شهرزاد زادمجید*: اکسپوی 91 که آغاز شد، بیم و امیدهایی در دل گالری‌داران و هنرمندان افتاد بویژه اینکه برگزارکننده آن دولت بود. در این اکسپو عده‌ای هم شرکت نکردند و عطایش را به لقایش بخشیدند اما حضور عده‌ای دیگر همواره در این مراسم تاثیرگذار بوده است. آنها که شرکت کردند تقریبا از حضورشان در اکسپو راضی هستند و شک ندارم بیشترشان در اکسپوهای بعدی دولت نیز شرکت می‌کنند. یکی از شرط‌های خوب برای شرکت آثار در اکسپوی 91 این بود که در ابتدا هیات انتخاب شرط گذاشتند نگارخانه‌داران از آثار گنجینه‌ای خود استفاده نکنند و آثار جدیدتر را به هیات انتخابی ارائه دهند. البته عده‌ای نیز این شرط را رعایت نکردند و شاید بتوان گفت با این کار گویی وضع بهتری داشتند. حالا اکسپو تمام شده و از گالری شیرین نیز کاری از عین‌الدوله صادق‌زاده انتخاب شده است؛ کاری که 12 میلیون تومان قیمت خورده بود. البته 3 کار دیگر نیز هنوز دست مسؤولان اکسپو مانده که امیدواریم این 3 کار نیز به فروش برسد و حاصل بهتری از این حضور عایدمان شود. از سوی دیگر پیشنهاد می‌کنیم نگارخانه‌ها بتوانند با گنجینه‌شان وارد اکسپوهای بعدی شوند و دست سرمایه‌داران و ادارات دولتی برای خرید بازتر باشد. به طور کلی سخن سر این نیست که چه شده و چرا شده است، سخن این است که حفره‌های امروز، چاله‌های فردا نشوند. اکسپوی دیگری در راه است که در زمستان برگزار خواهد شد. بی‌تردید همگامی نگارخانه‌هاست که این فروش‌ها را زنده و پویا نگه می‌دارد و شرایط مطلوب را برای حضور هنرمندان فراهم می‌کند. اگرچه در اکسپوی 91 حضور هیات انتخاب در ابتدا خوشایند بود اما انتخاب نشدن این هیات به وسیله نگارخانه‌ها موجبات رنجش نگارخانه‌داران از انتخاب‌های صورت گرفته را فراهم کرد. امیدوارم در اکسپوهای آتی و در فروش‌های بعدی به مسائلی از این دست نیز توجه بیشتری شود.
* مدیر گالری شیرین