پیش از بررسی موضوعی سخنان مهم و راهبردی رهبر عظیم‌الشأن انقلاب در دیدار دانشجویان لازم است ابتدا به تبیین یک مساله مهم بپردازیم. حضرت امام خامنه‌ای رسم دارند در دیدار با مسؤولان و صاحبان کرسی‌های مختلف در کشور به ذکر نقاط قوت هر دستگاهی پرداخته و بعد از تمجید و تشکر به جهت اقدامات صورت گرفته در طول مسؤولیت افراد مختلف انتقادات و پیشنهاداتی را نیز بیان کنند اما معمولا دیدارهای ایشان با دانشجویان اندکی تفاوت دارد. انتقادات ایشان از جریانات دانشجویی توأم با اشاره صریح به خطاهای صورت گرفته، تفکرات اشتباه یا احیانا اعلام اخطار نسبت به حرکت صورت گرفته به سمتی که موجب سرخوردگی و ناامیدی نسل جوان می‌شود جدی و به دور از تعارفات معمول جمع‌های غیر‌دانشجویی است. شاید یک علت مهم این تفاوت رفتاری نوع نگاه حضرت امام خامنه‌اي به جامعه دانشجویی باشد. آقا دانشجویان را افسر جنگی به معنای غایی کلمه می‌دانند و بارها بر این موضع تاکید کرده‌اند. رسم است فرماندهان نظامی با افسران و نیروهای کارکشته نظامی با ادبیات سنگین و به دور از تعارف صحبت کنند. دیسیپلین نظامی حکم می‌کند فرمانده، انتقادات را با صراحت بیان کند و پیشنهادات زیرمجموعه را یادداشت کرده و در دستور کار قرار دهد. آخر کار نیز با یک احترام نظامی افسران و ژنرال‌ها و گوشه چشم تایید فرمانده، جلسات رسمی کارگشایی به پایان می‌رسد بدون اینکه کسی از این تیپ تعامل ناراحت شود یا احساس بی‌ارزشی یا غیر‌مهم بودن داشته باشد. پس همه عزیزانی که نائل شدن به مقام «افسر جنگ نرم» از زبان فرمانده کل‌قوا را موجب سرافرازی و افتخار می‌دانند باید ادبیات نظامی فرمانده را درک کرده و همه فرامین صادر شده را به عنوان وظیفه‌ای غیر‌قابل تخطی فرض قرار دهند.شرح صدر
یکی از مهم‌ترین فرمایشات فرمانده کل قوا در دیدار با دانشجویان لزوم برخورد به دور از پرخاشگری و توأم با آرمانگرایی است. شرح صدر به معنای گشادگی سینه و قدرت تحمل مخالفان سیاسی و برخورد مصلحانه داشتن با دیگرانی است که با ما در یک جبهه قرار دارند اما سایه اختلافات سلیقه‌ای و حتی فکری بر روابط‌مان سایه افکنده است. فقدان شرح صدر در رفتارهای جنبش دانشجویی موجبات تشتت و تفرق در صفوفی را ایجاد می‌کند که بناست مقابل دشمن مسلح فکری و سیاسی جبهه گیرند. پس هرزرفت انرژی و غفلت از اهداف اصلی از پیش تعیین شده نتیجه بی‌تحملی و دشمن پنداشتن هر شخص یا گروهی است که فی‌الواقع دشمن نیست.
پازل دشمن
یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که بعد از برخوردهای قضایی صورت گرفته با برخی سایت‌ها و وبلاگ‌نویسان فعال در عرصه فضای مجازی بروز کرد نحوه برخورد بخشی از دانشجویان و فعالان محیط وب بود که حقیقتا به تکمیل پازل دشمن بعد از حوادث فتنه کمک کردند. واقعیت این است که در تک تک احکام قضایی صادر شده اعم از انسداد وبلاگ‌ها، فیلترینگ سایت‌های خبری و حتی بازداشت‌های صورت گرفته تخلفات محرز بوده است اما آشنا نبودن دانشجویان و افسران با قانون، بی‌برنامگی و توجیهات صورت گرفته و احیانا نفوذ برخی سیاسیون غیر‌مصلح که به دنبال صید ماهی قدرت از قضایای بيان شده بودند موجب شد افراد متخلف مورد حمایت نیز قرار بگیرند و این خود جای تفکر و تاثر دارد! تخلف و بی‌قانونی محکوم است حتی اگر از جانب هم‌حزبی و هم‌گروهی ما صورت بگیرد اما انتظار از مقامات قضایی این است که در مواردی که شائبه عناد با نظام وجود ندارد و صرفا بیان انتقادی دلسوزانه غرض بوده شرح صدر بیشتری بروز دهند. اینکه انتقاد از رئیس قوه قضائیه که مستقیما منصوب رهبری است یا رئیس مجلس شورای اسلامی که منتخب نمایندگان مردم است، دانشجویان محترم را در مسیری سوق دهد که پیش از این فتنه‌گران و ورشکستگان سیاسی با فضاحت پیموده‌اند قطعا غلط است. تشویق دیگرانی که بیرون گود ایستاده‌اند و منحرفانه بی‌قانونی را ارج می‌دهند خود نشان‌دهنده بروز انحراف در تفکرات و آرمان‌های گروه‌های کذایی است. پس قطعا مسیر ما از آنها که برای مجرمین‌شان بنرهای «فلانی را آزاد کنید!» تهیه می‌کنند و خاکریز مبارزه‌شان در داخل کشور است جداست. هر فعال رسانه‌ای باید بداند فضای مجازی رادیکال‌ساز است. آنها که در برابر عمل خلاف قانون بنده و شما موضع نمی‌گیرند قطعا دشمن هستند. فراموش نکنیم جنگ نرم یعنی تغییر الفبای مبارزه برای ایجاد تغییرات «ذهنی» و «آرمانی» در فضای فکری حریفی که اتفاقا خود را مبارز می‌نامد! پس آشنایی با قواعد قانونی و تلاش برای بیان انتقاد با زبان و اندیشه‌ای مصلحانه لازمه هر شروعی است.
معرفت و تقوا
خصوصیت فتنه این است که در ایامی ظهور می‌یابد که حق با باطل آمیخته است. یک طرف برادری ایستاده که بارها شاهد ناله‌های شبانه‌اش به درگاه الهی بوده‌ایم و سمت دیگر جمهوری اسلامی با همه مشکلات و معضلاتی که هیچ کس بهتر از بنده و شما نمی‌شناسد! در گردنه‌های سخت آزمایش، «معرفت» است که بصیرت‌افزاست. تاکید بر مطالعه و آشنایی با معارف اصیل به جای وبگردی و روزنامه گردی از همین رو است. پیش از ورود به عرصه باید کمربندهای اعتقادی و ایمانی را محکم کرد و گرنه در پازلی حرکت خواهیم کرد که جز پیچ و خم‌های پی در پی هیچ از آن نمی‌بینیم اما دشمنی که از داخل یا خارج از کشور نقش طراح را پذیرفته است به خوبی از نتایج حرکت‌های اشتباه ما بهره‌مند خواهد شد. تاکنون با برادران و خواهران و دوستان زیادی در قالب ریزش‌های فتنه اول خداحافظی کرده‌ایم و دوستانی نو به جهت رویش‌های درخت انقلاب نصیب‌مان گشته است. شکی نیست که ادامه مسیر نیز توأم با فتنه‌های گوناگون خواهد بود. دل کندن از همراهان دیروز سخت است اما کسی توان تشخیص اسلام ایرانی و آمریکایی از اسلام ناب را دارد که پیش از بروز شبهه و همه‌گیری مقطعی بار معرفتی‌اش را تکمیل کرده باشد.
وب یا مسجد؟!
فضای مجازی ابزار مبارزه ماست اما به جز این موضوعیتی ندارد. بر هر فعال رسانه‌ای و افسر جنگ نرمی واجب است با یک اسلام شناس رفاقتی خاص داشته باشد. پایگاه ما مسجد است، خانه خداست! نه فلان سایت یا بهمان روزنامه! تاریخ گواه است آنها که پایشان در فتنه‌ها و بزنگاه‌های تاریخی نلغزید دست‌شان در دست پرهیزکارانی بود که در لباس دین مردم را گروه گروه به سمت ولایت هدایت می‌کردند نه سیاسیونی که دین را ابزار کردند برای اثبات ولایت غیر علی تا شاید از این بابت به جایگاهی بالاتر در حکومت‌های بعدی دست یابند!
مصلحت اندیشی
پدران و مادران ما برای تشکیل حکومت اسلامی خون‌دل‌ها خوردند و مرارت‌ها کشیدند تا وقتی هنگامه اتخاذ تصمیمات سخت فرا رسید جامعه دچار تشتت و بحران نشود. هر کس از جانبی گروهی را به خود جلب نکند و فریاد «انا الحق» بلند نکند. مصلحت نظام به دست ولی فقیه است. پس آنجا که لازم بداند جنگی آغاز شود یا مدیری برکنار شود سایرین را مطلع خواهد کرد اما در امور آرمانی همه باید در صحنه حاضر باشیم و اظهار آمادگی کنیم. جریان شناسی، تشخیص حرف غلط از حق کار ساده‌ای نیست. چه بسا در اجتماعات پاک دانشجویی نفوذ کنند تا جریانی حق‌طلبانه را به سمت باطل هدایت کنند پس مصلحت اندیشی اگر طبق مصلحت باشد، حق و بجاست نه اینکه فرض کنیم حرف از مصلحت به معنای کنار گذاشتن آرمان‌های نظام است. «مظلوم نمایی» و «افراط خواهی» 2 بازوی مهم تفکراتی است که خواهان در جامعه ندارند اما تمایل دارند با بحران سازی‌های بیجا دوام یابند و اندیشه خود را «آرمانی» و «حیاتی» جلوه دهند. تلاش حضرت امام خامنه‌ای برای تبدیل نشدن جریان مرموز منحرف رخنه کرده در میان برخی مسؤولان اجرایی به دغدغه اول نظام و مردم به همین جهت بوده است هر چند امروز در آستانه انتخابات اوضاع نسبت به 3 سال گذشته متفاوت به نظر می‌رسد.
پرهیز از بی‌تقوایی
مرز میان یاران ولایت و خزندگان نفوذی دشمن همین تقواست. عقلِ سیاست ندارد آنکه تصور می‌کند هر که خود را «ولایی» نامید پاکار انقلاب است و جان بر کف در صحنه حاضر شده است. تقوا جدا کننده سره از ناسره است. آنکه دم از حق می‌زند اما اختیار افعالش در دست دیگری است قطعا به درد افسری نمی‌خورد چرا که سقوط تنگه‌های احد به دست همین‌ها رقم مي‌خورد. تشکیل کانون واحد تصمیم‌گیر که خود متقی و مرتبط با فضلای انقلابی جامعه است برای جلوگیری از حرکات دشمن شادکن که به جبهه خودی صدمه وارد می‌کند حیاتی است. فراموش نکنیم گروه‌های زیادی به نام «اسلام» از ابتدای انقلاب تاکنون در دانشگاه متولد شدند و یارگیری کردند و در آخر سران‌شان بعد از عدم کسب موفقیت سیاسی به این کشور و آن کشور پناهنده شدند و در بدبختی با نان مزدوری روزگار گذراندند. افسر جنگ نرم ابزار سوءاستفاده هیچ سیاستمداری نیست. با برنامه عمل می‌کند و به جای بیانیه صادر کردن جهادی به گوشه و کنار کشور سفر می‌کند. اولویت‌ها را تشخیص می‌دهد و تهذیب را همزمان با تعلیم چراغ می‌سازد برای روشن کردن آینده جامعه‌ای که طراح و سازنده‌اش داخلی است. الگوست برای جوانان جامعه جهانی اسلام چون هرگز نمی‌توان با وعده پست و مقام یا ثروت و مطامع دنیوی همراهش کرد.