معجزه به چه می‌گویند پس؟! 3سال پیش مبارک و بن علی و عبدالله صالح و... متاثر از حوادث سال 88 تقریبا مطمئن بودند که دیگر نامی از جمهوری اسلامی در میان نخواهد بود. آن روزها «لندن» آتش بیار معرکه بود و «بی‌بی‌سی» بلندگوی فتنه. این روزها و این شب‌ها اما پرچم جمهوری اسلامی بارها و بارها در لندن بالا می‌رود و سرود ملی ما توسط همه ایرانیان با هر سلیقه و مرامی، متحد و یکپارچه و بلند خوانده می‌شود. این روزها و این شب‌ها مبارک در قفس است، بن‌علی فراری است و عبدالله صالح نیز.
معجزه به چه می‌گویند پس؟! ما را تحریم، به قول خودشان «تحریم هوشمند» کرده‌اند اما کشور چهاردهم المپیک را آیا می‌توان تحریمی دانست؟! کجای ما در تحریم است که در میدانی به بزرگی المپیک، راه به راه طلا می‌گیریم، سکه می‌دهیم، رکورد می‌شکنیم و حماسه می‌آفرینیم؟! یک کشوری که به شکل هوشمند و توسط تقریباً همه دنیای سلطه تحریم است، در المپیک چهاردهم نمی‌شود! و هرگز این طور نمی‌شود که سرود ملی‌اش را در لندن، همه و همه و همه با بلندترین و مغرورترین صدای ممکن بخوانند.
دقت کنید! 3 سال پیش در لندن به جای مشعل المپیک، آتش فتنه علیه جمهوری اسلامی روشن بود اما... معجزه به چه می‌گویند پس؟! ما فی‌الحال در کوران تحریم هستیم و از فتنه 88 نه 30 سال و 3 قرن، که فقط 3 سال گذشته است!