌اند. به نظر می‌رسد اخیرا مسؤولیت خلق بحران در منطقه به ترکیه و دولت اردوغان سپرده شده است. نگاهی به تحرکات اخیر دولت آنکارا نشان‌دهنده آن است که ترکیه در جبهه‌های مختلف با همسایگان و کشورهای منطقه درگیر شده و درصدد تشدید تنش‌ها در منطقه است. نکته جالب آنکه تقریبا همه اقدامات اخیر ترکیه در منطقه جبهه مقاومت را هدف گرفته است. آشکارترین این اقدامات تقابل ترکیه و سوریه در جریان بحران 17 ماهه این کشور است؛ آنجا که ترکیه به نیابت غرب همه تلاش خود را برای به زیر کشیدن دولت مردمی بشار اسد به کار بسته است. در حال حاضر سلاح‌هایی که از طریق قطر و عربستان و به لطف دلارهای نفتی این کشورها تهیه می‌شود، همگی از طریق ترکیه به دست تروریست‌های سوری می‌رسد و حتی در خاک ترکیه پادگان‌هایی برای اسکان و آموزش این تروریست‌ها در نظر گرفته شده و ارتش ترکیه مستقیما مسؤولیت آموزش آنها را برعهده گرفته است. بازداشت ده‌ها نظامی ترک هم که اخیرا در سوریه توسط ارتش این کشور و نیروهای مقاومت مردمی دستگیر شده‌اند، شاهدی متقن بر این مدعاست. اما سوریه تنها کشوری نیست که با اقدامات خصمانه ترکیه مواجه شده است. اخیرا تقابل این کشور با عراق هم ابعاد جدیدی پیدا کرده است. سفر داووداوغلو، وزیر خارجه دولت ارودغان به اقلیم کردستان عراق و عقد قرارداد نفتی با بارزانی، خشم مسؤولان عراق را به دنبال داشته است. مسؤولان عراقی خواستار توضیح قانع‌کننده مقامات ترک در این باره هستند و این اقدام ترکیه را خارج از عرف روابط بین‌الملل می‌دانند. به واقع به نظر می‌رسد ترکیه با این اقدام از طرفی تلاش کرده از عراق که همواره از دولت مردمی سوریه حمایت کرده، زهر چشم بگیرد و هم به نفت این کشور که مدت‌هاست به آن چشم طمع دوخته، دست یابد. اساسا تركيه از مواضع عراق در قبال سوريه ناراضي بوده و خواستار همگرايي اين كشور با غرب عليه دمشق است. در مجموع به نظر می‌آید ترکیه علاوه بر آنکه از طریق این اقدامات به خلق بحران در منطقه کمک می‌کند و تلاش دارد سلطه خود را بر کشورهای همسایه بگستراند، می‌کوشد تا حد ممکن حلقه مقاومت منطقه‌ای را تضعیف کند. بی‌تردید تقابل دولت آنکار با عراق و سوریه با این نگاه شکل
گرفته است.