«والس با بشیر» (آری فولمن) محصول مشترک 3کشور فرانسه، آلمان و آمریکاست و به 3 زبان عبری، آلمانی و انگلیسی در سراسر جهان نمایش داده شد. داستان فیلم درباره یورش اسرائیل به لبنان در سال 1982 میلادی است. فولمن يک شب بعد از ملاقات با دوستي در يک رستوران که از کابوس‌هايش با وي سخن مي‌‌گويد، متوجه مي‌شود دوستش خاطرات دوران سربازي‌اش را به ياد نمي‌آورد؛ دوره‌اي که همزمان با جنگ لبنان و کشتار اردوگاه‌هاي صبرا و شتيلا بود. فولمن که از به ياد نياوردن این خاطرات متعجب شده، به راه مي‌افتد تا با ملاقات دوستان و همرزمان دوره سربازي‌اش در چهارگوشه دنيا خاطرات خود را بازيابد. او يک هدف بيشتر ندارد و مي‌خواهد به نقش خود در آن روزهاي خونين پي ببرد. شاید این نخستین‌باری باشد که فیلمی برضد عملکردهای اسرائیل از جانب یکی از یهودیان ساخته می‌شود. این فیلم از زبان سربازانی روایت می‌شود که در جنگ حضور داشته‌اند و اکنون تنها چیزی که عایدشان شده، کابوس‌های وحشتناکی است که شب‌ها با خود همراه دارند؛ افرادی که اکنون بعد از گذشت سال‌ها به ماهیت کار خود و رژیم اشغالی پی برده‌اند. «والس با بشیر» فيلمي است که بر اساس خاطرات فولمن 19 ساله و شاهد قتل‌عام صبرا و شتيلا و دوستانش شکل گرفته و حکم يک جلسه روان‌درماني را براي آنها و در نهايت بسياري از اسرائيلي‌ها بازي مي‌کند اما «والس با بشير» يک فيلم ساده که به صدمات جنگ مي‌پردازد- مانند نمونه‌هاي هاليوودي- نيست. بشير يا به صورت کامل‌تر بشير الجميل (جمايل) جنگجو و سياستمدار مسيحي لبناني که به رياست‌جمهوري رسيد اما در نهمين روز رياست‌جمهوري‌اش همراه 25 نفر از دوستان و همکارانش در پي انفجار بمبي قوي در مرکز حزب کتائب در اشرفيه کشته شد. 2روز بعد از اين واقعه، شبه‌نظاميان فالانژ به انتقام اين ترور وارد اردوگاه‌هاي پناهندگان فلسطيني- صبرا و شتيلا- شده و بين 800 تا 3500 نفر را به قتل رساندند. ناظران اين ماجرا نيز کسانی جز سربازان اسرائيلي نبودند چون جميل 2 هفته قبل از ترور خويش طي ملاقاتي با مناخيم بگين درباره آغاز روابط ديپلماتيک ميان اسرائيل و لبنان مذاکره کرده بود و حفاظت از اردوگاه‌ها نيز برعهده سربازان اسرائيلي بود. با چنين نگاهي، فيلم مي‌تواند نوعي شماتت بگين و همکارانش به همراهي با طرفداران متعصب مردي باشد که چنين قتل‌عامي را مرتکب شدند. «والس با بشیر» بازکاوي واقعه‌اي است که جهانیان آن را ويتنام اسرائيلي‌ها می‌خوانند ولي فولمن مي‌کوشد و موفق هم مي‌شود که از نمايش کابوس‌گونه زخم‌هاي روحي ناشي از جنگ يک کهنه‌سرباز فراتر برود. به جرات دستاورد او را برتر از کارهاي اوليور استون درباره جنگ ويتنام ارزيابي مي‌کنم چون هر چه باشد استون آدمي متمايل به جنجالي بودن است و به نوعي خود را در برابر سياستمدران کشورش فريب‌خورده و رها شده مي‌ديد.
والس با بشیر؛ ويتنام اسرائيلي
«والس با بشیر» (آری فولمن) محصول مشترک 3کشور فرانسه، آلمان و آمریکاست و به 3 زبان عبری، آلمانی و انگلیسی در سراسر جهان نمایش داده شد. داستان فیلم درباره یورش اسرائیل به لبنان در سال 1982 میلادی است. فولمن يک شب بعد از ملاقات با دوستي در يک رستوران که از کابوس‌هايش با وي سخن مي‌‌گويد، متوجه مي‌شود دوستش خاطرات دوران سربازي‌اش را به ياد نمي‌آورد؛ دوره‌اي که همزمان با جنگ لبنان و کشتار اردوگاه‌هاي صبرا و شتيلا بود. فولمن که از به ياد نياوردن این خاطرات متعجب شده، به راه مي‌افتد تا با ملاقات دوستان و همرزمان دوره سربازي‌اش در چهارگوشه دنيا خاطرات خود را بازيابد. او يک هدف بيشتر ندارد و مي‌خواهد به نقش خود در آن روزهاي خونين پي ببرد. شاید این نخستین‌باری باشد که فیلمی برضد عملکردهای اسرائیل از جانب یکی از یهودیان ساخته می‌شود. این فیلم از زبان سربازانی روایت می‌شود که در جنگ حضور داشته‌اند و اکنون تنها چیزی که عایدشان شده، کابوس‌های وحشتناکی است که شب‌ها با خود همراه دارند؛ افرادی که اکنون بعد از گذشت سال‌ها به ماهیت کار خود و رژیم اشغالی پی برده‌اند. «والس با بشیر» فيلمي است که بر اساس خاطرات فولمن 19 ساله و شاهد قتل‌عام صبرا و شتيلا و دوستانش شکل گرفته و حکم يک جلسه روان‌درماني را براي آنها و در نهايت بسياري از اسرائيلي‌ها بازي مي‌کند اما «والس با بشير» يک فيلم ساده که به صدمات جنگ مي‌پردازد- مانند نمونه‌هاي هاليوودي- نيست. بشير يا به صورت کامل‌تر بشير الجميل (جمايل) جنگجو و سياستمدار مسيحي لبناني که به رياست‌جمهوري رسيد اما در نهمين روز رياست‌جمهوري‌اش همراه 25 نفر از دوستان و همکارانش در پي انفجار بمبي قوي در مرکز حزب کتائب در اشرفيه کشته شد. 2روز بعد از اين واقعه، شبه‌نظاميان فالانژ به انتقام اين ترور وارد اردوگاه‌هاي پناهندگان فلسطيني- صبرا و شتيلا- شده و بين 800 تا 3500 نفر را به قتل رساندند. ناظران اين ماجرا نيز کسانی جز سربازان اسرائيلي نبودند چون جميل 2 هفته قبل از ترور خويش طي ملاقاتي با مناخيم بگين درباره آغاز روابط ديپلماتيک ميان اسرائيل و لبنان مذاکره کرده بود و حفاظت از اردوگاه‌ها نيز برعهده سربازان اسرائيلي بود. با چنين نگاهي، فيلم مي‌تواند نوعي شماتت بگين و همکارانش به همراهي با طرفداران متعصب مردي باشد که چنين قتل‌عامي را مرتکب شدند. «والس با بشیر» بازکاوي واقعه‌اي است که جهانیان آن را ويتنام اسرائيلي‌ها می‌خوانند ولي فولمن مي‌کوشد و موفق هم مي‌شود که از نمايش کابوس‌گونه زخم‌هاي روحي ناشي از جنگ يک کهنه‌سرباز فراتر برود. به جرات دستاورد او را برتر از کارهاي اوليور استون درباره جنگ ويتنام ارزيابي مي‌کنم چون هر چه باشد استون آدمي متمايل به جنجالي بودن است و به نوعي خود را در برابر سياستمدران کشورش فريب‌خورده و رها شده مي‌ديد.
ارسال نظر
پربیننده