در حالي كه رسانه‌هاي گروهي عرب اقدام عملي موثری براي مقابله با تبليغات صهيونيستي يا افشاي ماهيت آن در برابر افكار عمومي جهانيان انجام نداده است. هنر هفتم از جايگاه و اولويت خاصي نزد رهبران صهیونيسم برخوردار است لذا عجيب نيست صهیونیست‌ها مالك بزرگ‌ترين شركت‌هاي سينمايي در دنيا باشند. نخستين شركت توليد فيلم در آمريكا كه بازوان اختاپوسي صهيونيسم پيش از همه آن را دربر گرفته شركت «فيناگراف» بود. اين شركت از سال 1909 به توليد فيلم‌هاي صهيونيستي پرداخت. پس از آن بود که صهیونیست‌هاي ديگري مالكيت شركت‌هاي توليد فيلم در هاليوود را در اختيار گرفتند. اين شركت‌ها از همان ابتداي احياي صهيونيسم با تهيه فيلم‌هاي سينمايي مختلف تلاش كرده‌اند ايده‌هاي صهيونيستی را به تماشاگران القا كنند و با به‌كارگيري مضاميني درباره قوم يهود و سرگرداني آنها از زمان موسي(ع) تا دوره معاصر و وقایع موهنی چون هولوکاست با مظلوم‌نمايی به برانگيختن احساسات مردم به نفع صهیونیست‌ها بپردازد. با آغاز فعاليت‌هاي سينمايي صهيونيسم در سال 1917 ميلادي كه همزمان با صدور اعلاميه بالفور است، حملات تبليغاتي گسترده عليه اسلام و فلسطينيان آغاز شد. در اين دوره صهیونیست‌ها براي اينكه دولتي در سرزمين فلسطين تشكيل دهند و فلسطينيان را از سرزمين اجداديشان اخراج كنند، فيلم‌هايي ساختند كه در آن قهرمانان به ظاهر يهودي كه مورد آزار مسلمانان فلسطيني بودند، مثلا برای پس گرفتن حق خود تلاش مي‌كنند! فيلم‌هاي «فرزند سرزمين»، «گروه يهودي» و «خانه پدرم» نیز داراي چنين مضاميني هستند. صهیونیست‌ها با چنين زمينه‌سازي‌هايي به آماده كردن افكار عمومي جهان جهت ايجاد رژيم صهيونيستي پرداختند. با اشغال فلسطين و ايجاد رژيم غاصب صهيونيستي توجه صهیونیست‌ها به صنعت سينما افزايش يافت و با برنامه‌ريزي همه‌جانبه، روند تاثيرگذاري خود بر سينماي جهان را نيز شدت بخشيدند. فيلم‌هاي «سرزمين فراعنه»، «ایسته و پادشاه» و «سليمان و ملكه صبا» محصول نفوذ صهیونیست‌ها بر سينماي غرب بود. صهیونیست‌ها همچنين فعاليت گسترده‌اي براي جلب همكاري شركت‌هاي فيلمسازي جهان آغاز كردند و از اين مقطع به بعد افكار عمومي غرب به طور ناخودآگاه سينماي صهيونيستي را در انعكاس صحيح تاريخ و حوادث جهان بي‌طرف و صادق دانستند و به سوي آن جذب شدند، در حالي كه فيلم‌هاي ساخته شده در اين دوره 2 هدف اصلي را دنبال مي‌كرد: مخدوش کردن چهره اسلام، موجه جلوه دادن عملكردهاي رژيم صهيونيستي. اما از سال 1948 ميلادي كه صهیونیست‌هاي متجاوز گام در خاك فلسطين نهادند سينماي صهيونيستي نيز متشکل شد و سازمان‌ها و سرمايه‌داران صهيونيست و يهودي حمايت گسترده خود را از اين صنعت آغاز كردند. اخیرا هم فیلم‌های مشارکتی با کارگردانان فلسطینی می‌سازند و سعی می‌کنند شعارهای برادری با عموزاده‌های عرب را از این طریق به سراسر دنیا منتقل کنند و اشغالگری را با حقه‌های فرهنگی توجیه می‌کنند. در این میان برخی کارگردانان اسرائیلی علیه دولت اسرائیل فیلم ساخته‌اند که این شق سینمای اشغالگران باز هم توجیه است و نقد عملکرد اشغالگران نیست که نمونه برجسته‌اش فیلم «والس با بشیر» آری فولمن است. در ادامه سعی می‌کنیم برخی از این آثار را به صورت اجمالی تحلیل کنیم.
صهیونیست علیه صهیونیسم
در حالي كه رسانه‌هاي گروهي عرب اقدام عملي موثری براي مقابله با تبليغات صهيونيستي يا افشاي ماهيت آن در برابر افكار عمومي جهانيان انجام نداده است. هنر هفتم از جايگاه و اولويت خاصي نزد رهبران صهیونيسم برخوردار است لذا عجيب نيست صهیونیست‌ها مالك بزرگ‌ترين شركت‌هاي سينمايي در دنيا باشند. نخستين شركت توليد فيلم در آمريكا كه بازوان اختاپوسي صهيونيسم پيش از همه آن را دربر گرفته شركت «فيناگراف» بود. اين شركت از سال 1909 به توليد فيلم‌هاي صهيونيستي پرداخت. پس از آن بود که صهیونیست‌هاي ديگري مالكيت شركت‌هاي توليد فيلم در هاليوود را در اختيار گرفتند. اين شركت‌ها از همان ابتداي احياي صهيونيسم با تهيه فيلم‌هاي سينمايي مختلف تلاش كرده‌اند ايده‌هاي صهيونيستی را به تماشاگران القا كنند و با به‌كارگيري مضاميني درباره قوم يهود و سرگرداني آنها از زمان موسي(ع) تا دوره معاصر و وقایع موهنی چون هولوکاست با مظلوم‌نمايی به برانگيختن احساسات مردم به نفع صهیونیست‌ها بپردازد. با آغاز فعاليت‌هاي سينمايي صهيونيسم در سال 1917 ميلادي كه همزمان با صدور اعلاميه بالفور است، حملات تبليغاتي گسترده عليه اسلام و فلسطينيان آغاز شد. در اين دوره صهیونیست‌ها براي اينكه دولتي در سرزمين فلسطين تشكيل دهند و فلسطينيان را از سرزمين اجداديشان اخراج كنند، فيلم‌هايي ساختند كه در آن قهرمانان به ظاهر يهودي كه مورد آزار مسلمانان فلسطيني بودند، مثلا برای پس گرفتن حق خود تلاش مي‌كنند! فيلم‌هاي «فرزند سرزمين»، «گروه يهودي» و «خانه پدرم» نیز داراي چنين مضاميني هستند. صهیونیست‌ها با چنين زمينه‌سازي‌هايي به آماده كردن افكار عمومي جهان جهت ايجاد رژيم صهيونيستي پرداختند. با اشغال فلسطين و ايجاد رژيم غاصب صهيونيستي توجه صهیونیست‌ها به صنعت سينما افزايش يافت و با برنامه‌ريزي همه‌جانبه، روند تاثيرگذاري خود بر سينماي جهان را نيز شدت بخشيدند. فيلم‌هاي «سرزمين فراعنه»، «ایسته و پادشاه» و «سليمان و ملكه صبا» محصول نفوذ صهیونیست‌ها بر سينماي غرب بود. صهیونیست‌ها همچنين فعاليت گسترده‌اي براي جلب همكاري شركت‌هاي فيلمسازي جهان آغاز كردند و از اين مقطع به بعد افكار عمومي غرب به طور ناخودآگاه سينماي صهيونيستي را در انعكاس صحيح تاريخ و حوادث جهان بي‌طرف و صادق دانستند و به سوي آن جذب شدند، در حالي كه فيلم‌هاي ساخته شده در اين دوره 2 هدف اصلي را دنبال مي‌كرد: مخدوش کردن چهره اسلام، موجه جلوه دادن عملكردهاي رژيم صهيونيستي. اما از سال 1948 ميلادي كه صهیونیست‌هاي متجاوز گام در خاك فلسطين نهادند سينماي صهيونيستي نيز متشکل شد و سازمان‌ها و سرمايه‌داران صهيونيست و يهودي حمايت گسترده خود را از اين صنعت آغاز كردند. اخیرا هم فیلم‌های مشارکتی با کارگردانان فلسطینی می‌سازند و سعی می‌کنند شعارهای برادری با عموزاده‌های عرب را از این طریق به سراسر دنیا منتقل کنند و اشغالگری را با حقه‌های فرهنگی توجیه می‌کنند. در این میان برخی کارگردانان اسرائیلی علیه دولت اسرائیل فیلم ساخته‌اند که این شق سینمای اشغالگران باز هم توجیه است و نقد عملکرد اشغالگران نیست که نمونه برجسته‌اش فیلم «والس با بشیر» آری فولمن است. در ادامه سعی می‌کنیم برخی از این آثار را به صورت اجمالی تحلیل کنیم.
ارسال نظر
پربیننده